III SA/Kr 1176/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Wojewody z dnia 27 sierpnia 2013 r. nr [ ] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że nie pozostaje z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek uwidoczniła, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swoje starania podniosła, że aktualnie nie ma własnego mieszkania, jest na rencie dla zupełnej sieroty, nie ma rodziny ani innych bliskich. Powiada, że od urodzenia jest osobą niepełnosprawną. Wezwana podała, że postrzega siebie jako osobę bezdomną. Skarżąca z własnej inicjatywy przedstawiła kopie protokołu eksmisji wyników badań radiologicznych, zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego że pozostaje pod stałą opieką, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności zaliczającego skarżącą na stałe do osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, niezdolnej do pracy, zaświadczenia o dochodzie podlegającym opodatkowaniu z którego wynika, że dochód skarżącej w roku podatkowym 2011 wyniósł ogółem 13643,44 zł., zaświadczenia z MOPS informującego, że w roku 2012 skarżąca nie korzystała z pomocy Filii nr [...], kopię faktury za telefon na 41,78 zł, kopię faktury za n. na 105,09 zł. Z uwagi na fakt, że nie jest to pierwsza ani jedyna skarga strony więc w oparciu o wyjaśnienia skarżącej składane przez sprawie o sygn. akt. III SA/Kr 1122/13 okolicznością znaną z urzędu pozostaje, że skarżąca zamieszkuje obecnie u Sióstr A. gdzie została przyjęta interwencyjnie. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia (art. 252 ppsa) uzupełnionego dodatkowymi informacjami wynika, że skarżącą jest osobą biedną w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku, nie mającej oparcia w rodzinie ani osobach bliskich, z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżącą ma do dyspozycji z tytułu renty rodzinnej dla zupełnej sieroty wystarczają na skromną egzystencję. Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.