III SA/Kr 1181/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków W. O. i M. O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. O. i M. O. na decyzję Wojewody z dnia 5 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. zwolnić skarżących od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżących adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonych na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach domagali się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Wyjaśnili, że pozostają ze sobą oraz dwoma synami K. i M. we wspólnym gospodarstwie domowym. Przedstawiając swoją sytuację materialną podali, że oprócz czasowego mieszkania socjalnego o powierzchni 36,6 m2 nie mają żadnego majątku nieruchomego, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Określając wysokość miesięcznych dochodów swego gospodarstwa domowego podali, że skarżąca ma 831,60 zł renty wskazując równocześnie, że korzystają też ze wsparcia Arcybractwa Miłosierdzia pw. Bogurodzicy Najświętszej Maryi Panny Bolesnej. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie m.in. adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile wraz z wnioskiem (art. 243 ppsa) złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie takie stopniowane jest przekonaniem sądu, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. Skarżący złożyli oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, aktualną wysokość i źródło dochodów. Ich oświadczenia są wystarczające dla oceny aktualnych możliwości płatniczych skarżących. Skarżący należą bowiem do osób niezamożnych gdyż tak należy postrzegać osoby, bez majątku, ze skromnym dochodem, zmuszone poszukiwać wsparcia w instytucjach dobroczynnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakie skarżący mają do dyspozycji wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życia codziennego czteroosobowej rodziny. Mając więc na uwadze powyższe udzielono skarżącym zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.