III SA/Kr 1184/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i synem. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że do matki należy 52 metrowe mieszkanie w bloku oraz dwie działki rolne o powierzchni 4 arów i 2 arów. Nie posiadają zasobów pieniężnych. Jeśli zaś chodzi o przedmioty wartościowe to do skarżącego należy samochód Nubira z 2000 r. zajęty przez Urząd Skarbowy. Na miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego składa się tylko emerytura matki skarżącego w wysokości 1814,96 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że decyzja PM uniemożliwiła skarżącemu wykonywanie zawodu kierowcy w związku z czym pozbawiła go środków do życia i utrzymania a także regulowania zobowiązań alimentacyjnych w konsekwencji czego skarżący zadłużony jest obecnie na ok. 70 tyś. zł. Powiada, że żyje w skrajnym ubóstwie i nie stać go na opłacenie prawnika z wyboru ani na ponoszenie kosztów sądowych. Ma też trudności ze spłatą zadłużenia skarbowego w kwocie ok. 35 tys. zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, wysokość i źródło dochodów. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych strony bez konieczności dokonywania dalszych wezwań. Obrazuje, że te nie rysują się specjalnie. Skarżący nie ma aktualnie swoich dochodów, a przy tym obciążają go alimenty. Ponadto boryka się ze znacznym zadłużeniem, którego jak powiada nie jest w stanie spłacić. Zarazem z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje gospodarstwo domowe skarżącego tj. emerytura matki wystarcza na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Do skarżący należy co prawda, samochód Nubira z 2000 r. ale nie można tracić z pola widzenia tej części jego wyjaśnień, gdzie zaznacza że samochód ten został zajęty przez Urząd Skarbowy. Przyjętego punktu widzenia nie zmienia też wykazany majątek matki skarżącego. Trudno bowiem wymagać od niej zbycia lub obciążenia mieszkania gdzie rodzina zamieszkuje celem zdobycia środków na opłacenie kosztów sadowych syna i wynajęcie mu adwokata z wyboru bo rozporządzenia tego rodzaju godziłby w podstawy egzystencji jej i syna. Co się zaś tyczy wykazanych działek rolnym to nie można tracić z pola widzenia, że osoba starsza (rok urodzenia 1939) powinna jednak dysponować pewnym zabezpieczeniem nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącemu wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kierując się wyłącznie przesłankami ekonomicznymi (tj. badano czy stronę stać na poniesienie określonego wydatku) nie zaś charakterem sprawy. Jedynym kryterium, od którego przepis art. 246 ppsa uzależnia przyznanie prawa pomocy jest bowiem brak możliwości poniesienia przez stronę jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.