III SA/Kr 1186/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Wojewody z dnia 10 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić go od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z adoptowaną córką, jej mężem oraz ich córeczką . Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym podał, że poza zajmowanym mieszkaniem komunalnym nie ma żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1767,95 zł wyjaśniając, że składają się na ta kwotę otrzymywane przezeń wynagrodzenie w wysokości 1350,95 zł oraz zasiłek dla bezrobotnych męża adoptowanej córki w wysokości 417 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest wdowcem pracuje po 7 godzin dziennie. Jego zarobki pozwalają mu jedynie z trudem utrzymać mieszkanie, opłacić media, wykupić lekarstwa oraz żywność. Do wniosku dołączył kopię odcinka z czynszem który uwidacznia, że na bieżące utrzymanie mieszkania skarżący musi przeznaczać 233,89 zł oraz kopię listy płac z której wynika, że do wypłaty skarżący otrzymuje 911,08 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym np. poprzez zwolnienie od kosztów, o ile - poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. Zarazem zestawienie powołanych wyżej przepisów z art. art. 255 ppsa pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się co do tego, czy stać ją będzie na uiszczenie wymaganych kosztów a przy tym oświadczenie to nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości względnie jeśli tyczą one nieistotnych składników stanu majątkowego strony lub jej sytuacji rodzinnej to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń bo jak to wyjaśnił swego czasu Sąd Najwyższy dochodzenie sąd ma obowiązek zarządzić w wypadku, gdy ma wątpliwości, czy starający się o prawo ubogich pomimo przedstawionego zaświadczenia jest ubogim (por. orz. SN z 25 stycznia 1937 r., C II 2301/36, PPiA 37/2/104). W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Twierdzenia skarżącego odnośnie źródła i wysokości jego dochodów a także poziomu wydatków przeznaczanych na utrzymanie mieszkania znajdują potwierdzenie w przedłożonych kopiach dokumentów źródłowych, które należy ocenić jako obiektywne świadectwo przedstawionych w nich danych oraz zawartych tam informacji. Oświadczenie skarżącego obrazuje, że nie należy on do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku. Nadto przeprowadzenie prostej operacji arytmetycznej uzmysławia, że realnie po opłaceniu mieszkania na opędzenie potrzeb każdej z osób pozostających ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym przypada niespełna 300 zł. Nie bez znaczenia pozostaje też sygnalizowany przez skarżącego problem bezrobocia, który dotyka pozostającą we wspólnym gospodarstwie ze skarżącym rodzinę adoptowanej córki oraz stan zdrowia skarżącego skoro jak powiada legitymuje się II grupą inwalidzką. Z zasad doświadczenia życiowego wynikają bowiem pewne naturalne ograniczenia jego aktywności zawodowej. Biorąc to wszystko pod uwagę należało skarżącemu udzielić pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z wnioskiem zwolnić go z kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 § 3 ppsa.