III SA/Kr 1189/05

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Okręgowej Radzie Adwokackiej postanawia: oddalić wniosek. Skarżący w sporządzonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oświadczył, że nie zatrudnia ani pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Przedstawiając stan swojego majątku podał, że oprócz 90 metrowego domu w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie i nieruchomości rolnej o powierzchni 0,58 ha nie ma innego majątku nieruchomego, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swoje starania podał, że jest to jego kolejny wniosek. Wyrażając zaś swoje głębokie niezadowolenie zaakcentował, że nie jest kontent z działalności sądów bo ta przyczynia się do pogarszania jego stanu majątkowego. Z powodu - jak to określił - "bezmyślnej odmowy zwolnienia z kosztów sadowych" nie ma skąd brać na znaczki pocztowe które musi opłacać "tam i z powrotem" Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Przed złożeniem obecnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym skarżący już wcześniej dwukrotnie domagał się był przyznania tego prawa. Poprzednie jego starania nie odniosły jednak zamierzonego skutku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 13 grudnia 2006 r. sygn. [...] (k. 62-64) i z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. [...] (k. 140-142) prawomocnie oddalił bowiem jego zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2006 r. (k. 42-47) a także z dnia 17 września 2007 r. (k. 121-123) odmawiające przyznanie mu prawa pomocy wydane po wniesionych sprzeciwach od takich orzeczeń referendarskich (k. 22-25; 80-82). Wyjaśnienie przy tym wymaga, że o ile niezasadność pierwszego wniosku wynikała z uwagi na brak dostatecznego wykazania przez skarżącego swego stanu majątkowego i dochodów o tyle motywem drugiego był brak wskazania przez skarżącego zmiany istotnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę dotychczasowej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego. Innych niż dotychczas okoliczności skarżący nie powołał również i w swoim obecnym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mimo pouczenia go w trybie art. 6 ppsa przy okazji przesyłania do wypełnienia formularza "PPF" (vide: zarządzenie i wezwanie) o potrzebie wytłumaczenia jaka to zmiana istotnych okoliczności nastąpiła w jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach od chwili ostatniej prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy skarżący poprzestał li tylko na ogólnikowej filipice. Takie działanie jest dalece niewystarczające. Chociaż bowiem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy tak przez osoby fizyczne jaki i osoby prawne to jednak odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę (sygn. akt. [...]). Tego jednak skarżący nawet nie usiłował wykazać. W konsekwencji należało odmówić żądaniu jego wniosku w związku z czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 165 i art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 § 1 pkt. 1 i art. 245 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).