III SA/Kr 1190/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Krystyna Kutzner Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Rektora Wyższej Szkoły Zawodowej z dnia 23 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów na kierunku [...] I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] 2010 r. Nr [...], II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokat E. K. - Kancelaria Adwokacka ul. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności. Rektor Wyższej Szkoły Zawodowej działający przez Prorektora ds. Studenckich decyzją z dnia 23 sierpnia 2010 r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Nr [...] Komisji Rekrutacyjnej Wyższej Szkoły Zawodowej z dnia [...] 2010 r. odmawiającej przyjęcia A. S. na I rok studiów stacjonarnych na Kierunku Zarządzanie w roku akademickim 2010/2011, orzekł o "nieprzyjęciu kandydata na te studia". W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 169 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn.zm.) oraz art. 104 i 107 kodeksu postępowania administracyjnego a także wniosek Odwoławczej Komisji Rekrutacyjnej WSZ. W uzasadnieniu decyzji Rektora Wyższej Szkoły Zawodowej (dalej WSZ) stwierdzono, że A. S. – dalej skarżący – zarejestrował się podczas pierwszego etapu elektronicznej rekrutacji na Kierunek Zarządzanie, na I rok studiów stacjonarnych w roku akademickim 2010/2011. Komisja Rekrutacyjna decyzją z [...] 2010 odmówiła przyjęcia skarżącego na I rok w/w studiów z tym uzasadnieniem, że kandydat już pięciokrotnie rozpoczynał studia na tej Uczelni i nigdy nie zaliczył pierwszego semestru studiów. W odwołaniu od tej decyzji skarżący podnosił, że na Kierunek Zarządzanie, studia stacjonarne zarejestrował się po raz pierwszy, a na pewno nie studiował nawet trzykrotnie. Rektor WSZ odnosząc się do zarzutu odwołania, odwołując się do dokumentacji Instytutu Zarządzania przyjął ustalenie, że skarżący podejmował na tym kierunku studia w latach akademickich: 2007/2008 na specjalności zarządzanie organizacjami publicznymi, 2008/2009 na specjalności zarządzanie przedsiębiorstwem i w roku 2009/2010 na specjalności Zarządzanie w turystyce, oraz że nigdy nie zaliczył pozytywnie pierwszego semestru. Te okoliczności były wzięte pod uwagę przy wyrażeniu przez Odwoławczą Komisję Rekrutacyjną wniosku przychylającego się do odmowy przyjęcia skarżącego na studia i uzasadniały – zdaniem Rektora – podjętą decyzję. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył A. S. Nie wskazując naruszonych przepisów prawa zarzucił, że decyzja jest dla niego krzywdząca i wyjaśnił powody niezaliczenia I semestru w roku akademickim 2009/2010 na specjalności Zarządzanie w turystyce. Podnosił, że jako wolny słuchacz brał udział w zajęciach i uczył się co nie było znane Odwoławczej Komisji Rekrutacyjnej. Rektor WSZ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując ustalenia faktyczne swej decyzji podnosił, że wobec niezaliczenia I semestru studiów na Kierunku Zarządzanie skarżący skreślany był z listy studentów odpowiednio decyzjami z 1.05.2008 r., 11.03.2009 r. i 16.11.2010 r. Podnosił, że skarżący nie ubiegał się o wznowienie studiów w trybie i na warunkach przewidzianych § 27 ust. 1 i 4 Regulaminu studiów lecz przystąpił do procedury elektronicznej rejestracji, przy której nie ma możliwości wcześniejszej weryfikacji zgłoszeń. Rektor podkreślał, że skarżący wielokrotnie – pięć razy na Kierunku Filologia (w latach akademickich od 2005/2006 do 2009/2010), raz na Kierunku Politologia (rok ak. 2009/2010) i trzykrotnie na Kierunku Zarządzanie (lata akt. 2007/2008 do 2009/2010) podejmował w trybie rekrutacji studia, na których nigdy nie ukończył pierwszego semestru. Ta okoliczność, jak i fakt, że za każdym razem skarżący był studentem studiów stacjonarnych, korzystającym z przywilejów przysługujących studentom, w tym z pomocy materialnej uzasadniała zdaniem Rektora zaskarżoną decyzję i poprzedzający ją wniosek Odwoławczej Komisji Rekrutacyjnej z 20 sierpnia 2010 r., że ponowne przyjęcie skarżącego na studia nie gwarantuje ich ukończenia. Pismem złożonym dnia 12 kwietnia 2011 r. Adwokat – pełnomocnik skarżącego z urzędu, sprecyzował wniosek skargi w kierunku uchylenia zaskarżonej decyzji, opierając skargę na zarzucie naruszenia art. 107 § 1 kpa – przez brak wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz naruszenia § 27 ust. 1 Regulaminu studiów przez jego bezpodstawne zastosowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w trybie art. 106 § 3 ppsa dopuścił dowody z: 1. upoważnienia Rektora Wyższej Szkoły Zawodowej z dnia 18 grudnia 2008 r. udzielonego Prorektorowi ds. studenckich do wydawania decyzji administracyjnych, 2. warunków i trybu rekrutacji na studia w roku akademickim 2010/2011 stanowiących załącznik do Uchwały Senatu Wyższej Szkoły Zawodowej z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na studia w roku akademickim 2010/2011, 3. Regulaminu Studiów Wyższej Szkoły Zawodowej stanowiącego załącznik do Uchwały Senatu WSZ z dnia 27.04.2009 r. w sprawie Regulaminu studiów obowiązującego w latach akademickich 2009/2010 i 2010/2011. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest uzasadniona. W myśl przepisu art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm. – dalej ustawa ppsa) sądy administracyjne orzekają (poza zakresem spraw określonych w § 2), także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.), kryterium sądowej kontroli stanowi zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sprawując tę kontrolę, stosownie do przepisu art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice rozpatrywanej sprawy wyznacza przedmiot zaskarżonej decyzji opartej na przepisie art. 169 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn.zm. – dalej ustawa), którym jest odmowa przyjęcia na studia. Zawarty w powołanej ustawie przepis art. 207 w ust. 1 stanowi, że do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.) oraz przepisy o zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wyrażonego na wstępie stanowiska o zasadności skargi, aczkolwiek z przyczyn innych niż podniesione na jej poparcie. W myśl przepisu art. 169 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego. Zgodnie z art. 169 ust. 3 in principio, podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia i jednolite studia magisterskie stanowią wyniki egzaminu maturalnego (zd. I). Senat uczelni ustala w trybie określonym w ust. 2, jakie wyniki egzaminu maturalnego stanowią podstawę przyjęcia na studia (zd. II). Z przedstawionej w trybie art. 106 § 3 ppsa dokumentacji wynika, że uchwałą z dnia 25 maja 2009 r. Senat Wyższej Szkoły Zawodowej (dalej WSZ) ustalił warunki i tryb rekrutacji na studia w roku akademickim 2010/2011, stanowiące załącznik do tej uchwały. Zasady ogólne dotyczące warunków i trybu rekrutacji (dalej w. i t.r.) m.in. przewidują, że: ← obowiązuje wyłącznie rejestracja elektroniczna kandydatów na studia, ← zasady kwalifikacji są jednakowe dla studiów stacjonarnych i niestacjonarnych, ← na kandydatów z nową i starą maturą przypada proporcjonalna liczba miejsc – w zależności od liczby zgłoszeń, ← dla maturzystów posiadających tzw. starą maturę, oraz zdających maturę na poziomie rozszerzonym stosuje się przeliczniki punktowe – wymienione w warunkach i przypisane poszczególnym stopniom uzyskanym na maturze. W ramach kryteriów rekrutacyjnych dla poszczególnych kierunków przewidziano m.in. na kierunku zarządzanie, specjalności: zarządzanie organizacjami publicznymi, zarządzanie przedsiębiorstwem, zarządzanie w turystyce dla kandydatów ze starą maturą konkurs świadectw maturalnych: z przedmiotów matematyka, historia, geografia, wiedza o społeczeństwie, fizyka i astronomia, biologia, chemia plus przedmiot wybrany przez kandydata :język polski lub język obcy. Wskazane przedmioty powinny być zdane przez kandydata na egzaminie maturalnym. Stosownie do przepisu art. 169 ust. 7 rekrutację na studia przeprowadzała Komisja Rekrutacyjna Wyższej Szkoły Zawodowej. Od decyzji Komisji Rekrutacyjnej służyło odwołanie do Uczelnianej Komisji Odwoławczej na zasadach określonych art. 168 ust. 8. Podstawą odwołania mogło być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia określonych ust. 2 tego przepisu. Decyzję podejmował Rektor po rozpatrzeniu wniosku Uczelnianej Komisji Odwoławczej. Decyzja Rektora jest ostateczna. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego (kpa). W sprawie zachodzą podstawy nieważności zarówno zaskarżonej decyzji Rektora wydanej przez Prorektora ds. studenckich, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji Komisji Rekrutacyjnej WSZ. Przepis art. 156 § 1 kpa przewiduje w punkcie 1-szym stwierdzenie nieważności decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Ta podstawa nieważności zachodzi względem zaskarżonej decyzji wydanej w II instancji. Zgodnie z przepisem art. 60 ust. 6 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z ust. 7 w uczelniach publicznych – a taki przymiot ma Wyższa Szkoła Zawodowa (art. 2 ust. 1 pkt 1) organami jednoosobowymi uczelni są rektor i kierownicy podstawowych jednostek organizacyjnych. Kierownikiem Wydziału jest dziekan. Rektor uczelni publicznej kieruje działalnością uczelni, reprezentuje ją na zewnątrz i wydaje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni lub kanclerza (art. 66 ust. 1 i ust. 2 in princp.). Przepis art. 169 ust. 8 ustawy w postępowaniu rekrutacyjnym, sytuuje rektora uczelni jako organ wydający w postępowaniu odwoławczym decyzje ostateczne. Żaden przepis ustawy nie przydaje prorektorowi uczelni przymiotu organu tej uczelni i to umocowanego bezpośrednio do wydawania decyzji. Przepis art. 66 ust. 2 pkt 6 ustawy umocowuje tylko Rektora uczelni do określania zakresu obowiązków prorektora. Natomiast w oparciu o przepis art. 268a kpa Rektor Uczelni może w formie pisemnej upoważnić pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwienia spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Wezwany w trybie art. 48 w zw. z art. 106 § 3 ppsa Organ WSZ przedstawił upoważnienie Rektora WSZ z dnia 18 grudnia 2008 r. (k. 43 akt sądowych) udzielone Prorektorowi ds. studenckich na podstawie 66 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy oraz art. 268a kpa do wydawania decyzji administracyjnych w wymienionych w tym upoważnieniu sprawach. Stosownie do treści upoważnienia Prorektor ds. studenckich umocowany do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach: a) przeniesienia studentów pomiędzy Szkołami Wyższymi, Instytutami, kierunkami studiów, specjalnościami, systemami studiów, b) skreślenia z listy studentów, c) wznowienia studiów, d) udzielenia urlopu dziekańskiego, e) rejestracji organizacji studenckich, f) podpisywanie umów ze studentami studiów niestacjonarnych a także do podpisywania świadectw ukończenia studiów podyplomowych oraz studium pedagogicznego podczas nieobecności Prorektora ds. nauczania. Ten zamknięty katalog co do zakresu spraw, w których Prorektor ds. studenckich umocowany jest do wydawania decyzji nie obejmuje spraw, w których Rektor WSZ wydaje decyzje w postępowaniu rekrutacyjnym, jako organ odwoławczy. Wyrażonego na rozprawie stanowiska pełnomocnika Rektora, iż umocowanie do wydawania w imieniu Rektora decyzji w postępowaniu rekrutacyjnym wynika z pkt b upoważnienia, nie znajduje żadnego oparcia w literalnym brzmieniu tego dokumentu. Umocowanie określone pkt b dotyczy sytuacji, w której rozwiązany zostaje stosunek łączący studenta z uczelnią. Postępowanie rekrutacyjne służy nawiązaniu takiego stosunku. Natomiast wydana w I instancji decyzja Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] 2010 r. Nr [...] dotknięta jest wadą nieważności określoną art. 156 § 1 pkt 2 kpa w postaci wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Jak wyżej wskazano, na podstawie art. 169 ust. 2 Senat Uczelni ustalił tryb i warunki rekrutacji na poszczególne kierunki na rok akademicki 2010/2011, na studia stacjonarne. Trybem rekrutacji był konkurs świadectw maturalnych a warunkami rekrutacji było spełnienie kryterium uzyskania określonej liczy punktów za wynik matury, w tym tzw. starej matury oraz, w zależności od kierunku i ewentualnej specjalności, zdanie przez kandydata na egzaminie maturalnym wskazanych Uchwałą Senatu przedmiotów. Tymczasem rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej w swym uzasadnieniu całkowicie pomija ocenę zgłoszenia skarżącego na studia na płaszczyźnie przesłanek ustalonych Uchwałą Senatu Uczelni określających warunki i tryb rekrutacji, odwołuje się natomiast jednozdaniowo do nieobjętej tym trybem okoliczności, że kandydat już pięciokrotnie rozpoczynał studia na tej Uczelni i nigdy nie zaliczył pierwszego semestru. Z protokołu Komisji Rekrutacyjnej dotyczącego podania skarżącego na wybrany kierunek wynika, że nawet nie określono w nim wybranej specjalności oraz przedmiotów branych pod uwagę przy konkursie świadectw na Kierunek Zarządzanie, ale jako liczbę punktów uzyskanych z przedmiotów branych pod uwagę przy konkursie świadectw wpisano liczbę 120 punktów. W protokole wymienione są trzy powody nieprzyjęcia na I rok studiów: 1. Brak wolnych miejsc, 2. Brak odpowiedniej oceny lub liczby punktów, 3. Niespełnienie wymogów formalnych. Uzasadnienie decyzji Organu I instancji nie odwołuje się do żadnej z tych przyczyn, nie określono też do jakiej wysokości uzyskane punkty zapewniły przyjęcie na ten kierunek. Nie można nie dostrzec, że w oparciu o to samo świadectwo dojrzałości z 1955 r., skarżący już trzykrotnie był przyjmowany na I rok studiów na kierunku zarządzanie, przy ustaleniu wystarczającej do rekrutacji liczby punktów za oceny uzyskane z przedmiotów branych pod uwagę przy konkursie świadectw. Pominięcie zatem przez Komisję Rekrutacyjną ustalenia w postępowaniu rekrutacyjnym tych przesłanek, które zgodnie z przyjętym trybem i warunkami rekrutacji podlegają ocenie tego organu jako podstawa decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na studia, a oparcie decyzji na przesłankach innych niż ustalone przez uchwałę Senatu Uczelni, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 169 ust. 2 i 3. Przewidziana § 27 Regulaminu studiów WSZ możliwość wznowienia studiów przez osobę z nich skreśloną, za zgodą Rektora Uczelni, który może odmówić jej udzielenia na ponowne przyjęcie na studia, jeżeli poprzedni przebieg studiów nie gwarantuje ich ukończenia w terminie wynikającym z planu studiów lub gdy od rozpoczęcia studiów minęło 8 lat, nie wyłącza dopuszczalności ponownej rekrutacji na studia w trybie i na warunkach ustalonych przez Senat Uczelni na podstawie art. 169 ust. 2 i 3 ustawy. Przewidziana Regulaminem studiów przesłanka odmowy wyrażenia przez Rektora WSZ zgody na wznowienie studiów w postaci braku gwarancji ich ukończenia w terminie w świetle przebiegu poprzednich studiów, nie może jednak stanowić podstawy odmowy przyjęcia na studia w trybie procesu rekrutacyjnego i na warunkach rekrutacji ustalonych uchwałą Senatu Uczelni. Samo jednak odwołanie się w odpowiedzi na skargę do braku po stronie skarżącego gwarancji ukończenia studiów, wbrew stanowisku skargi w świetle dalszych wywodów odpowiedzi na skargę nie dowodzi wydania decyzji z naruszeniem § 27 Regulaminu studiów, gdyż podanie skarżącego nie było rozpatrywane w trybie przewidzianym dla reaktywacji na studia. Zaakceptowanie przez Rektora Uczelni w zaskarżonej decyzji z 23 sierpnia 2010 r. stanowiska Komisji Rekrutacyjnej oraz wniosku Odwoławczej Komisji Rekrutacyjnej, które odmawiały przyjęcia na studia z przyczyn leżących poza określonymi Uchwałą Senatu Uczelni przesłankami rekrutacji na studia, stanowiło również rażące naruszenie prawa – art. 138 § 2 kpa w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa przez Organ odwoławczy. Zgodnie bowiem z ustalonym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem stwierdzenie w toku postępowania odwoławczego wydania zaskarżonej odwołaniem decyzji w warunkach nieważności, skutkuje uchyleniem tej decyzji, gdyż stwierdzenie nieważności nastąpić może tylko w trybie wszczętego postępowania nadzwyczajnego w tym przedmiocie. Skoro zarazem organ I instancji nie poczynił ustaleń odpowiadających przyjętym dla danego kierunku warunkom przyjęcia na studia, zastosowanie winien mieć art. 138 § 2 kpa, gdyż poprzestanie na postępowaniu uzupełniającym z art. 136 i wydanie merytorycznej decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w istocie pozbawiło by skarżącego – w okolicznościach sprawy – gwarantowanej art. 15 kpa zasady dwuinstancyjności. Jest poza sporem, iż skarżący od kilku lat równolegle podejmował studia stacjonarne na kilku kierunkach i na żadnym nie ukończył I semestru. Z przedstawionych akt wynika, iż niemożności spełnienia w terminie wszystkich warunków zaliczenia semestrów upatrywał skarżący w stanie zdrowia. Przypisana Sądowi administracyjnemu kompetencja do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, w świetle art. 4 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych powiązana jest z zasadą niezawisłości sędziów w pełnieniu swego urzędu i ich podległości tylko Konstytucji i ustawom. Z tych względów Sąd może odmówić zastosowania aktu rangi niższej niż ustawa jeżeli uzna, iż jest on sprzeczny z ustawą lub Konstytucją. Kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej nie obejmuje jednak kompetencji Sądu administracyjnego do oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji przez przesłanki inne niż przewidziane ustawą, a w szczególności do oceny odmowy przyjęcia skarżącego na studia przez pryzmat znanych np. prawu cywilnemu konstrukcji nadużycia prawa czy zasad współżycia społecznego. Żaden przepis prawa, a w szczególności ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nie daje podstawy do odmowy przyjęcia w postępowaniu rekrutacyjnym na studia stacjonarne studenta spełniającego warunki rekrutacji z tej przyczyny, że w latach poprzednich na tym samym kierunku, a nawet specjalności nie kończył I semestru, bywał skreślony z listy studentów i nie daje gwarancji ukończenia studiów zwłaszcza, że zamierza rozpocząć studia na kilku kierunkach równocześnie. Z tych względów to do skarżącego należy ocena, czy z uwagi na wiek i stan zdrowia nadal uważa za możliwe i celowe ubieganie się o równoległe studiowanie na więcej niż jednym kierunku. Trzeba też mieć na uwadze, że z dniem 1 października 2011 r. na zasadach określonych jej art. 38 wejdą w życie przepisy ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 84, poz. 455). Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Komisja Rekrutacyjna winna ustalić czy skarżący spełniał ustalone warunki rekrutacji, a poczynione ustalenia winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w I punkcie sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1pkt 2 i 135 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Orzeczenie w przedmiocie przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu (pkt II sentencji) oparto na przepisie art. 250 ppsa w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn.zm.) oraz § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. 163, Nr 1384 z późn.zm.).