III SA/Kr 1192/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2013 r. wniosku J. P.- "A" w L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. P.- "A" w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia przywrócić skarżącemu termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Dnia 5 października 2012 r. skarżący J. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 25 lipca 2012 r. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 czerwca 2012 r. nr [....] w przedmiocie kary pieniężnej. Wniosek oparł na okoliczności przebywania skarżącego na zwolnieniu lekarskim. Do wniosku załączył dwa zwolnienia lekarskie stwierdzające niezdolność do pracy skarżącego od 17 września 2012 r. do 1 października 2012 r. oraz od 2 października 2012 r. do 16 października 2012 r. Załączone zaświadczenia zawierają w pkt 16 wskazania lekarskie – chory może chodzić. Przy wniosku przedłożył dowód uiszczenia w kasie sądu w dniu 5 października 2012 r. tytułem wpisu od skargi kwoty 400 zł. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożony został w następujących okolicznościach sprawy. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 31 sierpnia 2012 r., doręczonym dnia 24 września 2012 r., skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł w terminie 7 dni. Wezwanie opatrzone było rygorem odrzucenia skargi w przypadku nie wykonania zarządzenia w terminie. Po złożeniu wniosku z 5 października 2012 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zarządzeniem przewodniczącego z dnia 30 października 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków wniosku przez uprawdopodobnienie braku swojej winy w uchybieniu terminu, w sytuacji gdy ze zwolnień lekarskich załączonych do wniosku wynikało, że chory w trakcie przebywania na zwolnieniu mógł chodzić. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z 28 listopada 2012 r. oświadczył, że od 25 listopada 2011 r. był na leczeniu szpitalnym ciągłym po wypadku. W związku z tym, po wyjściu ze szpitala, przebywając na zwolnieniach lekarskich załączonych do wniosku, był pod wpływem silnych leków a jego ruszanie (chodzenie) było utrudnione i sprawiało wiele bólu. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Sąd stwierdził, że okoliczności wskazane przez skarżącego nie uniemożliwiały a tylko utrudniały dokonanie czynności procesowej w terminie. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, że w danym przedziale czasowym nie mógł chodzić, więc bez swojej winy uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego. W celu zniwelowania dolegliwości przyjmował silne leki oddziaływujące na sprawność psychofizyczną i nie mógł poruszać się samodzielnie ani korzystać z samochodu w sposób niepowodujący zagrożenia w ruchu drogowym Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. II GZ 275/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uznając, że adnotacja na zwolnieniu lekarskim "chory może chodzić" oznacza jedynie, że chory ma prawo chodzić nie nadużywając uprawnień do zwolnienia lekarskiego, nie natomiast, że każdego dnia objętego zwolnieniem jest w stanie chodzić. Zatem adnotacja na zwolnieniu "chory może chodzić" nie przesądza o winie w uchybieniu terminu, ani nie oznacza, że wnioskodawca mógł dokonać czynności, a nie dokonał jej z braku należytej staranności w dbaniu o własne sprawy. Nie ma też żadnego powodu, aby nie dać wiary wyjaśnieniom skarżącego, że mając miesięczne zwolnienie lekarskie w początkowej jego fazie czuł się bardzo źle i choć nie było przeciwwskazań medycznych do chodzenia, w istocie nie mógł chodzić. Cierpienia fizyczne, nawet krótkotrwałe, mogą stanowić okoliczności niemożliwe do przezwyciężenia i powodujące niezawinione uchybienie terminowi. NSA zauważył, że ból można tylko uprawdopodobnić, nie zaś udowodnić, a doświadczenie życiowe wskazuje, że silny ból na tyle zaburza funkcjonowanie człowieka, iż nie jest on w stanie należycie dbać o własne sprawy, co może stanowić o braku winy w uchybieniu terminu. W sprawie niniejszej wnioskodawca udokumentował swoją chorobę zwolnieniem lekarskim, a zły stan zdrowia uniemożliwiający racjonalne działanie uprawdopodobnił wyjaśnieniami, jednocześnie zaś wykazał należytą dbałość o własne interesy, ponieważ będąc jeszcze na zwolnieniu lekarskim, gdy tylko poczuł się lepiej, bez zwłoki dopełnił czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie przywrócenia terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl § 2 w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Taka regulacja wskazuje, iż dla przywrócenia terminu nie jest konieczne udowodnienie braku winy w jego uchybieniu, lecz tylko uprawdopodobnienie braku winy. Oznacza to, że wystarczające jest wskazanie okoliczności wiarygodnych, czyniących prawdopodobnym twierdzenie strony, że nie można jej przypisać winy w niezachowaniu terminu. Zarazem jednak o braku winy można mówić tylko wówczas, gdy strona dochowała należytej staranności w załatwieniu swych spraw i nie mogła usunąć przeszkody w zachowaniu terminu do dokonania określonej czynności. Termin do uiszczenia wpisu sądowego rozpoczął swój bieg dnia 24 września 2012 r. tj. z dniem doręczenia skarżącemu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 31 sierpnia 2012 r. Termin upłynął bezskutecznie z końcem dnia 1 października 2012 r. W kwestii rozważenia czy strona ponosi winę stosownie do przepisu art. 190 P.p.s.a. rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny jest związany wykładnią Naczelnego Sądu Administracyjnego co do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. NSA przesądził również, że skarżący dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro uznał za uprawdopodobniony fakt, iż skarżący złożył wniosek i uiścił wpis bez zwłoki, gdy tylko poczuł się lepiej. Nie ulega także wątpliwości, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący dokonał spóźnionej czynności. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 190 P.p.s.a.