III SA/Kr 1194/06

WyrokWSA w Krakowie2007-07-31

Skład orzekający: Grażyna Danielec, Dorota Dąbek, Halina Jakubiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo zastosował art. 75 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, odmawiając przyznania zasiłku dla bezrobotnych od daty rejestracji, pomimo późniejszego sprostowania świadectwa pracy, które wskazywało na rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron, a nie bez wypowiedzenia?
Ratio decidendi
Organy administracji błędnie zastosowały art. 75 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ponieważ przepis ten dotyczy osób bezrobotnych, które uzyskały przychody, a skarżący w dniu wydawania decyzji nie osiągnął żadnego przychodu. Sprostowane świadectwo pracy, wskazujące na rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron, miało skutek wsteczny (ex tunc) i powinno być uwzględnione od daty rejestracji, a nie od daty złożenia sprostowanego dokumentu. Niewłaściwe zastosowanie tego przepisu oraz brak przeprowadzenia postępowania w trybie wznowienia stanowi naruszenie prawa materialnego i procesowego.
Stan faktyczny
W. M. zarejestrował się w Urzędzie Pracy, składając świadectwo pracy wskazujące na rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, co skutkowało odmową przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Następnie złożył sprostowane świadectwo pracy, zgodnie z którym umowa została rozwiązana na mocy porozumienia stron. Organ uchylił poprzednią decyzję i przyznał zasiłek od daty złożenia sprostowanego świadectwa, uznając, że wcześniejsza decyzja była niekorzystna. Skarżący domagał się przyznania zasiłku od daty rejestracji, twierdząc, że od początku informował o nieprawidłowości świadectwa.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia 6 września 2006r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2006r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Dorota Dąbek spr. WSA Halina Jakubiec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2007 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 września 2006r. Nr: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji WSA/wyr. l - sentencja wyroku wyroku z dnia 31 lipca 2007r. Decyzją z dnia 7 września 2006r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2006r. o odmowie przyznania W. M. z dniem [...] stycznia 2006r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz o przyznaniu W. M. od dnia [...] czerwca 2006r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jako podstawę prawną powołano art. 72 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 72 ust. 3, art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 4, art. 75 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art.138 kpa. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu [...] stycznia 2006r. W. M. zarejestrował się w Urzędzie Pracy przedkładając świadectwo pracy z którego wynikało, że stosunek pracy został rozwiązany bez wypowiedzenia. Dlatego decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. orzeczono o odmowie przyznania mu z tym dniem zasiłku dla bezrobotnych. W dniu [...] .06.2006r. W. M. złożył w Urzędzie wniosek "o wyrównanie nabytych świadczeń" przedkładając sprostowane świadectwo pracy z którego wynika, iż był zatrudniony w okresie [...].12.1984- [...].08.2005, a stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron. Zmieniony sposób rozwiązania stosunku pracy spowodował uchylenie wcześniejszej decyzji (na podstawie art. 154 kpa), dlatego też organ w niniejszym postępowaniu ponownie rozważał kwestię uprawnień W. M. do zasiłku dla bezrobotnych i uznał, że prawo to przysługuje mu dopiero od dnia złożenia sprostowanego świadectwa pracy tj. od dnia [...] czerwca 2006r., a nie od dnia złożenia pierwotnego wniosku, tj. od dnia [...] stycznia 2006r. Zdaniem organu bowiem zastosowanie w niniejszej sprawie winien mieć art. 75 ust. 6 cyt. powyżej ustawy. W skardze do sądu na tę decyzję W. M. zwrócił się o ponowne zapoznanie się z jego sprawą, czuje się bowiem pokrzywdzony, sytuacja w jakiej się znalazł nie była od niego zależna. Skarżący podtrzymał argumentację podnoszoną wcześniej w toku postępowania administracyjnego, w której wywodził, że zasiłek winien mu być przyznany od dnia zarejestrowania tj. od dnia [...] stycznia 2006r., bo już w tym dniu składał oświadczenie, że świadectwo pracy jest nieprawidłowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzono, że dowodem na okoliczność sposobu rozwiązania stosunku pracy jest świadectwo pracy i urzędnik rejestrujący nie miał prawa pominąć ówczesnej treści tego świadectwa i oprzeć się na oświadczeniu strony. Organ przyznał także, że w mniejszej sprawie doszło do "zmiany stanu faktycznego z mocą wsteczną", co dawało uprawnienia organowi I instancji do uchylenia decyzji w trybie art. 154 kpa. jako niekorzystnej dla strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zatem kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności a więc zgodności z obowiązującym prawem. Stosownie zaś do treści art. 134 i 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że jeżeli wydana w granicach sprawy której dotyczy skarga decyzja administracyjna narusza prawo w sposób określony w art. 145 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega uchyleniu bez względu na to, czy skarga formułuje zarzuty o naruszeniu prawa. Analizując akta przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca j ą decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa. Należy na wstępie zaznaczyć, że w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1195/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o uchyleniu decyzji obu instancji wydanych na podstawie art. 154 kpa stwierdzając, że organy administracyjne nieprawidłowo zastosowały tryb z art. 154 kpa. A zatem decyzje które zapadły w niniejszym postępowaniu winny były być wydane w toku postępowania wznowieniowego. Odnosząc się natomiast wprost do zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji należy stwierdzić, że organy administracyjnie błędnie zastosowały art. 75 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Przepis ten bowiem nakłada stosowne obowiązku na bezrobotnych z prawem do zasiłku oraz na bezrobotnych bez prawa do zasiłku, którzy uzyskali przychody. Tymczasem W.M. był w dniu wydawania decyzji osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie osiągnął żadnego przychodu, nie można więc było w stosunku do niego zastosować przedmiotowego przepisu art. 75 ust. 6 cyt. ustawy. Należy także zauważyć, że w niniejszej sprawie zaszła jedna z enumeratywnie wymienionych w art. 145 §1 kpa przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania, a mianowicie wyszła na jaw nowa okoliczność faktyczna istotna dla sprawy, istniejąca w dniu wydawania decyzji, ale nieznana organowi. Sam zresztą organ w zaskarżonej decyzji przyznaje, że sprostowanie świadectwa pracy stanowiło "zmianę stanu faktycznego z mocą wsteczną". Okolicznością niesporną zatem jest, że owo sprostowanie świadectwa pracy miało skutek ex tunc, a więc że miało moc wsteczną. Już zatem w chwili rejestracji tj. w dniu [...] stycznia 2006r. istniał taki oto stan faktyczny, że stosunek pracy W.M. uległ rozwiązaniu na skutek porozumienia stron, a nie bez wypowiedzenia, jak to przyjął organ. W ocenie Sądu zatem w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji organ błędnie przyjął datę [...] czerwca 2006r. jako datę od której należy uwzględniać skutki sprostowania świadectwa pracy. Zdaniem Sądu sprostowana treść świadectwa pracy winna być uwzględniona z datą rejestracji, a więc w dniu [...] stycznia 2006r. Taka jest bowiem istota instytucji wznowienia postępowania administracyjnego, nakazująca ponownie prowadzić postępowanie administracyjne i orzekać o istocie sprawy administracyjnej, przy uwzględnieniu skutków spowodowanych przesłankami wznowieniowymi. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego tj. art. art. 75 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 145 §1 pkt 5 kpa które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stanowi to podstawę do uchylenia decyzji obu instancji. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło