III SA/Kr 12/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2010 r. wniosku A Sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu oprócz piwa postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2009 r. nr [...] Dnia [...] 2007 r. Prezydent Miasta wydał decyzję nr [...] – zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu oprócz piwa przez A Sp. z o.o. w K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2009 r. nr [...] stwierdziło z urzędu nieważność powyższej decyzji. Strona skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 października 2009 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję z [...] 2001r. Na powyższą decyzję skarżąca spółka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżącą nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji jest o wiele dalej idące w negatywnych skutkach dla skarżącej niż cofnięcie zezwolenia, kiedy przedsiębiorca ma jeszcze kilka miesięcy na wyprzedanie zakupionego alkoholu. Ponadto wskazała, że spółka jest zakładem pracy chronionej zatrudniającym ponad 60 osób, z czego blisko 60% to osoby niepełnosprawne, a prawie 40% to osoby z I i II grupą inwalidzką. Znaczna część przychodów spółki pochodzi ze sprzedaży alkoholu w przedmiotowym lokalu, a ewentualna ich utrata zmusiłaby spółkę do znacznego zmniejszenia poziomu zatrudnienia, również dużej liczby osób niepełnosprawnych, których wobec znacznych trudności ze znalezieniem pracy w obecnej sytuacji, wywołanych powszechnym kryzysem ekonomicznym w kraju, zmuszone byłyby zwrócić się o pomoc do instytucji państwowych w tym do Gminy Miasta. Skarżąca przeznaczyła na remont budynku należącego do Wspólnoty kwotę 122 000 zł, wybudowano parking dla mieszkańców Wspólnoty. Beneficjentem działalności spółki jest, więc spore grono niepełnosprawnych i Wspólnota. Społeczny i ekonomiczny wymiar utraty zezwoleń na sprzedaż alkoholu przez przyznanie Wspólnocie prawa do wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu w przedmiotowym lokalu użytkowym nie znajduje uzasadnienia. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości, więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). W niniejszej sprawie oznacza to, że zaskarżona decyzja wywołuje skutek w postaci utraty uprawnień strony skarżącej do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży alkoholu przez stwierdzenie nieważności decyzji przyznającej takie uprawnienie. W konsekwencji może być przedmiotem wstrzymania wykonania. Wprawdzie w uzasadnieniu skargi, nie wyodrębniono uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jednakże wskazane tam okoliczności w ocenie Sądu, wskazują na spełnienie przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a. Zachodzi, bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez znaczne zmniejszenia poziomu zatrudnienia przez stronę skarżącą, również dużej liczby osób niepełnosprawnych. Dlatego też podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.