III SA/Kr 12/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. – prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: Firma Usługowo-Handlowa "A" z siedzibą w Z, gmina G na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący S. T., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: Firma Usługowo-Handlowa "A" z siedzibą w Z, gmina G, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 października 2011 r., nakładającej karę pieniężną w wysokości 30 000 zł z powodu naruszenia przepisów o transporcie drogowym. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji w warunkach postępującego kryzysu ekonomicznego, spowoduje pogłębienie straty wynoszącej już 55 668 zł za okres 10 miesięcy 2011 r., do kwoty 85 668 zł. Ponadto, ze względu na świadczone usługi odśnieżania dróg publicznych, skierowanie środków pieniężnych na zapłatę nałożonej kary uniemożliwi zakup materiałów potrzebnych do zimowego utrzymania dróg, a zarazem bezpośrednio wpłynie na niepełne wywiązanie się z zawartych umów obwarowanych karami umownymi. Strona skarżąca podniosła również, że kredyt bankowy zaciągnięty na pokrycie kosztów zakupu środków trwałych wykorzystywanych do działalności gospodarczej wymaga spłaty rat w wysokości 3 276 zł miesięcznie. Zrealizowanie nałożonej zaskarżoną decyzją kary zniweczy spłatę kredytu na kilka miesięcy. Skarżący zaznaczył, że terminowe wykonanie zadań wynikających z zawartych umów o świadczenie usług zimowego utrzymania dróg pozwala na uzyskanie przychodu pokrywającego odnotowane straty i zapobiegnie zapaści finansowej firmy. W związku z powyższym wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, zagrażające bytowi działalności gospodarczej firmy, stanowiącej jedynie źródło przychodów przedsiębiorcy i jego rodziny. Do wniosku dołączone zostało zestawienie dochodów osiągniętych za okres 10 miesięcy oraz umowa kredytowa z dnia 12 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Rozstrzygając zatem w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania, iż zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W ocenie Sądu skarżący wykazał we wniosku, że uiszczenie zasądzonej zaskarżoną decyzją należności spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty zasądzonej kary, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna i wynosi 30 000 zł., oraz zobowiązania finansowe skarżącego (spłacany kredyt, którego miesięczna rata wynosi 3 276 zł.). Potencjalna egzekucja tej należności w sytuacji materialnej skarżącego mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia i stanowić zagrożenie dla kontynuowania działalności firmy w zakresie transportu drogowego. Na końcu zaznaczyć też należy, że sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. W świetle wskazanych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia