III SA/Kr 1202/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o odmowie zawieszenia postępowania sądowego z dnia 09 października 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1202/15 w ten sposób, że w miejsce "po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r." wpisać "po rozpoznaniu w dniu 09 października 2015 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 października 2015 r. odmówił zawieszenia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1202/15 wskazując jako datę rozpoznania sprawy dzień 2 października 2015 r. Data ta została wskazana przez Sąd omyłkowo, bowiem w rzeczywistości sprawa została rozpoznana w dniu 09 października 2015 r. O tym, że doszło do oczywistej omyłki świadczy choćby fakt, że postanowienie w niniejszej sprawie zostało wydane w dniu 09 października 2015 r. Zgodnie z art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2012, poz.270) – dalej ppsa, Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wymienione przepisy poprzez art. 166 ppsa mają zastosowanie również do postanowień. Aby można było jednakże dokonać sprostowania wyroku wymienione w art. 156 § 1 ppsa nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK 990/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności - poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art.156 § 1 i 2 związku z art. 166 ppsa orzekł jak w sentencji.