III SA/Kr 1204/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 czerwca 2010r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej Decyzją z dnia 7 czerwca 2010r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010r. Nr [...] ustalającą i nakładającą na M. B.: – obowiązek przywrócenia do stanu pierwotnego pasa drogowego [...] za ul. [...] koło stacji paliw [...] poprzez usunięcie konstrukcji reklamowej, – karę pieniężną w wysokości 1.386.369,60 zł za zajęcie powierzchnią reklamową w dniach od 29 maja 2004r. do 4 stycznia 2010r. pasa drogowego [...] ze skrzyżowaniem z ul. [...], bez zezwolenia zarządcy drogi. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący M. B. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji pociągałoby za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata kary administracyjnej w kwocie ponad 1 milion zł znacznie przekracza bowiem jego możliwości finansowe oraz zagroziłaby bytowi jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przedmiotem postępowania jest wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z treści wniosku wynika, iż skarżący wnosi jedynie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nałożenia na niego kary pieniężnej w kwocie 1.386.369,60 zł. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy." Zdaniem Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony. Analiza akt sprawy, a w szczególności złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazuje, iż uiszczenie wymierzonej kary pieniężnej wyrządziłoby rodzinie skarżącego znaczną szkodę i spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, nie posiada też żadnych innych źródeł dochodów. Jego czteroosobowa rodzina utrzymuje się jedynie z dochodu osiąganego przez żonę skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej – 4000 zł brutto miesięcznie. Okoliczność, iż żona skarżącego posiada stosunkowo wysoki miesięczny dochód nie zmienia faktu, iż w sytuacji konieczności zapłaty w chwili obecnej przez skarżącego kwoty przekraczającej 1 milion złotych jego rodzina znalazłaby się w ciężkiej sytuacji finansowej, być może prowadzącej do pozbawienia jedynego dochodu rodziny poprzez konieczność zamknięcia działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez rodzinę skarżącego jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie w części zaskarżonej decyzji, a w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.