III SA/Kr 1205/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie : WSA Bożenna Blitek WSA Halina Jakubiec spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody z dnia 16 października 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej s k a r g ę o d d a l a . Zaskarżoną przez M. P. decyzją z dnia 16.10.2009r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z [...] 2009r. znak [...] orzekającą o pozbawieniu M. P. od dnia 22.09.2009r. statusu bezrobotnego oraz zasiłku dla osób bezrobotnych z Funduszu Pracy. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 33 ust. 4 pkt 10 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415). Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego: W dniu 06.02.2009r. M. P. zarejestrował się w Grodzkim Urzędzie Pracy w rejestrze bezrobotnych. Decyzjami z [...] 2009r. i [...] 2009r. znak [...] Prezydent Miasta uznał M. P. za osobę bezrobotną od dnia 06.02.2009r. oraz przyznał mu od dnia 14.02.2009r. prawo do zasiłku dla bezrobotnego. Następnie decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] wydaną na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1 , art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Prezydent Miasta orzekł o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego i zasiłku dla bezrobotnych, uzasadniając decyzję tym, iż osobą bezrobotną nie może być uznana osoba, która nie przedstawiła zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby, o którym mowa w art. 80 ust. 2 w/w ustawy. W odwołaniu od w/w decyzji M. P. przyznając okoliczność nieobecności w urzędzie w terminie wyznaczonym we wrześniu 2009r. na zgłoszenie się w celu potwierdzenia gotowości do pracy z powodu choroby wyjaśnił, że został wprowadzony w błąd przez lekarza w tym znaczeniu, że ten wystawił mu co prawda zaświadczenie o chorobie, jednakże nie na wymaganym druku ZUS L4. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda wydał opisaną na wstępie decyzję, w uzasadnieniu której podzielił w całości ustalenia organu pierwszej instancji, rozwijając motywy decyzji w ten sposób, że wymagane zaświadczenie o niezdolności do pracy wskutek choroby, które bezrobotny ma obowiązek przedstawić w przypadku choroby jest ściśle określone co do formy przepisami art. 80 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia (...) i załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydawanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1999r., Nr 65, poz. 741). Zaświadczenie takie powinno być wydane na druku ZUS ZLA, tymczasem skarżący przedłożył w dniu 29.09.2009r. sporządzone na nieodpowiednim druku zaświadczenie lekarskie datowane na dzień 22.09.2009r. o niezdolności do pracy w okresie, w którym przypadał termin potwierdzenia gotowości skarżącego do podjęcia pracy. W tych okolicznościach należało zdaniem organu odwoławczego uznać, że M. P. nie udokumentował okresu niezdolności do pracy odpowiednim zaświadczeniem lekarskim i pozbawienie go statusu osoby bezrobotnej oraz zasiłku było w tych uzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję M. P. podniósł, że nie może ponosić odpowiedzialności za niekompetencję lekarza, który wystawił mu nieodpowiednie zaświadczenie lekarskie. Faktem jest, że w miesiącu wrześniu 2009r. był chory i nie mógł stawić się na wyznaczony mu termin potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Ogólnie wyraził niezadowolenie z działania organów podnosząc, że przepracował 30 lat a w tym czasie ciągle zmieniające się przepisy prawne stawiają go w niekorzystnym położeniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzję, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się wskazanymi kryteriami należy stwierdzić, że Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi M. P. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 10 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, bezrobotnego który (...) nie przedstawił zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby, o którym mowa w art. 80 ust. 2. Art. 80 stanowi, że "bezrobotny zachowuje prawo do zasiłku i stypendium za okres udokumentowanej niezdolności do pracy, przypadający w okresie przysługiwania zasiłku lub odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych i szkolenia, za który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa", ale jednocześnie w ust. 2 określa obowiązek bezrobotnego, który jest niezdolny do pracy stanowiący zarazem przesłankę zachowania statusu bezrobotnego oraz zasiłku w ten sposób, że bezrobotni, z wyjątkiem odbywających leczenie w zamkniętych ośrodkach odwykowych, są obowiązani do przedstawiania zaświadczeń o niezdolności do pracy wskutek choroby na druku określonym w odrębnych przepisach. Nieprzedstawienie zaświadczenia w wymaganej formie skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego z pierwszym dniem niezdolności do pracy. Bezsporne jest, że M. P., będąc niezdolny do pracy wskutek choroby w miesiącu wrześniu 2009r. przedstawił organowi datowane na dzień 22.09.2009r. wydane przez lekarza anestezjologa zaświadczenie lekarskie o tym, że "przez ok. 5 – 7 dni powinien leżeć z powodu choroby". Zaświadczenie o tej treści i w takiej formie nie odpowiada zaświadczeniu wymaganemu przez przepisy ustawy o promocji zatrudnienia (...), bowiem ma być to druk ZUS ZLA, którego wzór znajduje się w załączniku nr 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nie ma w sprawie znaczenia podnoszona przez skarżącego okoliczność, że nie miał wpływu na formę wypisanego mu przez lekarza zaświadczenia i nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprzedstawienie zaświadczenia na druku ZUS L4, gdyż to po jego stronie jako osoby bezrobotnej leży obowiązek realizacji wymogu art. 80 ust. 2 w/w ustawy. Stosowne w tym względzie oświadczenie M. P. podpisał w dniu 06.02.2009r. , w którym zawarte jest pouczenie, że "jedyną formą usprawiedliwienia niezdolności do pracy wskutek choroby jest zaświadczenie wystawione na druku ZUS ZLA". Skarżący nie może wobec tego powoływać się na nieznajomość przepisów dotyczących wymaganego zaświadczenia, które miał obowiązek dostarczyć, gdyż z ich treścią został zapoznany w oświadczeniu o obowiązkach osoby bezrobotnej, w tym o obowiązku usprawiedliwienia niezdolności do pracy wskutek choroby zaświadczeniem wystawionym na druku ZUS ZLA , co potwierdził podpisem pod tym oświadczeniem, że zapoznał się z zakresem tych obowiązków. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że zaszła przewidziana prawem przesłanka do pozbawienia M. P. z dniem 22.09.2009r. (tj. z pierwszym dniem niezdolności do pracy) statusu osoby bezrobotnej, a co za tym idzie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w związku z czym skarga M. P. została oddalona na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.