III SA/Kr 1205/14

Kraków, dnia 26 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1205/14 w sprawie ze skargi M. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za uzasadnione postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1205/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) skargę M. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 maja 2014 r. nr [...], którym organ ten uznał za uzasadnione zażalenie M. O. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie jego wniosku z dnia 26 lutego 2014 r. o udzielenie pomocy finansowej na pokrycie czesnego w Niepublicznym Studium Medycznym. Powyższe postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 października 2014 r. W dniu 4 listopada 2014 r. M. O. nadał pismo (z dnia "3.11.2014 r."), kierując je do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z którego treści wynika, że wnosi skargę "na niezgodne z prawem postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Krakowie administracyjnego z dnia 13.10.2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1205/14..." W dalszej części wskazał, że nie doszło do merytorycznego rozpoznania jego sprawy, a składanie skargi kasacyjnej od czego, co nie istnieje, jest bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto zgodnie z art. 175 § 3 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W niniejszym przypadku Sąd uznał, że pismo z dnia 3 listopada 2014 r., nadane w urzędzie pocztowym w dniu 4 listopada 2014 r., M. O. jest skargą kasacyjną, gdyż zostało ono wniesione w terminie otwartym do wniesienia tego środka zaskarżenia, a poza tym, z treści jego wynika po pierwsze, kwestionowanie zgodności z prawem postanowienia WSA W Krakowie, a po drugie, bezsprzeczne wydanie przez WSA orzeczenia – postanowienia z dnia 13 października 2014 r., k. 11 akt sądowadministracyjnych, które zostało skarżącemu doręczone za pismem z dnia 21 października 2014 r., k. 17 akt sądowadministracyjnych, z dniem 31 października 2014 r. Poza rozważaniami Sądu pozostaje kwestia, czy ww. piśmie zostały przytoczone podstawy kasacyjne zgodnie obowiązującymi w tym względzie wymogami. Niewątpliwym jest natomiast to, że w niniejszej sprawie sądowadministracyjnej skarga kasacyjna została złożona z naruszeniem przepisu art. 175 § 1 P.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a ponadto nie zachodzą przesłanki wymienione w § 2 i § 3 tego artykułu. Powyższa okoliczność uzasadnia uznanie skargi kasacyjnej za niedopuszczalną (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił odrzucić skargę.