III SA/Kr 1210/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel spr. Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Dorota Dąbek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2005 r Nr: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych skargę oddala. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn.akt III SA/Kr 1210/06 Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] Burmistrz Miasta zezwolił M. G. na sprzedaż i podawanie napojów o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa. W dniu [...] marca 2005 r. uprawomocnił się wyrok Sądu Rejonowego, Wydział Grodzki z dnia [...] marca 2005 r., sygn. akt [...] uznający M. G. za winną czynu zabronionego przez art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi [Kto sprzedaje lub podaje napoje alkoholowe w wypadkach, kiedy jest to zabronione, albo bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, podlega grzywnie]. Sąd uznał, że w dniu [...] stycznia 2005 r. M. G. sprzedawała napoje alkoholowe w postaci drinków z wódki bez wymaganego pozwolenia w prowadzonym przez siebie barze "J. ". W dniu [...] kwietnia 2005 r. Prokurator Rejonowy skierował do Burmistrza Miasta wniosek o cofnięcie zezwolenia objętego decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...]. Decyzja tej treści zapadła w I instancji w dniu [...] maja 2005 r. W podstawie prawnej wskazano art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi W odwołaniu skarżąca kwestionowała ustalenia faktyczne poczynione przez sąd karny, jak i kwalifikację jej czynu. Ostateczną decyzją z dnia 29 grudnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną w I instancji. Jako podstawę prawną wskazano art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również - art.18 ust. 10 pkt 2 w związku z art.43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Również w skardze do sądu administracyjnego skarżąca domaga się oceny jej czynu niezależnie od ustaleń zawartych w prawomocnym wyroku karnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez burmistrza, właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży (art.18 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi). Zezwolenie takie wydaje się oddzielnie m.in. na sprzedaż i podawanie napojów zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa (art.18 ust.3 pkt 1 ustawy). W tym trybie M. G. uzyskała zezwolenia z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...]. Zezwolenie cofa się w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych (art.18 ust. 10 pkt 2 ustawy). W szczególności zakazana jest sprzedaż alkoholu w zakresie nie objętym zezwoleniem (art.43 ust. 1 ustawy). Za popełnienie tego czynu M. G. została prawomocnie skazana wyrokiem Sądu Rejonowego, Wydział Grodzki z dnia [...] marca 2005 r., sygn. akt [...]. Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny, (art.ll) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oznacza to, że w niniejszym postępowaniu sądowym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest związany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział Grodzki z dnia [...] marca 2005 r., sygn. akt [...]. Tym bardziej związane byty nim organy administracyjne cofające zezwolenie na sprzedaż przez M. G. napojów alkoholowych (art!45 § 1 pkt 7 K.p.a.). Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 oraz 2005, nr 94, poz.788 i nr 169, póz. 1417 i nr 250, póz. 2118 oraz 2006, nr 38, póz. 268 i nr 208, póz. 1536).