III SA/Kr 1214/12

Kraków, dnia 9 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. R. na pismo Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. A. R. wniosła skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia 31 maja 2012 r. znak [...] dotyczące odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 września 2012 r. skarżąca wezwana została do wypełnienia przesłanego jej urzędowego formularza "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 września 2012 r., zatem termin do wykonania nałożonego ww. zarządzeniem obowiązku mijał w dniu 21 września 2012 r. Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 października 2012 r. pozostawiono wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego wskazano, że mimo prawidłowego doręczenia skarżącym wezwania do wypełnienia urzędowego formularza "PPF" wraz z pouczeniem, skarżąca nie wykonała ciążącego na niej zobowiązania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 października 2012 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 25 października 2012 r. skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego zarządzenia. Jednocześnie złożyła wypełniony formularz PPF wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, argumentując go tym, że czynności nie wykonała w terminie z powodu choroby. Zarządzeniem sędziego z dnia 27 lutego 2013 r., doręczonym w dniu 7 marca 2013 r., skarżąca została wezwana do wskazania, w którym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (choroba) oraz wykazania okoliczności choroby uniemożliwiającej uzupełnienie ww. wniosku przez przedłożenie stosownego zaświadczenia lekarskiego – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy. W piśmie z dnia 13 marca 2013 r., nadanym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 14 marca 2013 r., skarżąca poinformowała, że zaświadczenia lekarskiego nie posiada, ponieważ nie korzystała ze zwolnienia, a także wskazała na nowe istotne okoliczności, tj. śmierć jej matki i związaną z tym utratę mieszkania komunalnego, którego zmarła była najemcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na skutek prawidłowo wniesionego przez skarżącą sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 października 2012 r., zarządzenie to utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, który określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245). Stosownie natomiast do art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art.87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002r., sygn. V SA 793/03, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy uwzględnić obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym jest, że doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem termin ten mijał w dniu 21 września 2012 r. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W szczególności nie przedstawiła dowodów wskazujących, że nagła i nieprzewidziana przeszkoda w postaci zdarzenia losowego uniemożliwiła jej złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ograniczając się jedynie do lakonicznego wskazania na okoliczność choroby. Jednakże, na dodatkowe wezwanie Sądu skarżąca nie przedstawiła stosownego zaświadczenia lekarskiego, które potwierdziłoby złożone przez nią oświadczenie. Tymczasem, zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a., strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Warunku tego nie spełnia w niniejszej sprawie samo gołosłowne powołanie się na fakt choroby. Wątpliwości Sądu budzi także i to, że mimo wezwania skarżąca nie przedkłada zaświadczenia lekarskiego, jednocześnie powołując się na okoliczność śmierci matki, która – jak należy się domyślać – stanowić miałaby przeszkodę w dochowaniu terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Także i w tym przypadku skarżąca ogranicza się jedynie do poniesienia nowej okoliczności bez prawidłowego uprawdopodobnienia faktu jej zaistnienia. W konkluzji Sąd uznał, że okoliczność przedstawiona przez skarżącą we wniosku nie świadczy o zachowaniu przez nią należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawczyni nie wykazała należycie, iż znajdowała się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. W ocenie Sądu zatem, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.