III SA/Kr 1217/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2012 r. wniosku K. J. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Decyzją z dnia 20 czerwca 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] 2012 r. o odmowie przyznania zasiłku celowego specjalnego skarżącej K. J. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono prawidłowo skarżącej w dniu 26 czerwca 2012 r. Skargę na powyższą decyzję wniosła skarżąca w dniu 30 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego). Postanowieniem z dnia 7 września 2012 r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie dla skarżącej adwokata. Zarządzeniem z dnia 9 października 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. G. W dniu 29 października 2012 r. (data stempla pocztowego 25 października 2012 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony przez pełnomocnika skarżącej. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, iż skarżąca w rozmowie telefonicznej z pełnomocnikiem w dniu 19 października 2012 r. wyjaśniła, że uchybienie terminowi jest wynikiem depresji. W dacie otrzymania decyzji była ona w złej kondycji psychicznej, która sprawiła, że nie była w stanie należycie prowadzić swoich spraw. Pełnomocnik podniósł, że dopiero po rozmowie ze skarżącą mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Podkreślił, iż pomimo prośby pełnomocnika, skarżąca nie udokumentowała swego stanu zdrowia w czasie, gdy należało złożyć skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w terminie, gdyż dopiero na tym etapie postępowania skarżąca korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który wniósł wniosek w dniu 25 października 2012 r., a więc w terminie 7 dni od momentu kiedy znane stały mu się przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi tj. od dnia 19 października 2012 r. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 Nr 270) zwanej dalej p.p.s.a.- jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ustawa wskazuje warunki, jakie strona musi spełnić, by jej wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Chodzi tu o przewidziany w art. 87 § 1 cyt. ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2) i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Z art. 86 § 1 ustawy wynika obowiązek strony uprawdopodobnienia, że niedokonanie w terminie czynności nie było przez nią zawinione. Brak winy, jak wskazuje orzecznictwo (np. post. WSA w Warszawie, I SAB/Wa 78/05) jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd przy tym przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd nie neguje, iż skarżąca była w złej kondycji psychicznej w okresie kiedy należało złożyć skargę. Jednakże fakt ten nie został w żaden sposób przez skarżącą uprawdopodobniony, a tylko takie uprawdopodobnienie uzasadniałoby przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżąca twierdzi, iż jej kondycja psychiczna nie pozwalała na "należyte prowadzenie swoich spraw", jednakże skarżąca była w stanie złożyć skargę tyle, że wobec nie dołożenia należytej staranności zrobiła to cztery dni po terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, postanowił jak w sentencji.