III SA/Kr 1223/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2012 r. wniosku "A" sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M, wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 lipca 2011 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2012 r. nr [...] wymierzającą karę pieniężną w wysokości 24 000 zł za urządzanie gry na dwóch automatach do gry poza kasynem gry. W skardze strona skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosku tego strona skarżąca nie poparła uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu podjętego w toku danej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 921/12, LEX nr 1137672). Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, LEX nr 1145458). Podzielając powyższe stanowisko i odnosząc treść art. 61 § 3 p.p.s.a. do sprawy należy wskazać, że wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej nie zawiera uzasadnienia. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności przemawiających za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 p.p.s.a. Zatem bez wskazania konkretnych okoliczności nie sposób uznać, że wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 24 000 zł wypełni przesłanki powyższego przepisu. W konsekwencji Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a.