III SA/Kr 1223/21
PostanowienieWSA w Krakowie2021-09-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Michna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, motywowane śmiercią osoby, na którą ubiegano się o świadczenie, jest dopuszczalne w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne. Stwierdzono, że cofnięcie skargi, motywowane śmiercią osoby, na którą ubiegano się o świadczenie pielęgnacyjne, nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania.Stan faktyczny
Skarżący P. Ś. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Następnie skarżący cofnął skargę, wskazując, że powodem jest śmierć ciotki, na którą ubiegał się o zasiłek. Organ wniósł o umorzenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 28 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
Pismem z 28 sierpnia 2021 r. skarżący cofnął uprzednio wniesioną skargę. Wskazał przy tym, że cofnięcie związane było ze śmiercią ciotki, na którą ubiegał się o zasiłek pielęgnacyjny.
W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a", wynika, że skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W sprawie nie było podstaw do uznania przez tut. Sąd, że cofnięcie skargi było niedopuszczalne, gdyż nie zmierzało ono do obejścia prawa i nie powodowało ono utrzymanie w mocy aktu dotkniętego nieważnością.
Sąd nie stwierdził czynności mających na celu obejście prawa (art. 58 k.c.), które zawierałyby pozór zgodności z prawem. Chodziłoby tu o czynności, których treść nie zawierała elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywoływałyby i które byłyby objęte zamiarem strony, naruszałyby zakazy lub nakazy ustawowe.
W związku z powyższym Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez skarżącego było dopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. i umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło