III SA/Kr 1228/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Dorota Dąbek Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. J. na rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na inne stanowisko skargę oddala Rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] 2006r. Komendanta Miejskiego Policji w [...] przeniesiono na równorzędne stanowisko w Komendzie Miejskiej w [...] podinsp. M. J. zwalniając go ze stanowiska radcy prawnego z dniem [...] 2006r. i mianując na stanowisko eksperta Sekcji do Walki z Przestępczością Gospodarczą z dniem [...] 2006r.. W decyzji tej określono wynagrodzenie policjanta na tym samym poziomie i nadano rygor natychmiastowej wykonalności podając na uzasadnienie, że na przeniesienie funkcjonariusz wyraził zgodę potwierdzając to w protokole rozmowy z dnia [...] 2006r. Jako podstawę przeniesienia wskazano art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji oraz rozkaz organizacyjny Nr [...] komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] 2006r., którym zostało zlikwidowane m. in. stanowisko służbowe radcy prawnego. Od decyzji tej odwołał się M. J., który zarzucił naruszenie art. 1 i art. 9 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych, naruszenie decyzji Nr [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji i dwóch poleceń Komendanta Głównego Policji z dnia 11.05.1999r. i z dnia 09.08.2000r., naruszenie ar. 7, art. 8, art. 11, art. 104, art. 107 i art. 108 kpa , a nawet art. 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W szczególności odwołujący się podniósł, że zaskarżona decyzja "w sposób poza ustawowy" powoduje ograniczenie możliwości wykonywania przez niego zawodu radcy prawnego, a nadto nastąpiła pozorna likwidacja stanowiska radcy prawnego wobec zamiaru zatrudnienia adwokata na to stanowisko. Odwołujący się wyjaśnił, że w rozmowie z dnia [...] 2006r. przyjął do wiadomości jedynie fakt likwidacji stanowiska radcy prawnego. Nadto zarzucił, że organ "nie rozumie instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności" i "decyzja wydana została z obrazą przepisów postępowania administracyjnego, narusza bowiem interes społeczny i słuszny interes odwołującego." Odwołujący się podniósł także, że mógłby mieć powierzone w dalszym ciągu wykonywanie obowiązków radcy prawnego przy formalnym "zawieszeniu" na nowym etacie eksperta, gdyż w praktyce kilku funkcjonariuszy komendy Miejskiej Policji w [...] jest <"fikcyjnie" zawieszonych na etatach w służbach liniowych de facto wykonując zadania służb wspomagających". Rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] 2006r. do [...][...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] po rozpatrzeniu powyższego odwołania - postanowił utrzymać w mocy zaskarżony rozkaz personalny. Na uzasadnienie tej decyzji organ II instancji podał, że decyzją nr [...] z dnia [...] 2006r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w § 4 zobowiązał przełożonych podległych jednostek i komórek organizacyjnych do przedłożenia analiz i wniosków w zakresie racjonalizacji struktury organizacyjnej. W wykonaniu tego polecenia Komendant Miejski Policji w [...] po dokonaniu przeglądu struktury organizacyjnej w podległej jednostce wydał rozkaz organizacyjny nr [...] z dnia [...] 2006r., którym zostało zlikwidowane stanowisko radcy prawnego Komendy Miejskiej w [...]. Uprawnienie Komendanta Miejskiego Policji w [...] do podjęcia decyzji o zmianie struktury organizacyjnej podległej mu jednostki Policji, w tym do likwidacji stanowisk służbowych, także zajmowanego przez odwołującego się wynika - zdaniem organu II instancji - z § 9 pkt 1 Zarządzenia Nr 25 Komendanta Głównego Policji (Dz. Urz. KGP z 2003r., Nr 2, poz. 4) oraz z art. 32 ust. 1 ustawy o Policji. Nadto w uzasadnieniu podano, że odwołujący się jest funkcjonariuszem Policji, którego stosunki służbowe reguluje ustawa o Policji. Natomiast "ustawa o radcach prawnych nie przewiduje szczególnej ochrony dla tej grupy zawodowej w przypadku likwidacji zajmowanego przez nich stanowiska w administracji publicznej". Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności uzasadniono tym, że jego brak spowodowałby "konieczność pozostawienia policjanta bez przydziału służbowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy mianowania go na nowe stanowisko służbowe". Z decyzją tą - rozkazem personalnym [...] Komendanta Policji w [...] nie zgodził się M. J., która w skardze powtórzył niektóre zarzuty zawarte w odwołaniu do organu II instancji i nadto podniósł, że decyzje zostały wydane z obrazą art. 145 § 1 pkt 1 i art. 156 § 1 pkt 7 kpa. W szczególności skarżący powtórzył zarzut, że zaskarżone decyzje powodują "pozbawienie skarżącego możliwości wykonywania zawodu radcy prawnego jako zawodu zaufania publicznego" i dodał, że "naruszają również zasadę racjonalnej gospodarki finansowo-budżetowej jednostek skarbu państwa - poprzez generowanie bardzo dużych wypłat" dla radców prawnych obsługujących jednostki na zasadzie umów cywilno - prawnych, a także, że przeglądu struktur Komendy Miejskiej Policji w [...] dokonał powołany zespół, w skład którego wchodzące osoby były osobiście zainteresowane zachowaniem swoich etatów. Ponadto skarżący zarzucił, że podpisujący decyzję organu II instancji K. M. nie był uprawnionym do jej podpisania, gdyż był odwołany ze stanowiska Komendanta Małopolskiego Policji, a nawet jego podpis mógł być podrobiony, na co wskazuje pieczęć "za zgodność". W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie uzasadniając jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zaznaczył, że decyzja Nr [...][...] Komendanta Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] 2006r. realizowała Decyzję Nr 107 Komendanta Głównego Policji z dnia 27 lutego 2006r. w sprawie wzmocnienia komórek patrolowych i patrolowo - interwencyjnych w jednostkach organizacyjnych Policji. Podniesiono, że Rozkazem Organizacyjnym Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] 2006r, którym zlikwidowano komórkę organizacyjną o nazwie Stanowisko Samodzielne -Radca Prawny, wyłączono [...] stanowisk policyjnych, a także, że stanowisko radcy prawnego nie zostało w Komendzie Miejskiej w [...] przywrócone, natomiast obsługę prawną jednostki okresowo wykonuje na zasadzie umowy zlecenia radca prawny nie będący funkcjonariuszem Policji, za co otrzymuje miesięcznie wynagrodzenie w kwocie [...] zł brutto, a więc w wysokości znacznie mniejszej od wynagrodzenia wypłacanego skarżącemu ([...] zł plus dodatek służbowy 430zł plus dodatek za stopień 700zł plus dodatek za wysługę - brutto miesięcznie). Wyjaśniono, załączając stosowne rozkazy personalne i upoważnienie, że decyzja organu II instancji została podpisana przez I Zastępcę Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] insp. K. M. zgodnie z udzielonym mu upoważnieniem przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p. p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę na to, iż pomimo tego, że skarżący wskazuje jako argument na poparcie zajętego stanowiska "praktykę" przyjętą w organach Policji, czy konkretnej jednostce - Komendzie Miejskiej Policji w [...] w zakresie "zawieszania" stanowisk itp. - to jednak sądy administracyjne nie są władne do badania zgodności wydanego aktu administracyjnego z praktyką, a wyłącznie do kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującym prawem. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona. Już na wstępie należy zauważyć, że przeniesienie skarżącego, będącego funkcjonariuszem Policji ze stanowiska radcy prawnego na równorzędne stanowisko w tej samej Komendzie Miejskiej w [...] nie naruszyło w żaden sposób ustawy o radcach prawnych. Skarżący jest funkcjonariuszem Policji i podlega reżimowi ustawy o Policji także w zakresie przeniesienia na inne, równorzędne stanowisko. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2002r, Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) w art. 1 określa podstawowe zadania Policji jako umundurowanej i uzbrojonej formacji służącej społeczeństwu i przeznaczonej do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Zgodnie z art. 5 tej ustawy: "1. Centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest Komendant Główny Policji, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. 2. Komendant Główny Policji jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Policji, zwanych dalej "policjantami". Jak wynika z akt - Komendant Główny Policji wydał w dniu 27 lutego 2006r. Decyzję Nr 107 w sprawie wzmocnienia komórek patrolowych i patrolowe -interwencyjnych w jednostkach organizacyjnych Policji wskazując w § 1 pkt: "2. Stan powyższy należy osiągnąć poprzez przesunięcia etatowe i racjonalne wykorzystanie pracowników cywilnych i policjantów w tej służbie. 3. Wygospodarowane etaty należy przesunąć do komórek patrolowych i patrolowo -interwencyjnych". W § 2 tego aktu prawnego wskazano, że: "Wprowadzenie rozwiązań organizacyjnych w zakresie określonym w § 1 należy zakończyć do dnia 30 czerwca 2006r." Komendant Miejski Policji w [...] wydał Rozkaz Organizacyjny Nr [...] z dnia [...] 2006r. w sprawie zmian organizacyjno -etatowych w podległej mu jednostce, którym to rozkazem m.in. zlikwidował stanowisko radcy prawnego. W uzasadnieniu tego rozkazu wskazał konieczność wzmocnienia pionu patrolowo - interwencyjnego, zgodnie z powołaną wyżej Decyzją nr 107 Komendanta Głównego Policji z dnia 27 lutego 2006r. Jest poza sporem okoliczność, że skarżący M. J. jest funkcjonariuszem Policji, którego, po uzyskaniu przez niego stosownych uprawnień radcy prawnego, właściwy przełożony mianował na stanowisko radcy prawnego. Przełożony tego funkcjonariusza ma uprawnienia nie tylko do mianowania, ale także do przenoszenia policjanta na inne stanowisko, czy nawet zwalniania z tych stanowisk. Zgodnie z art. 32 ustawy o Policji: "1. Do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych. 2. Od decyzji, o których mowa w ust. 1, policjantowi służy odwołanie do wyższego przełożonego." Sąd zwraca uwagę, że ustawa o Policji w sposób szczegółowy ustala warunki przenoszenia policjanta na niższe stanowisko służbowe, czy zwalniania funkcjonariusza ze stanowiska łącznie ze zwolnieniem z Policji, natomiast nie ustala szczegółowo warunków przenoszenia policjantów na stanowiska równorzędne pozostawiając tę kwestię do uznania ich przełożonych. Pozostawienie "do uznania" nie oznacza dowolności w przenoszeniu funkcjonariuszy na inne, równorzędne stanowiska służbowe, ale winno wynikać z określonych potrzeb Policji określonych art. 1 ustawy o Policji. W niniejszej sprawie - zdaniem Sądu -jest niewątpliwym, że z treści art. 1 ustawy o Policji wynika Decyzja Nr 107 Komendanta Głównego Policji, a w celu jej realizacji - Rozkaz Organizacyjny Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w [...]. Z powyższego wynika, że likwidacja stanowiska radcy prawnego w Komendzie Miejskiej Policji miała umocowanie ustawowe. Likwidacja tego stanowiska stanowi - zdaniem Sądu - rzeczywistą przyczynę przeniesienia skarżącego na inne stanowisko, choćby tylko dlatego, że jak wskazują to obie strony postępowania - obsługę prawną tej jednostki faktycznie powierzono podmiotowi zewnętrznemu. Takie stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostaje w zgodzie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 21.12.2001 r. sygn. akt I PKN 733/00 (opubl. OSNP 2003/23/569 i LEX 53564). Bez znaczenia dla tego stanowiska pozostają względy finansowe, chociaż i na takie wskazał organ administracyjny wobec zarzutu skarżącego w tym zakresie. Mając powyższe na względzie - Sąd stwierdza, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje w przedmiocie przeniesienia skarżącego na równorzędne stanowisko wobec likwidacji zajmowanego dotychczas stanowiska - w żaden sposób nie naruszyły przepisów prawa. Chybiony jest zarzut skarżącego, co do naruszenia przez organy ustawy o radcach prawnych, albowiem charakteru naruszenia tej ustawy nie wskazał nawet sam skarżący formułując ogólnikowe zarzuty w tym zakresie. Należy zauważyć, że o ile skarżący jest wpisany na listę radców prawnych, to przeniesienie go na inne stanowisko służbowe w Policji nie ma wpływu na jego uprawnienia związane z tym wpisem. Skoro jednak skarżący chce korzystać z przywilejów, jakie daje mu ustawa o Policji (choćby tylko w zakresie stosunkowo wysokiego i stałego wynagrodzenia, dodatków: służbowego i związanego z posiadanym stopniem i wieloma innymi), to winien liczyć się także z obowiązkami wynikającymi z tej ustawy, a podporządkowanymi celom, dla których utworzono Policję i jej podstawowym zadaniom określonym w art. 1 ustawy o Policji. Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut skarżącego związany z nieprawidłowościami w zakresie podpisania decyzji organu II instancji. Z przedstawionych przez ten organ kserokopii dokumentów, a zwłaszcza z Upoważnienia z dnia [...] 2006r. udzielonego przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji nadinsp. A. R. o wynika, że upoważnił on insp. K. M. - I Zastępcę Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do wydawania w okresie od [...] 2006r. do dnia [...] 2006r. "do wydawania w imieniu [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji indywidualnych aktów administracyjnych, a w szczególności decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń (...)". Z Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] 2006r. wynika, że z tym dniem insp. K. M. został odwołany ze stanowiska I Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji i z dniem [...] przeniesiony do dyspozycji Komendanta Głównego Policji, z powyższego wynika, że insp. K. M. był w pełni umocowany do podpisania zaskarżonego Rozkazu Personalnego organu II instancji z dnia [...] 2006r. Sąd pominął wszelkie zarzuty skarżącego pod adresem komisji do spraw przeglądu struktur etatowych w Komendzie Miejskiej Policji w [...] powołanej przez Komendanta tej jednostki, albowiem komisja ta została powołana Decyzją z dnia [...] 2006r, a więc już po wydanym Rozkazie Organizacyjnym Nr [...] i nie miała wpływu na treść tego Rozkazu Organizacyjnego, a nadto ustawa nie przewiduje obowiązku uzależnienia zaskarżonego Rozkazu Personalnego organu I instancji od powołania takiej komisji. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym i stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa -a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.