III SA/Kr 1234/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. N. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 14 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia na przewlekłość za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) Zawiadomieniem z dnia 30 sierpnia 2019 r. nr [...] Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), zawiadomił G. N. o pozostawieniu jej wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności bez rozpoznania, gdyż pomimo wezwania, wnioskodawczyni nie uzupełniła braków formalnych tego wniosku. Pismem z dnia 24 września 2019 r. G. N. wniosła ponaglenie na przewlekłe prowadzenie przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności postępowania w sprawie z jej wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Postanowieniem z dnia 14 października 2019 r. nr [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, na podstawie art. 37 § 6 w związku z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1172 z późn. zm.), uznał ponaglenie za nieuzasadnione, albowiem Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Pismem z dnia 15 listopada 2019 r. G. N., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę, w której wskazała, że zaskarża postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 14 października 2019 r. nr [...] i wnosi o jego uchylenie. Skarżąca podała, że zaskarża też "czynność z 30.08.2019 r. Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w sprawie znak [...] w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania" oraz wnosi "o stwierdzenie bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego w pierwszej instancji". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniósł o odrzucenie skargi na postanowienie z dnia 14 października 2019 r. nr [...], gdyż na to postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia, a w konsekwencji nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego organ, z ostrożności procesowej, wniósł także o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Ze sformułowania skargi sporządzonej przez profesjonalistę – pełnomocnika skarżącej - radcę prawnego można byłoby wnioskować, że wolą skarżącej jest złożenie trzech odrębnych skarg: - na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 14 października 2019 r. nr [...], - na czynność Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w sprawie znak [...] z dnia 30 sierpnia 2019 r. w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz - na bezczynność i przewlekłość postępowania Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w rozpoznaniu wniosku skarżącej w sprawie znak [...]. Jednakże pełnomocnik wskazał z adresem tylko jeden organ, który tym pismem skarży, a to Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. W związku z powyższym Sąd przyjął, że przedmiotem złożonej skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 14 października 2019 r. nr [...], którym organ uznał wniesione ponaglenie za nieuzasadnione, a o którego uchylenie wniósł pełnomocnik skarżącej. Nie jest natomiast rzeczą Sądu udzielanie profesjonalnemu pełnomocnikowi porad prawnych w zakresie możliwości i warunków formalnych kierowania jednym pismem kilku skarg w stosunku do różnych organów. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Jak wynika z treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie ponaglenie stosownie do przepisów art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., zwanej dalej k.p.a.). Środek ten ma na celu zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wniesienie takiego ponaglenia stanowi jednocześnie warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego (por. art. 52 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 37 § 6 k.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, na które jednak nie służy zażalenie. Jak bowiem stanowi przepis art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku zaś postanowienia podejmowanego w trybie art. 37 § 6 k.p.a. brak jest przepisu, który uprawniałby do złożenia zażalenia. Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Omawiana instytucja odnosi się wyłącznie do kwestii ściśle procesowej uregulowanej w przepisach art. 35 i 37 k.p.a., a przewidziane w ostatnim z wymienionych przepisów postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Z tego też względu na wskazane w skardze postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 14 października 2019 r. nr [...] nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.