III SA/Kr 1237/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 lipca 2013r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. K. O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 lipca 2013r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2013r. nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U.2012.1265 ze zm.) poprzez nieokazanie wykresówek, danych z karty kierowcy, tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu za każdy dzień oraz skrócenie dziennego czasu odpoczynku. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww decyzji. Skarżący uzasadnił wniosek w ten sposób, że uiszczenie kwoty 15.000,00 zł wykracza poza jego możliwości finansowe i zarobkowe. Wyjaśnił przy tym, że kondycja finansowa firmy skarżącego jest aktualnie bardzo zła, głównie z uwagi na pogłębiający się kryzys, widoczny zwłaszcza na rynku nieruchomości, który to z kolei bezpośrednio przekłada się na rynek kruszyw, materiałów budowlanych, a więc i usług transportowych. Zapłata wymaganej sumy całkowicie według skarżącego sparaliżowałaby działalność, a nawet mogła spowodować jej upadek, co skutkowałoby utratą jedynego źródła dochodu. Wykonanie zaskarżonej decyzji naraża zatem w ocenie skarżącego na niepowetowaną szkodę. Dodał, że nie posiada żadnych oszczędności ani wierzytelności. Nie posiada także majątku, którego mógłby się pozbyć. Firma, którą prowadzi stanowi jedyne źródło jego dochodu. Jeszcze przed kryzysem zaciągnął kredyty, które spłaca. Wyjaśnił też, że wiele firm, które nabywa od skarżącego kruszywa, korzysta ze świadczonych przez niego usług transportowych, również znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej i zalega przez to z zapłatą faktur nawet za kilka miesięcy. Należności te firmy spłacają skarżącemu bardzo powoli, w niewielkich ratach. Wymusza to konieczność zaciągnięcia przez skarżącego pożyczek, często na niekorzystnych warunkach, aby opłacić podstawowe rachunki i raty kredytowe. Ponadto skarżący wskazał, że na swoim utrzymaniu ma małoletnie dziecko z konkubinatu. Ciąży na nim obowiązek alimentacyjny w wysokości po 500,- złotych miesięcznie, stwierdzony ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym, Wydział III Rodzinny i Nieletnich - sprawa do sygn. akt. [...]. Skarżący wskazał ponadto, że od wielu lat boryka się z poważnymi dolegliwościami zdrowotnymi. Zdiagnozowano u niego wrzodziejące zapalenie jelita grubego, którego przebieg określono jako ciężki. Po okresie hospitalizacji nadal pozostaje w leczeniu w Poradni Przyklinicznej Kliniki Gastroenterologii Szpitala. Ze względu na przewlekłość schorzenia i ciężki stan zdrowia, wymagane jest żywienie pozajelitowe w warunkach domowych. Podsumował, że pobyt w szpitalu, konieczność długotrwałego pozostawania w leczeniu farmakologicznym oraz cyklicznych konsultacji z lekarzem i wykonywania kosztownych, specjalistycznych badań, a także potrzeba stworzenia w domu szczególnych warunków, umożliwiających jego rekonwalescencję stanowią dla niego olbrzymie obciążenie finansowe. Zaznaczył na koniec, że wstrzymanie wykonalności powyższej decyzji do czasu rozpatrzenia niniejszej skargi umożliwiłoby mu chociaż częściowe zgromadzenie środków na wypadek utrzymania nałożonej na niego kary i ewentualną spłatę tej kwoty ratami, bez narażania na dodatkowe koszty egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu , K. O. uprawdopodobnił w sposób wiarygodny i dostateczny fakt, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby powstanie znacznej szkody. Przemawiają za tym wskazane przez skarżącego okoliczności dotyczące kondycji prowadzonej firmy i jego zobowiązania finansowe w związku z problemami zdrowotnymi. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 ppsa