III SA/Kr 1244/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Grażyna Danielec (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Wojewody z dnia 23 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata W. C. - Kancelaria Adwokacka [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności. Decyzją z dnia [...] 2007 r. ([...]) na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. jedn. Dz. U. nr 139, poz. 993 z 2006 r. ze zm.) oraz art. 104 kpa Prezydent miasta orzekł o wymeldowaniu z pobytu stałego M. R. z lokalu nr [...] na Osiedlu B w A. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że wydanie decyzji o wymeldowaniu osoby z miejsca jej pobytu stałego może nastąpić wyłącznie na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zgodnie z którym "organ wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się". Celem ustalenia miejsca zamieszkania M. R. organ administracji wystąpił do organów policji (k. nr 12), Krajowego Rejestru Karnego (k. nr 14) jak i przesłuchał świadków (k. nr 8, 11). Powyższych danych nie udało się jednak ustalić. Również ustanowiony przez Sąd Rejonowy kurator nie wskazał adresu zamieszkania M. R. Wobec powyższego spełniona została przesłanka zawarta w art. 15 ust. 2 w/w ustawy Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył M. R. Podniósł, że organ I instancji nie wykorzystał wszystkich możliwości skontaktowania się z nim. Wskazał też na okoliczności osobiste w tym problemy zdrowotne, które według odwołującego się winny przemawiać za odmową wymeldowania . Postanowieniem z dnia 23 września 2010 r. ([...]) – sprostowanym postanowieniem z dnia [...] 2010 r. ([...]) -na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa oraz w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. jedn. Dz. U. z 2006 r., nr 139, poz. 993 ze zm.) Wojewoda stwierdził, że odwołanie M. R. od decyzji organu I instancji wniesione zostało z uchybieniem terminu. W związku z powyższym pozostawiono je bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia. Wyjaśnił, że w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 34 i 48 kpa, decyzja organu I instancji została doręczona w dniu 8 listopada 2007 r. ustanowionemu kuratorowi dla nieobecnego w miejscu pobytu. Data doręczenia decyzji wyznaczyła początek biegu czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania, którego koniec przypadł na dzień 22 listopada 2007 r. Natomiast na bieg tego terminu nie ma wpływu późniejsze wydanie stronie kopii decyzji. W niniejszej sprawie kurator w osobie E. T. nie wniósł odwołania od decyzji. Odwołanie takie złożył natomiast w dniu 13 sierpnia 2010 r. M. R., jednak zostało ono wniesione po terminie. Z uwagi na powyższe odwołanie pozostawiono bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie M. R. złożył skargę do w Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący w znacznej mierze powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wyjaśnił nadto, że od kwietnia do czerwca 2006 r. przebywał w areszcie śledczym, a wcześniej poza granicami kraju z powodu pracy związanej z wyjazdami zagranicznymi. Powyższe - zdaniem skarżącego - uzasadnia jego dłuższą nieobecność pod adresem zameldowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe argumenty oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Wojewody odmawiające merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007r. z powodu uchybienia terminu do wniesienia tego odwołania. Skarżący nie powołał jednak merytorycznych argumentów mających uzasadniać przyczynę wniesienia odwołania po upływie terminu. Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjny w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodne bowiem z art. 129 kpa odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1). Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie lub ogłoszenie w sposób unormowany w art. 39-40 kpa, za pokwitowaniem przez pocztę, przez pracowników organu lub inne upoważnione osoby bądź organy. Zgodnie zaś z art. 48 kpa Pisma skierowane do osób nie znanych z miejsca pobytu, dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, doręcza się ustanowionemu przedstawicielowi dla osoby nieobecnej. Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona. Z kolei zgodnie z art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W przedmiotowej sprawie decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2007 r. została doręczona przedstawicielowi nieobecnego M. R. w dniu 8 listopada 2007 r. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania w terminie był więc dzień 22 listopada 2007 r. Jak wyżej podano przedstawiciel nie wniósł odwołania od decyzji, zaś M. R. wniósł odwołanie dopiero w dniu 18 sierpnia 2010 r. Skarżący nie złożył przy tym prośby o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na mocy art. 250 ppsa