III SA/Kr 1245/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2010 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 26 października 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. W dniu 12 stycznia 2010 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Na uzasadnienie skarżący podniósł, że prowadzi działalność gospodarczą, w celu uruchomienia której zmuszony był zaciągnąć wiele kredytów. Ponadto podniósł, iż działalność stale się rozwija i zyskuje on nowych klientów, co umożliwia mu spłacanie zadłużenia w stosunku do banków, płacenie podatków oraz składek ZUS. Skarżący podał, iż koszty działalności gospodarczej to kwota ok. 16646 zł. Skarżący spłaca kredyty zaciągnięte w bankach oraz zadłużenie z kart kredytowych. Miesięczne zobowiązania kredytowe stanowią kwotę ok. 20.000 zł. Zdaniem skarżącego, w powyższym stanie wykonania decyzji może spowodować dla niego niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków poprzez utratę płynności finansowej i wypowiedzenie umów kredytowych, których raty nie zostaną uregulowane. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sposób przekonujący. Skarżący podał jedynie, iż koszty działalności gospodarczej wynoszą ok. 16646 zł., a ponadto spłaca on kredyty zaciągnięte w bankach oraz zadłużenie z kart kredytowych. Miesięczne zobowiązania kredytowe stanowią kwotę ok. 20.000 zł. Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, iż natychmiastowe wykonanie decyzji, może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki, w postaci materialnej bądź niematerialnej. Przede wszystkim nie podał , jakie dochody z działalności gospodarczej osiąga. Jednocześnie oświadczył, że działalność stale się rozwija i zyskuje on nowych klientów, co umożliwia mu spłacanie zadłużenia w stosunku do banków, płacenie podatków oraz składek ZUS. Tak więc skoro skarżący jest w stanie na bieżąco regulować wszystkie swoje zobowiązania w wysokości ok. 36 000 zł miesięcznie przyjąć należy, iż firma skarżącego ma płynność finansową i wykonanie zaskarżonej decyzji nie wpłynie na nią znacząco Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.