III SA/Kr 1249/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. z dnia 26 stycznia 2018 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 12 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie naliczenia i zarządzenia do wypłaty należności finansowych z tytułu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1249/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. (dalej skarżący), na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 12 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie naliczenia i zarządzenia do wypłaty należności finansowych z tytułu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W dniu 23 stycznia 2018 r. doręczono skarżącemu odpis sentencji ww. wyroku wraz z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący pismem z dnia 26 stycznia 2018 r., nadanym w dniu 30 stycznia 2018 r., wniósł o uzupełnienie ww. wyroku, poprzez, jak wskazał: "określenie oddalenia skargi w zakresie zakreślonym przez organ skarżony. Uzupełnienie orzeczenia o zakres wniesiony przez skarżącego, co do losów wniesionej skargi sądowo administracyjnej i podniesionych dla niej zarzutów i wniosków, a w tym nieuzasadnionego nierozpoznania sprawy wniesionej przez pierwszą i druga instancje, w okolicznościach faktycznego pozostawienia sprawy wniesionej do pierwszej instancji bez rozpoznania i załatwienia, a wydania orzeczenia w dowolnie przyjętym zakresie, nie dającym podstawy uznania, iż orzeczenia wydano w sprawie zainicjowanej wnioskiem strony, a w innej sprawie dowolnie przyjętej celem wydania byle orzeczenia, tak, by stronie co najmniej utrudnić korzystanie z prawa konstytutywnego i wyłącznie w celu świadomego i celowego naruszenia powagi rzeczy osadzonej i wiążącej organy Policji wykładni prawa, jak i wiążącego art. 32 ustawy zasadniczej ". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku jest nieuzasadniony i podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09, wszystkie powoływane orzeczenia opublikowane zostały na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., I FSK 676/11). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. W niniejszej sprawie, Sąd w wyroku z dnia 13 grudnia 2017 r. orzekł jednakże o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Zamieszczona w ww. wyroku sentencja "oddala skargę" jest więc jedynym orzeczeniem, które Sąd w tej sprawie był zobowiązany zamieścić, zgodnie z regulacjami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podnoszone przez skarżącego we wniosku z dnia 26 stycznia 2018 r. okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.