III SA/Kr 125/16

Kraków, dnia 1 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia 18 września 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] o cofnięciu R. S. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 29 października 2015 r. Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. skarżący wniósł do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję, uzasadniając uchybienie terminu złym stanem zdrowia i konicznością wyjazdu za granicę. Po wezwaniu przez Sąd pismem z dnia 10 lutego 2015 r. (w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 5 lutego 2015 r.) do uzupełnienia braku formalnego wniosku skarżący przedstawił w dniu 5 marca 2015 r. skargę. Następnie skarżący został wezwany pismem z dnia 31 marca 2016 r. (w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 29 marca 2016 r.) do uzupełnienia w terminie do 7 dni od otrzymania wezwania wniosku o przywrócenie terminu poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi, to jest wyjaśnienie okoliczności, w tym powodów wyjazdu za granicę, wskazanie daty tego wyjazdu, przedstawienie biletów, rezerwacji, bądź stosownych zaświadczeń lekarskich na okoliczność stanu zdrowia, które uniemożliwiły mu złożenie w terminie skargi, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie wróciła do Sądu z adnotacją o jej niepodjęciu w terminie i podwójnym awizowaniu w dniach 4 i 12 kwietnia 2016 r. Wezwanie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W niniejszej sprawie przesłanki formalne zostały spełnione, gdyż skarżący przedstawił w ślad za pismem z dnia 1 marca 2016 r. skargę. Skarżący nie wykonał natomiast wezwania Sądu z dnia 29 marca 2016 r., nie wykazując, że wniosek został wniesiony w terminie do 7 dni od ustania przyczyny uchybienia i nie uprawdopodabniając, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Doręczenie wezwania skarżącemu nastąpiło zgodnie z przepisem art. 73 § 1 i 4 P.p.s.a, które stanowią, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (...) Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Uwzględniając datę pierwszego awiza to jest 4 kwietnia 2016 r., doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 18 kwietnia 2016 r. (art. 73 § 1 i 4 P.p.s.a.), a termin na uzupełnienie wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 25 kwietnia 2016 r. Wezwanie nie zostało przez skarżącego wykonane, zatem realizując rygor nadany w tym wezwaniu, na podstawie przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd odmówił R. S. przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.