III SA/Kr 1259/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia 28 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, II. zasądza od Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. na rzecz skarżącego M. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 28 sierpnia 2012 r. nr [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. (dalej w skrócie ARR) poinformowała M. R. że w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy jego wniosek nr [...] o przyznanie środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości nie spełnił wymagań minimalnych i nie został rekomendowany do dofinansowania w ramach projektu "Zostań Przedsiębiorcą II", realizowanego przez ARR i współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet 6 "Rynek pracy otwarty dla wszystkich" Działanie 6.2 "Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia". Z ww. pisma wynika, że wniosek skarżącego uzyskał 78,5 punktów, w tym: - w kategorii I POMYSŁ NA BIZNES – ANALIZA MARKETINGOWA – 27pkt (wymagane minimum punktowe - 30 pkt); - w kategorii II POTENCJAŁ WNIOSKODAWCY – 19,5 pkt (wymagane minimum punktowe 10 pkt); - w kategorii III EFEKTYWNOŚĆ EKONOMICZNA PRZEDSIĘWZIĘCIA - 32 pkt (wymagane minimum punktowe 30 pkt). Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia 4 stycznia 2011 r. nr [...] ARR poinformowała M. R., że jego wniosek nr [...] o przyznanie środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości nie spełnił wymagań minimalnych i nie został rekomendowany do dofinansowania, w ramach projektu "Zostań Przedsiębiorcą II" realizowanego przez ARR i współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet 6 "Rynek pracy otwarty dla wszystkich" Działanie 6.2 "Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia". ARR podkreśliła w piśmie, że wniosek skarżącego uzyskał 68 pkt, w tym: - w kategorii I POMYSŁ NA BIZNES – ANALIZA MARKETINGOWA – 26 pkt (wymagane minimum punktowe 30 pkt); - w kategorii II POTENCJAŁ WNIOSKODAWCY – 15 pkt (wymagane minimum punktowe 10 pkt); - w kategorii III EFEKTYWNOŚĆ EKONOMICZNA PRZEDSIĘWZIĘCIA - 27 pkt (wymagane minimum punktowe 30 pkt). W dniu 5 stycznia 2011 r. M. R. złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, który następnie uzupełnił pismem z dnia 8 stycznia 2011 r. We wniosku skarżący domagał się ponownego rozpatrzenia sprawy. Podniósł, że w jego ocenie, przedmiotowe przedsięwzięcie jest już zrealizowane w ponad 90%. Skarżący od 40 lat pracuje w usługach, z czego od 15 lat prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w branży bezpośrednio związanej z przedmiotowym projektem, więc ma duże doświadczenie zawodowe. Podkreślił również oryginalność swojego pomysłu oraz innowacyjność zabiegów: oczyszczających, stymulujących i energetyzujących. W konsekwencji skarżący stwierdził, że konkurencyjność całości projektu, jego spójność i logiczność w żaden sposób nie zasługują na tak mierną ocenę 68 punktów i są one przejawem braku bezstronności oceniających. Przy zainwestowaniu tak dużych środków własnych (ponad 3 mln zł), mając na uwadze niewielki brakujący ich procent do rozpoczęcia działalności, czyli zakup urządzeń i przygotowanie pomieszczeń w oparciu o środki unijne w wysokości 40. 000 zł, projekt jest całkowicie uzasadniony i powinien znaleźć poparcie specjalistów dokonujących weryfikacji wniosków. Nadto skarżący zarzucił dyskryminację ze względu pochodzenie, (gdyż nie jest góralem z dziada pradziada), stan posiadania (27 na 40 możliwych do zdobycia pkt) i wiek. W piśmie z dnia 1 lutego 2011 r. nr [...] Dyrektor Zarządzający ARR zawarł informację, że po rozpoznaniu odwołania od decyzji Komisji Oceny Wniosków, wniosek skarżącego o przyznanie środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości nie spełnił wymagań minimalnych i nie został rekomendowany do dofinansowania, w ramach projektu "Zostań Przedsiębiorcą II" realizowanego przez ARR i współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet 6 "Rynek pracy otwarty dla wszystkich" Działanie 6.2 "Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia". ARR podkreśliła w piśmie, że wniosek skarżącego uzyskał 74,5 pkt, w tym: - w kategorii I POMYSŁ NA BIZNES – ANALIZA MARKETINGOWA – 28,25 pkt (wymagane minimum punktowe 30 pkt); - w kategorii III EFEKTYWNOŚĆ EKONOMICZNA PRZEDSIĘWZIĘCIA – 29,25 pkt (wymagane minimum punktowe 30 pkt). M. R. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie skargę na powyższą informację zawartą w piśmie Dyrektora Zarządzającego ARR z dnia 1 lutego 2011 r. nr [...], domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości, jako naruszającego prawo i nakazanie ARR ponowną ocenę przez dwóch niezależnych ekspertów. Skarżący opisał przebieg Konkursu oraz przedstawił argumenty przemawiające za uchyleniem zaskarżonej decyzji. W szczególności zarzucił, że organ dopuścił się dyskryminacji ze względu na wiek, niepełnosprawność skarżącego oraz jego stan posiadania poprzez: - odmowę równego traktowania beneficjów młodych i starszych przy ocenie prawa do przyznania dotacji, - odmowę przyznania równych praw osobie niepełnosprawnej do świadczenia pracy przez rzekomą konieczność zatrudnienia większej liczby pracowników, nie uwzględniając doświadczenia, wykształcenia, wiedzy i umiejętności, - odmowę prawa własności przez kwestionowanie prawa czasowego wydzierżawiania nieruchomości, - nieuwzględnienie priorytetów programu operacyjnego Kapitał Ludzki, przyznającego dodatkowe prawa osobom niepełnosprawnym i wieku po 45 roku życia, - odmowę uznania zaawansowania finansowego w 97%, jako gwarancji powodzenia projektu. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 324/11, WSA w Krakowie stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ARR. W uzasadnieniu sąd wskazał, że ARR w żaden sposób nie odniosła się do zarzutów skarżącego, podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, a także w żaden sposób nie wskazała, dlaczego obecnie skarżącemu w dwóch kategoriach przyznano więcej punktów niż poprzednio. Formułowane przez organ zarzuty, na których opiera on negatywną ocenę projektu, muszą być szczegółowo, wyczerpująco uzasadnione. Wymogu tego nie spełniają lakoniczne, ogólne stwierdzenia o uzyskaniu określonej liczbie punktów, bez precyzyjnego uzasadnienia, dlaczego w poszczególnych kategoriach skarżący otrzymał określoną liczbę punktów. W konsekwencji takie działanie ARR naruszyło procedurę odwoławczą, która wynika zarówno z cytowanego powyżej art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak i art. 30b ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity, Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), pozbawiając skarżącego w praktyce środka odwoławczego na etapie postępowania administracyjnego. Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GSK 613/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną ARR od ww. wyroku WSA w Krakowie. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, ARR pismem z dnia 28 sierpnia 2012 r. nr [...] poinformowała skarżącego, że jego wniosek uzyskał 78,5 pkt i tym samym nie zakwalifikował się do dofinansowania w ramach projektu "Zostań Przedsiębiorcą II" realizowanego przez ARR i współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013. Do pisma dołączono kartę oceny, zawierającą szczegółowe uzasadnienie przyznanych punktów oraz odniesienie do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie ARR wniósł do WSA w Krakowie M. R., podnosząc m.in., że przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia powinno rozpocząć pełną procedurę oceny biznes planu zgodnie z obowiązującym regulaminem, gdyż przedmiotem skargi zakończonej prawomocnym wyrokiem była pełna procedura oceny biznes planu i obie decyzje. W ocenie skarżącego, przedstawiona przez ARR ponowna ocena biznes planu nadal nie zawiera szczegółowego, wyczerpującego uzasadnienia, na którym oparto negatywną ocenę projektu. Nadal nie wykazano, dlaczego w poszczególnych kategoriach przyznano tak różniącą się liczbę punktów w odniesieniu do poprzednich ocen oraz nie przeprowadzono analizy uzasadnień zarzutów, na których oparto negatywne poprzednie oceny projektu. Nie dokonano także weryfikacji stanu faktycznego sytuacji beneficjenta w związku z rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej - warunkiem uczestnictwa w projekcie był fakt nieprowadzenia działalności gospodarczej przed, w momencie przystąpienia do projektu i w trakcie jego trwania - mimo pisemnego powiadomienia ARR przez skarżącego. Mimo powołania w piśmie przewodnim dokumentu - "Standaryzacja oceny biznes planów" w projekcie "Zostań Przedsiębiorcą II" realizowanym w ramach PO KL działanie 6.2", nie zastosowano wytycznych zapisanych w tym dokumencie zwłaszcza zawartych w pkt4.1.1 (Obowiązki Beneficjenta/ Projektodawcy). Ponadto skarżący podniósł, że nie powiadomiono go o przedłużeniu trwania projektu do dnia 31 sierpnia 2012 r. decyzją z dnia [...] 2011 r., znak: [...], powołaną w piśmie z dnia 28 sierpnia 2012 r., i nie opublikowano tej wiadomości również na ogólnodostępnej stronie internetowej projektu - pozbawiając ogół beneficjantów dostępu do istotnych informacji. Powtórna ocena została dokonana w dniu 28 sierpnia 2012 r. i dostarczona beneficjentowi w dniu 4 września 2012 r., tj. już po zakończeniu projektu, a można było po dostarczeniu prawomocnego wyroku NSA dokonać tej oceny znacznie szybciej, co zdaniem skarżącego, wskazuje na potencjalne celowe działanie na zwłokę. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie jest możliwe wyjaśnienie rozpiętości punktacji z poszczególnych ocen, bowiem dokonywało jej trzech różnych ekspertów, którzy z racji regulacji ustawowych (zakaz ponownego oceniania projektów przez tę samą osobę) nie mogą konsultować między sobą ocen danego wniosku, a tylko taka konsultacja umożliwiłaby wskazanie, dlaczego w poprzedniej ocenie inny oceniający przyznał określoną liczbę punktów, inną niż obecnie. Ponadto wskazano, że stanowiąca załącznik do pisma z dnia 28 sierpnia 2012 r. karta oceny merytorycznej zawiera wyczerpujące uzasadnienie, które w kontekście zapisów dostępnej standaryzacji oceny biznes planów jest precyzyjne i czytelne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga podlegała rozpatrzeniu i zasługiwała na uwzględnienie. W ocenie Sądu za niezasadne należało bowiem uznać argumenty, Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. (dalej w skrócie ARR) że skarga została wniesiona po terminie. ARR podniosła, że skarga w świetle uregulowań ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity, Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej dalej ustawą o zasadach polityki rozwoju) winna zostać wniesiona w terminie 14 dni od otrzymania informacji o negatywnej ocenie projektu. W związku z tym, instytucja ta argumentuje, że skoro skarżący otrzymał, jak to wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, informację o negatywnej ocenie projektu w dniu 4 września 2012 r., to wniesienie skargi, datowanej na dzień 16 września 2012 r., w dniu 20 września 2012 r., zgodnie z umieszczoną na jej odpisie prezentatą, należało potraktować jako wniesioną z uchybieniem 14 dniowego terminu przewidzianego na jej wniesienie. Zdaniem Sądu zarzut ten jest jednakże chybiony. Rzeczywiście, skarżący otrzymał informację o negatywnej ocenie projektu w dniu 4 września 2012 r., a skargę opatrzył datą16 września 2012 r. Skarga ta nie została jednakże wniesiona 20 września 2012 r., lecz nadano ją listem poleconym w Urzędzie Pocztowym w dniu 17 września 2012 r., tj., z zachowaniem 14 dniowego terminu, przewidzianego na jej wniesienie do sądu administracyjnego. Skarga jest uzasadniona. ARR wskazała, że zgodnie z § 22 Regulaminu udzielania wsparcia finansowego oraz doradczego dla nowopowstałych przedsiębiorców w ramach projektu "Zostań Przedsiębiorcą II" od negatywnej oceny biznes planu przysługuje środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skorzystania z tego środka biznes plan trafia do ponownej oceny trzeciego eksperta. Procedura odwoławcza, zagwarantowana uczestnikom w projekcie realizowanym przez ARR polega zatem na ponownym rozpatrzeniu sprawy przez trzeciego eksperta. W ocenie Sądu w żaden sposób nie można się zgodzić z tym stanowiskiem. ARR pomyliła etapy postępowania w tej sprawie. Zwrócić należy bowiem uwagę, że w obecnym stanie rzeczy nie mamy do czynienia z etapem postępowania odwoławczego, jak to zdaje się rozumieć ARR, lecz z etapem ponownego rozpatrzenia sprawy wskutek orzeczenia WSA w Krakowie, zawartego w wyroku z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 324/11. W wyroku tym sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Trafnie więc argumentuje skarżący, że biznes plan powinien zostać poddany ponownej ocenie przez dwóch niezależnych, dodać w tym miejscu należy, nie biorących rzecz jasna dotychczas udziału ekspertów, zgodnie z wyłączeniami zawartymi w art. 30b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a dopiero w przypadku negatywnych ocen, po uwzględnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z możliwością wydania oceny przez trzeciego eksperta. Powyższe jasno wynika z treści art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowiącym lex specialis (przepis szczególny) – wobec uregulowań zawartych w tym w zakresie w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Argumentem przemawiającym za takim rozumieniem przepisów, jest również to, że zakończenie postępowania przed sądem administracyjnym, kończy procedurę odwoławczą. Z chwilą zatem wydania przez WSA w Krakowie wyroku w dniu 2 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 324/11, procedura ta zakończyła się, nie może mieć więc miejsca po tym wyroku ponowna ocena wniosku skarżącego o dofinansowanie projektu przez trzeciego eksperta. Wniosek ten powinien podlegać na nowo pełnej procedurze. Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 153 P.p.s.a., który nie został wyłączony ze stosowania postanowieniami art. art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia". W negatywnej ocenie wniosku skarżącego o dofinasowanie projektu w ogóle nie uwzględniono powyższej oceny i wskazań zawartych we wskazanym już wiążącym w tej sprawie wyroku z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 324/11. Ponadto, Sąd w rozpatrywanej sprawie stoi na stanowisku, że w kwestionowanym piśmie, beneficjent powinien mieć podaną w sposób precyzyjny i jasny nową ocenę wniosku. Z oceny tej winna wynikać informacja o sposobie wyliczenia i ilości punktów jakie w wyniku weryfikacji dla danego projektu zostały przyznane. Zaskarżone pismo takich warunków nie spełnia. Podano w nim jedynie, ile w poszczególnych kategoriach wniosek skarżącego uzyskał punktów i załączono do niego kartę oceny, z której ma wynikać szczegółowe i wyczerpujące, jak w tym piśmie zaznaczono, uzasadnienie przyznanych punktów oraz odniesienie się do podniesionych zarzutów. Zwrócić należy uwagę, że z załączonej do zaskarżonej informacji karty oceny wniosku skarżącego o dofinansowanie projektu, np. w kategorii I "Pomysł na biznes – analiza marketingowa" wynika, iż wniosek skarżącego uzyskał 27 pkt. Oceniający asesor wskazał w szczególności, że w opisie produktu poza cechami głównymi BO, skarżący powinien wskazać także cechy, jak np. szybkość realizacji zamówienia, zagadnienia związane z gwarancją, serwisem itd. Zdaniem oceniającego eksperta brak opisu w tym zakresie powoduje, że oceniający, zgodnie z wytycznymi "Standaryzacji biznes planów" obniża punktację w podkategorii "Charakterystyka produktu usługi" o 1,25 punktu. Dalej, z załączonej karty oceny wynika, że w poszczególnych wskazanych podkategoriach oceniający ekspert podobnie wskazał występujące nieprawidłowości i ilość obniżonej w nich punktacji. Taki sam mechanizm działania został przedstawiony w pozostałych dwóch kategoriach, co w efekcie dało łączną ilość uzyskanych punktów – 78,5, która to liczba nie warunkuje spełnienie wymagań minimalnych. Budzi zatem zastrzeżenia Sądu sposób wyliczenia i ilości punktów w poszczególnych kategoriach, a ściślej, w poszczególnych podkategoriach. Nie jest bowiem w żaden sposób weryfikowalne jakie kryteria zadecydowały o obniżeniu punktacji np. w Kategorii I w podkategorii - "Charakterystyka produktu usługi" - o 1,25 punktu, a nie o 1 pkt. Oceniający ekspert w kwestii tej nie wypowiedział się ani nie przedstawił kryteriów decydujących o obniżeniu punktacji o poszczególne wielkości punktów. Nawet jeżeli by uznać, że załączona do kwestionowanej informacji karta oceny może niejako dopełniać uzasadnienie przeprowadzonej oceny, zapewniając w ten sposób przejrzystość reguł stosowanych przy tej ocenie wniosku skarżącego, to z pewnością w analizowanym przypadku wymogu tego z powyższych względów ARR nie spełniła. Stanowi to naruszenie wymogów zawartych w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Rację ma też skarżący, że nie zapoznano się z wynikami pierwotnej oceny projektu, treścią protestu i podniesionymi w nim zarzutami, a zwłaszcza z rozstrzygnięciem protestu i co najważniejsze z orzeczeniem sądu administracyjnego przekazującego sprawę do ponownego rozpatrzenia. Przeprowadzono więc ocenę wniosku skarżącego w sposób nierzetelny. Zaznaczyć jednak należy, że w dniu 28 czerwca 2013 r. wszedł w życie przepis art. 31i pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który to został dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz.714) ustawy zmieniającej ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W świetle tego ostatniego sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30 a ust. 1 pkt 2 zostanie wyczerpana. Na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. Sąd wezwał pełnomocnika ARR, by w zakreślonym terminie przedłożył dokumenty potwierdzające alokację tych środków, przy czym podkreślić należy, że z obowiązujących przepisów nie wynika, jakiego rodzaju mają to być dokumenty. Z przedłożonych Sądowi na wezwanie dokumentów przez ARR, za pismem z dnia 11 października 2013 r., w postaci potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopii: umowy o dofinansowanie projektu, wniosku beneficjenta o płatność, informacji dla beneficjenta o wynikach weryfikacji wniosku o płatność z dnia 25 października 2010 r., pisma Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia 8 lutego 2013 r., adresowanego do Dyrektora Departamentu Zarządzania Projektami i Programami ARR, a w szczególności oświadczenia o zwolnieniu nieruchomości spod hipoteki z dnia 2 kwietnia 2013 r., wynika, że środki przeznaczone na dofinasowanie projektów zostały rozdysponowane w 2011 r., a projekt został zakończony w 2012 r. Z powyższych względów, wobec treści art. 31i pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd stwierdził jedynie w tym konkretnym przypadku, że ARR przeprowadziła ocenę w sposób naruszający prawo i nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia tej instytucji. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 31i pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity, Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), uwzględniając skargę orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jak w punkcie II sentencji wyroku.