III SA/Kr 1260/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2012 r. sprawy z wniosku A. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2012 r. o sygn. akt III SA/Kr 531/11 w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o wznowienie postępowania postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego W piśmie z dnia 23 sierpnia 2012 r. (data nadania 4 września 2012 r.) A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania jak określiła - "w mojej sprawie". Wskazała, że dnia 16 lipca zwróciła się do SKO o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...], ale nie otrzymała odpowiedzi w tej sprawie. Podniosła również, że w piśmie z dnia 20 marca 2011 r. zwróciła się do Kolegium z wnioskiem o przyznanie prawa do wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego za te okresy, kiedy to internat nie zapewniał opieki dzieciom i młodzieży (w tym jej córce), powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego P 32/09. Kolegium decyzją [...] utrzymało w mocy swoją decyzję o numerze [...]. Skarżąca została wezwana o uzupełnienie skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia, przez przedstawienie elementów, które skarga o wznowienie powinna zawierać na podstawie art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270), dalej "P.p.s.a.": oznaczenie zaskarżonego orzeczenia sądowego, wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, wskazanie żądania w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, a także o uzasadnienie związku, pomiędzy przytoczonym orzeczeniem TK P 32/09 z zaskarżonym w sprawie III SA/Kr 531/11 postanowieniem SKO nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 29 października 2012 r. wyjaśniła, że zaskarżone orzeczenie nosi sygn. akt III SA/Kr 531/11., prosi o wznowienia postępowania sądowego, z uwagi na narzucenie przez SKO decyzjom różnorakiej numeracji w tej samej sprawie oraz ze względu na omyłkę pisarską Sądu, w następstwie której to omyłki nie wniosła o kasację wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyniku zbiegu omyłek nie miała możliwości uczestniczenia w posiedzeniu sądu, ani też podjęcia dalszych kroków. Podniosła, że gdyby nie nastąpiła zmiana numeracji decyzji SKO, wniosłaby odpowiednią skargę w terminie ustawowym. Skarżąca wskazała również, że przytoczony wyrok Trybunału Konstytucyjnego orzeka, że świadczenia uzależnione od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności przysługują osobie uprawnionej od dnia, od którego osoba została uznana za niepełnosprawną, nie zaś od dnia złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 7 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 665/06, po rozpatrzeniu skargi A. S. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2006 r. nr [...]. Z uzasadnienia wyroku wynika, że w tej sprawie decyzją z dnia [...] 2006 r. znak: [...] Burmistrz Miasta przyznał A. S. świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 420,00 zł miesięcznie na okres od 1 grudnia 2005 r. do 31 maja 2006r. w związku z opieką nad dzieckiem K. S., które legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Jednocześnie odmówił przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia 1 czerwca 2004r. do dnia 30 listopada 2005 r. i tym samym odmówił wypłaty powyższego świadczenia za ten okres. Decyzją z dnia [...] 2006 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło powyższą decyzję organu I instancji w całości i orzekło, co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówiło A. S. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem K. S. w wysokości 420 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ II instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinien ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Z akt sprawy sądowej zarejestrowanej do sygn. III SA/Kr 531/11 i dołączonych do niej akt administracyjnych wynika, że w dniu 25 listopada 2010r. do Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynął wniosek A. S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza z dnia [...] 2006r. nr [...]. Burmistrz Miasta postanowieniem z dnia [...] 2010 r. nr [...] przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę A. S. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Burmistrza Miasta z dnia [...] 2006 r., nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza z dnia [...] 2010 r. nr [...]. A. S. wniosła w dniu 21 marca 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że rozpoznając ponownie odwołanie A. S. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] 2006 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2008r. nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i odmówiło skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 lutego 2012r. sygn. akt III SA/Kr 531/11, sprostowanym postanowieniem z dnia 28 września 2012 r., oddalił skargę A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...]. Powyższy wyrok i postanowienie nie zostały zaskarżone i wyrok jest prawomocny od dnia 27 marca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze: 1. postanowieniem z dnia [...] 2011 r. nr [...] wznowiło postępowanie administracyjne zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2008 r. nr [...]; 2. decyzją z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...] odmówiło uchylenia decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2008 r. nr [...]; 3. decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku A. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...] - decyzja ta jest ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Stosownie do art. 279 P.p.s.a skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 P.p.s.a.). Badanie, o którym mowa w art. 280 P.p.s.a. nie jest badaniem zasadności skargi. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada, zatem, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 P.p.s.a.). Brak wskazania ustawowej podstawy wznowienia stanowi, więc podstawę do odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania ustawowego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04). Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone są w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. Wznowienia z powodu nieważności postępowania można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo, jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Wznowienia postępowania można żądać także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). W sprawie okoliczności, które wskazała skarżąca pozostają bez znaczenia dla kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 531/11, oddalającym skargę A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...]. W sprawie nie można, bowiem uznać, by oczywista omyłka skutkująca wydaniem postanowienia z dnia 28 września 2012 r., o sprostowaniu wyroku stanowiła nową okoliczność, czy dowód w sprawie, mogące mieć wpływ na jej wynik. Nie zachodzą, zatem przesłanki wskazane w art. 273 § 2 P.p.s.a. Przywołane przez skarżącą orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego P 32/09 dotyczy kwestii merytorycznych rozstrzyganych decyzją w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia z powodu opieki nad dzieckiem, a nie dotyczy w żadnym stopniu procesowej kwestii związanej z przekazaniem według właściwości wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Nie można, zatem uznać, że zaskarżone w sprawie do sygn. III SA/Kr 531/11 postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...] wydane zostało na podstawie aktu normatywnego, którego niezgodność z konstytucją została stwierdzona przez Trybunał Konstytucyjny. Przede wszystkim jednak skarżąca, mimo wezwania, nie uzupełniła także braków skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu, wniosek o wznowienie postępowania nie jest oparty na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia i podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 P.p.s.a. bez badania zasadności skargi. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.