III SA/Kr 1267/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 października 2012 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Wojewody z dnia 20 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu urodzenia postanawia: odrzucić skargę W dniu 29 sierpnia 2012 roku S. J. wniosła za pomocą poczty elektronicznej, datowaną na 27 sierpnia 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na decyzję Wojewody z dnia 20 lipca 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego z dnia [...] 2012 r. nr [...] odmawiającą sprostowania aktu urodzenia nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 września 2012 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka z zarządzeniem została doręczona skarżącej dnia 1 października 2012 r. Do chwili orzekania przez Sąd skarżąca nie podpisała skargi. W piśmie z dnia 8 października 2012 r. skarżąca zwróciła się z prośbą o "odwołanie skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej "P.p.s.a." Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem w myśl art. 58 § 3 P.p.s.a. Niepodpisanie skargi stanowi jej brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 P.p.s.a. Skarżąca odebrała przesyłkę z zarządzeniem o wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie dnia 1 października 2012 r. Termin do uzupełnienia braku skargi minął bezskutecznie z upływem 8 października 2012 r. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07 (LEX nr 335007) "Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. (...) Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. (...) Cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu." Sąd w przedmiotowej sprawie, podzielając w pełni powyższe stanowisko, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 orzekł jak w sentencji postanowienia.