III SA/Kr 1271/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 czerwca 2012r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 26 czerwca 2012r. Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu z dnia [...] 2012r. Nr [...] o odmowie umorzenia opłaty w kwocie 44.922,50 zł za zajęcie pasa drogowego w ulicy A w K w celu wykonania "wygrodzenia terenu budowy". W skardze z dnia 16 sierpnia 2012r. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, M. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż wydanie zaskarżonej decyzji skutkuje koniecznością zapłacenia kwoty naliczonej opłaty za zajęcie pasa drogowego, która w jego ocenie winna zostać umorzona. Skarżący uważa, iż egzekwowanie przez ZIKiT kwoty naliczonej opłaty w kwocie 44.922,50 zł wyrządzi mu szkodę poprzez konieczność wydatkowania znacznych środków w sytuacji, gdy ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji wadliwie odmawiającej umorzenia opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Treść art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje także, iż ocena wskazanych w nim okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem skarżącego jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, iż aby wstrzymać wykonanie decyzji musi ona nadawać się do wykonania. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Chodzi tu więc o akty zobowiązujące, ustalające dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, akty na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz akty, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Akty te muszą się kwalifikować do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Tymczasem zdaniem Sądu, decyzja o odmowie umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego nie podlega wykonaniu. Na podstawie zaskarżonej decyzji skarżący nie nabył bowiem żadnych praw, ani nie nałożono na niego żadnych obowiązków. Nadal jest on zobowiązany do uiszczenia opłaty za zajęcie pasa drogowego i wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie umorzenia tej opłaty, gdyby było możliwe, nie wstrzyma wykonania tego obowiązku. Jedynie wstrzymanie wykonania decyzji, którą nałożono na skarżącego obowiązek uiszczenia w/w opłaty, miałoby wpływ na sytuację skarżącego. Mając powyższe na względzie – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 tej ustawy – Sąd orzekł jak w sentencji.