III SA/Kr 1272/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski sprawozdawca Sędziowie : NSA Grażyna Danielec WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 r sprawy ze skargi A. S. na decyzję Rektora [...] w [...] z dnia 31 sierpnia 2005 r Nr : [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów skargę oddala Decyzją z dnia 31 sierpnia 2005 [...] po rozpatrzeniu odwołania A. S. Rektor Uniwersytetu [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego z Odziałem Stomatologii [...] z dnia [...] lipca 2005, którą odmówiono przyjęcia A. S. na I rok studiów dziennych na kierunku lekarskim Wydziału Lekarskiego w roku akademickim 2005/2006. W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz 385 z późn. zm.), uchwałę Senatu [...] z dnia [...] .06.2004 r. w sprawie zasad i trybu przyjmowania kandydatów na I rok studiów na Wydziale Lekarskim z Oddziału Stomatologii [...] w roku akademickim 2005/2006, przepis art. 138 § 1 kpa oraz wniosek Uczelnianej Podkomisji Rekrutacyjnej ds. Przyjęć na I rok studiów w [...] z dnia [...] .08.2005. Uzasadniając swoją decyzję Rektor [...] wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia. Ustalony na rok akademicki 2005/2006 limit miejsc na kierunku Lekarskim wynosił 200 miejsc. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Lekarskiego ustaliła, że limit 200 miejsc został wyczerpany na poziomie 209.5 punkta, a kolejność punktacji poszczególnych przyjętych 200 kandydatów wykazała, że uzyskali od 291.5 do 209.5 punktów. Ustalając minimalną liczbę punktów kwalifikujących do przyjęcia na I rok studiów, Komisja Wydziałowa kierowała się określonym uchwałą Senatu limitem miejsc, oraz wynikami punktowymi, które stanowiły: suma punktów uzyskanych z egzaminu z biologii, chemii i fizyki z astronomią oraz testu predyspozycji w przypadku kandydatów legitymujących się starą maturą i sumą przeliczonych na punkty wyników procentowych z rozszerzonej części egzaminu maturalnego z biologii, chemii i fizyki z astronomią oraz punktów z testu predyspozycyjnego w przypadku kandydatów legitymujących się nową maturą. Komisja Wydziałowa ustaliła, że A. S. uzyskała w postępowaniu kwalifikacyjnym 209 punktów (w tym 90 z biologii, 30 z fizyki z astronomią, 80 z chemii i 9 z testu predyspozycji do studiów medycznych), co spowodowało odmowę przyjęcia na studia wobec nieosiągnięcia minimalnej liczby punktów kwalifikacyjnych. Przyjmując za własne ustalenia organu I instancji, Rektor wskazał, że Uczelniana Podkomisja Rekrutacyjna w związku z wniesieniem odwołania ustaliła, że postępowanie rekrutacyjne przeprowadzono zgodnie z uchwałą Senatu z [...] .06.2004 regulującą zasady i tryb przyjmowania kandydatów. Nie przytaczając zarzutów odwołania, Rektor odniósł się do nich. Wskazano, że podniesione w odwołaniu zastrzeżenia co do pytań egzaminacyjnych uznaje za bezpodstawne, oraz że szczegółowe uzasadnienie bezpodstawności zarzutów zawiera opinia ekspertów stanowiąca załącznik do decyzji. Natomiast podniesione w odwołaniu inne okoliczności jak marzenie o studiowaniu na kierunku lekarskim, czy sytuacja rodzinna nie mogą być uwzględnione. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję, wniosła A. S. z wnioskiem o jej uchylenie. Skargę oparto na zarzucie naruszenia przepisów art. 7, 77, 107 § 1 i 3 kpa co miało istotny wpływ na wynik sprawy, oraz na zarzucie naruszenia przepisów art. 141 ustawy o szkolnictwie wyższym, § 125 Statutu [...] uchwały Senat [...] w toku postępowania rekrutacyjnego, co miało wpływ na wynik sprawy. Naruszenia przepisów postępowania upatruje skarga przede wszystkim w braku w uzasadnieniu decyzji Rektora odniesienia do podniesionych w odwołaniu z dnia 13.07.2005 r. zarzutów, co doprowadziło do nierozpoznania istoty i całokształtu sprawy. Skarżąca wskazała, iż nie kwestionowała sposobu ustalenia minimalnej liczby punktów kwalifikacyjnych do przyjęcia na studia, lecz kwestionowała brak przyznania punktów za udzielone odpowiedzi na wskazane w odwołaniu pytania egzaminacyjne, co prowadziło do przyznania jej jedynie 209 punktów, przy minimum 209.5 pkt. Zdaniem skarżącej odesłanie do opinii ekspertów dołączonych do decyzji w kserokopii, bez ich uwierzytelniania nie może być uznane za ustosunkowanie się do zarzutów. Dowody zebrane w sprawie, w tym opinie ekspertów nie mogą zastępować uzasadnienia decyzji. Powyższe uchybienia świadczą zdaniem skarżącej o naruszeniu przepisów art. 7, 77 i 107 § 1 i 3 kpa. W dalszej części, skarga odniosła się do zawartości merytorycznej opinii ekspertów. Skarżąca zakwestionowała, analizę merytoryczną zastrzeżeń kandydata do pytania Nr 7 z biologii podpisaną przez L. C.– OKE [...] (Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej), twierdząc że podany przez kandydatkę w odpowiedzi na pytanie opis plazmolizy jest zgodny z opisami i definicjami podręcznikowymi. Podnosiła, że mimo poprawnej odpowiedzi na obie części pytania; co przedstawia rysunek i o podanie definicji zjawiska, uzyskała punkt tylko za część pierwszą i 0 punktu za część drugą. Podnosiła, że w odwołaniu wskazywała podręczniki wymienione na stronie internetowej [...], które zawierają definicje plazmolizy zgodną z podaną przez skarżącą w odpowiedzi, a Rektor nie odniósł się do tego zarzutu. Zdaniem skarżącej takie postępowanie jest nadużyciem uznania administracyjnego, gdyż wprowadzenie jako poprawnej odpowiedzi na pytanie tekstowe, która wykracza a nawet jest sprzeczna z programem szkoły średniej stanowi naruszenie granic autonomii prawnej pozostawionej egzaminatorowi przepisami regulującymi postępowanie kwalifikacyjne na studia. Podkreślono także, że pierwotnie skarżąca z tego pytania uzyskała 2 punkty, a nie wyjaśniono przyczyn i okoliczności zmiany przyznanej początkowo punktacji. Podnoszono także, że nie umożliwiono skarżącej wglądu w oryginał arkusza egzaminacyjnego, a otrzymała tylko kserokopię, z której nie wynikało kto dokonał poprawki. Wskazując na przepisy art. 141 ust. 1 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, § 125 statutu [...], naruszenia prawa materialnego upatruje skarżąca w braku opublikowania uchwały Senatu [...] z [...] .06.2004 w sprawie zasad i trybu przyjmowania kandydatów w Informatorze dla Kandydatów na I rok studiów 2005/2006, wydanym w 2005 r., w którym ograniczono się jedynie do wskazania uchwały i to z [...] grudnia 2003 r., oraz podania na stronach 344-345 ogólnie i wybiórczo warunków rekrutacji. Dopiero w zaskarżonej decyzji powołano uchwałę Senatu z 23.06.2004 r. Podnosiła skarżąca, że nie miała możliwość weryfikacji, czy podane na stronie internetowej [...] zasady rekrutacji odzwierciedlają w pełni treść uchwały Senatu. Podane zasady rekrutacji zdaniem skargi nie określają jasno zasad egzaminu wstępnego na studia a w szczególności precyzyjnego określenia jego zakresu oraz sposobu oceniania wypowiedzi. Zarzucono, że całkowicie niejasny dla skarżącej i nie znajdujący podstawy prawnej jest zastosowany przez Wydziałową Komisje Egzaminacyjną sposób przyznawania punktów i ich przeliczania w stosunku do osób legitymujących się nową maturą. Zarzuciła, że pomimo wymogu przewidzianego w zasadach rekrutacji egzamin dla osób ze starą maturą nie był jednolity w skali krajowej i porównywalny z poziomem trudności egzaminu maturalnego z maja 2005r. Konkluzję skargi stanowi zarzut sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości dostępu do wykształcenia (art. 70 Konstytucji RP), przyjętego przez [...] systemu rekrutacji. Wskazuje na to stosunek osób przyjętych legitymujących się starą i nową maturą. Brak jasnych kryteriów rekrutacyjnych oraz brak podania do publicznej wiadomości uchwały Senatu w sprawie zasad rekrutacji, uniemożliwia kontrolę zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazano, że w odwołaniu od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej podnoszono niewłaściwą ocenę zadań egzaminacyjnych z zakresu; biologii – oznaczonych Nr 7, fizyki – oznaczonych Nr 2.2., 5.3, 5.4 i chemii oznaczonych Nr 19 i 20 oraz wskazywano na trudną sytuacje rodzinną, b. dobre wyniki kształcenia w szkole średniej, b.d. wyniki na odbywanych studiach w Akademii Rolniczej, marzenie o studiach na kierunku lekarskim, który ukończyła już siostra skarżącej. Wskazano, że Rektorzy wyższych szkół medycznych w Polsce w ramach Konferencji Rektorów Uczelni Medycznych, ustalili, że w postępowaniu odwoławczym uczestniczyć będą eksperci wskazani przez właściwe OKE - Okręgowe Komisje Egzaminacyjne, a następnie zatwierdzeni przez Senaty wyższych szkół medycznych z obszaru właściwości OKE. Ekspertów z OKE w [...] zatwierdził Senat [...] uchwałą z [...] .06.2005 r., a z OKE w [...] Senat [...] Akademii Medycznej uchwałą z [...].07.2005 r. Ustalono, że eksperci OKE w [...] w osobach B. H. - z zakresu biologii, L. C. - z zakresu chemii i A. W. - z zakresu fizyki z astronomią, będą wydawali opinie w postępowaniach odwoławczych kandydatów na Wydziały Lekarski i Farmaceutyczny w [...] . W związku z wniesionym odwołaniem Uczelniana Podkomisja Rekrutacyjna wystąpiła z wnioskiem o opinie, które w pełnym brzmieniu dołączono do decyzji Rektora. Odnosząc się do zarzutu skargi wskazano, że każdy z kandydatów otrzymywał drugi punkt za pytanie Nr 7 z biologii tylko wówczas gdy opisując umieszczony na arkuszu egzaminacyjnym rysunek uwzględniał widoczne na tym rysunku, że od ściany komórkowej z cytoplazmą oddziela się błona komórkowa a nie sama cytoplazma. Wyjaśniono, że korekty punktowej dokonał egzaminator i opatrzył podpisem a ogólny wynik tego egzaminu na dołączonym arkuszu już tę korektę uwzględnił. Co do zarzutu nie ogłoszenia uchwały Senatu [...] z [...].06.2004 r. w sprawie zasad i trybu przyjmowania na I rok studiów w 2005/2006 roku akademickim na Wydziale Lekarskim wyjaśniono, że została ona podana do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń w siedzibie Dziekanatu Wydziału Lekarskiego [...] Treść uchwały wraz z innymi informacjami zawiera "Informator 2005/2006 po maturze". Wskazano także, że dnia 6 lipca 2005 r. potwierdziła skarżąca odbiór za pośrednictwem poczty "regulamin egzaminu wstępnego na I rok studiów na kierunku lekarskim i Lekarsko-dentystycznym w roku akademickim 2005/2006" zawierającego m.in. zasady określone w uchwale senatu i inne informacje. Wyjaśniono, że podane procentach oceny na świadectwie nowej matury z biologii, chemii i fizyki były przeliczane na punkty, w sposób opisany w pkt. 20 regulaminu. Wskazano, że dla kandydatów legitymujących się starą maturą, zadania i arkusze z zakresu biologii, chemii i fizyki z astronomią przygotowała Centralna Komisja Egzaminacyjna, a więc ten sam organ, który przygotował egzamin z nowej matury właśnie w celu zapewnienia wymogu jednolitości i porównywalności egzaminów kandydatów ze starą i nową maturą, o czym informuje pkt 2 cyt. regulaminu. Wyjaśniono, że arkusze egzaminacyjne kandydatów ze starą maturą były identyczne z obowiązującymi w "nowej" maturze zdawanej z biologii, fizyki z astronomią i chemii na poziomie rozszerzonym. Arkusze te sprawdzano przy zastosowaniu takich samych zasad oceny tj. w przypadku biologii i fizyki 1 punkt oceny merytorycznej x 2, a w przypadku chemii 1 punkt oceny merytorycznej x 10/6 z zaokrągleniem do wartości całkowitych. Tak uzyskane % punkty były przeliczane w postępowaniu rekrutacyjnym przy zastosowaniu zasady 1% punktów prawidłowych odpowiedzi = 1 punkt w postępowaniu rekrutacyjnym, co wyjaśnił powołany już regulamin egzaminu wstępnego w punkcie 20-tym. Z tych względów zarzuty skargi zdaniem Rektora w całości nie są uzasadnione. Na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 pełnomocnik Rektora sprostował, że zasady ustalania punktów dla kandydatów ze "starą" i "nową" maturą, wskazane są w punkcie 10-tym "Regulaminu egzaminu wstępnego na I rok studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym w roku akademickim 2005/2006, a nie jak błędnie podano w odpowiedzi na skargę w punkcie 20-tym. Wyjaśnił także, że przy ocenie testu egzaminacyjnego posłużono się kluczem odpowiedzi prawidłowych i sposobu naliczania punktów. Według pełnomocnika skarżącej był to "klucz propozycji odpowiedzi". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zaskarżona decyzja wydana została przez Rektora Uniwersytetu [...] w dniu 31 sierpnia 2005 r., a zatem przed dniem wejścia w życie (art. 277) ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365). Przedmiotem kognicji Sądu, zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269), jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny, sprawując tę kontrolę, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) związany jest granicami sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Płaszczyzną odniesienia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, stanowią zatem przepisy obowiązującej w dacie wydania decyzji ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) oraz przepisy Konstytucji RP. Dokonana na tej płaszczyźnie kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż jest ona z prawem zgodna, co powoduje bezskuteczność skargi. Dostrzeżone uchybienia przepisom postępowania – o czym niżej - nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Zgodnie zaś z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tylko naruszenie przepisów postępowania (inne niż dające podstawy do jego wznowienia), mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Również naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, wywołuje podobny skutek (art. 145 § 1 pkt 1 lit a). Wynikiem sprawy jest zaś rozstrzygnięcie w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na studia. Skarga w swych zarzutach na pierwszym miejscu eksponuje zarzuty naruszenia przepisów postępowania wskazując przepisy art. 7, 77 i 107 § 1 i 3 kpa, przez brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co zdaniem skarżącej miało istotny wpływ na wynik sprawy. Dla oceny trafności zarzutów natury proceduralnej kluczowe znaczenie ma kwestia zakresu w jakim przepisy kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie w postępowaniu przed organami szkoły wyższej, którego przedmiotem jest postępowanie rekrutacyjne pod rządem przepisów ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym. W myśl przepisu art. 161 ust. 1 zd. I ustawy – w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji – do decyzji podjętych przez organ uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Według ust. 2 tego artykułu przepis ust. 1 zd. I stosuje się także do decyzji podjętych przez komisje stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, o których mowa w art. 152 a ust. 3 i 152 b ust. 3. Regulacja odsyłająca do odpowiedniego stosowania przepisów w postępowaniu przesądza eo ipso, że w postępowaniu rekrutacyjnym przed organami uczelni przepisy kpa nie podlegają zastosowaniu zawsze wprost i nie w całej rozciągłości. W praktyce orzeczniczej wypracowane jest stanowisko, iż odesłanie w ustawie do stosowania, w materii której dotyczy, innego aktu odpowiednio oznacza, iż w ramach "odpowiedniości" stosowania, niektóre przepisy stosowane są wprost, inne z modyfikacją, inne zaś w ramach "odpowiedniości" nie mają zastosowania w ogóle. O zakresie stosowania "odpowiednio" innej ustawy decyduje ratio legis takiego uregulowania w ustawie przewidującej odesłanie. Przedmiotem odesłania z art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym są przepisy typu proceduralnego. Sformułowanie, że do decyzji podjętych w indywidualnych sprawach studenckich stosuje się przepisy kpa, nie może być odczytane, jako objęcie zasięgiem przepisów kpa tylko decyzji, jako formy aktu załatwiającego sprawę. Zatem kwestia odpowiedniego stosowania przepisów kpa do decyzji wydanych w postępowaniu rekrutacyjnym, nie zamyka się tylko w zakresie odpowiedniego stosowania wymogów określonych art. 107 kpa. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 141 ust. 5 ustawy, od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie w terminu czternastu dni od daty otrzymania decyzji o nieprzyjęci na studia do uczelnianej komisji odwoławczej powołanej w trybie określonym przez Statut uczelni. Decyzję podejmuje rektor zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna. Przepis powyższy zatem ma charakter proceduralny i jako uregulowanie Lex specialis wyprzedza kpa. Wynika z niego, iż wprawdzie odwołanie służy do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, to organem odwoławczym kompetentnym do wydania decyzji jest rektor uczelni, a nie to ciało kolegialne, nie mające w świetle przepisów ustawy przymiotu organu uczelni. Zarazem sformułowanie, iż rektor podejmuje decyzję zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej wskazuje, iż rektor jest treścią takiego wniosku związany. W świetle powyżej regulacji, odpowiednie stosowanie przepisów kpa oznacza, że w postępowaniu odwoławczym uczelnianej komisji rekrutacyjnej służy przewidziane art. 136 kpa uprawnienie do przeprowadzenia na żądanie strony lub z urzędu dodatkowego postępowania dowodowego w celu uzupełniania dowodów i materiałów, jeśli podniesione w odwołaniu okoliczności to uzasadniają, a przeprowadzenie uzupełniającego postępowania jest niezbędne dla sformułowania przez uczelniana komisję rekrutacyjną – jej stanowiska w formie wniosku skierowanego do rektora uczelni. Skoro jednak rektor jest organem uczelni właściwym do wydania decyzji w II instancji, nie sposób przyjąć, by był związany wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej, z wyłączeniem możliwości samodzielnej oceny czy przed sformułowaniem tego wniosku, uczelniana komisja dysponowała odpowiednim materiałem dowodowym i bez możliwości ewentualnego zażądania od uczelnianej komisji rekrutacyjnej poczynienia dodatkowych ustaleń, w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy, przed ostatecznym zajęciem stanowiska przez komisję w formie wniosku. W przypadku postępowania rekrutacyjnego, gdy przedmiotem odwołania jest decyzja wydziałowej komisji rekrutacyjnej odmawiająca przyjęcia na studia, stanowisko uczelnianej komisji odwoławczej winno odnosić się do tych zarzutów odwołania, których uwzględnienie mogło mieć wpływ na wynik postępowania rekrutacyjnego. Jednakże ustalenia stanowiące podstawę wniosku uczelnianej komisji odwoławczej wskazującego określony sposób załatwienia sprawy z odwołania, decyzją rektora uczelni, są ustaleniami tego organu, który jest kompetentny do wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 2002.06.05 I SA 106/02 (Lex Nr 137851), w myśl którego odpowiednie stosowanie przepisów kpa w postępowaniu w indywidualnych sprawach studenckich ma zapewnić tylko minimum procedury niezbędne do załatwienia sprawy i zachowania uprawnień strony przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej. Odnosząc ten generalny pogląd do etapu postępowania odwoławczego w postępowaniu rekrutacyjnym w przedmiotowej sprawie, nie sposób akceptować zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowiska Rektora, odsyłającego do ustalenia przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną, że I instancyjna komisja przeprowadziła postępowanie rekrutacyjne zgodnie z przepisami uchwały Senatu [...] z dnia [...] .06.2004 r. w sprawie zasad i trybu przyjmowania kandydatów na I rok studiów na wydziale Lekarskim w roku akademickim 2005/2006, bez zaznaczenia przez Rektora, iż ustalenia te przyjmuje za własne. Jest to zatem uchybienie wymogom przepisu art. 107 § 1 i 3 kpa, w zw. z art. 141 ust. 5 zd. II ustawy o szkolnictwie wyższym, skoro to Rektor jest organem kompetentnym do wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym. Wbrew jednak stanowisku skargi, nie doszło do uchybienia przepisom art. 7 i 77 kpa w postępowaniu odwoławczym, w zakresie ich odpowiedniego stosowania do postępowania rekrutacyjnego na studia. Sprawa została bowiem wyjaśniona w zakresie zarzutów odwołania, które oparte były na kwestionowaniu prawidłowości przyjętej przez Wydziałową Komisję Lekarską oceny odpowiedzi na udzielone odpowiedzi w arkuszu egzaminacyjnym. Zarzuty skarżącej złożone w postępowaniu odwoławczym zostały zbadane merytorycznie. Nie jest kwestionowane - co prawda wyjaśnione dopiero w odpowiedzi na skargę w związku jej zarzutami – wyjaśnienie, że Konferencja Rektorów Uczelni Medycznych, ustaliła jednolity sposób rozpatrywania o postępowaniu odwoławczym zarzutów, co do prawidłowości przyjętej oceny odpowiedzi przez Wydziałowe Komisje Rekrutacyjne, przez posłużenie się opiniami ekspertów – wyłonionych spośród Okręgowych Komisji Egzaminacyjnych ds. egzaminów maturalnych. Potrzeba kontroli prawidłowości ocen, przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną przydanych odpowiedziom kandydatów, wynika z charakteru i sposobu formułowania zadań w arkuszach egzaminacyjnych z biologii, fizyki z astronomią i z chemii. Odpowiedzi a przynajmniej ich znacząca część ma charakter opisowy. Do egzaminatora należała więc ocena czy sposób i treść udzielonej odpowiedzi, zawiera wszystkie elementy odpowiedzi prawidłowej. Niespornie istniejący twz. klucz prawidłowych odpowiedzi, mógł wskazywać na elementy, które występują w odpowiedzi by uznać ją za prawidłową, lecz do egzaminatora należała ocena czy z treści pisemnej odpowiedzi te elementy wynikają. Nie zostało zakwestionowane twierdzenie, że wszyscy kandydaci na Wydz. Lekarski z tzw. nową maturą (także w innych uczelniach medycznych), rozwiązywali arkusze egzaminacyjne przygotowane przez Centralną Komisję Egzaminacyjną dla egzaminów maturalnych, oraz że poziom tych zadań odpowiadał tzw. rozszerzonej części egzaminu maturalnego z biologii, chemii i fizyki z astronomią. Zarazem pkt 10 "Regulaminu egzaminu wstępnego na I rok studiów na kierunku Lekarskim i Lekarsko dentystycznym w roku akademickim 2005/2006", którego znajomość skarżąca potwierdziła dnia 6.07.05, potwierdza stanowisko strony przeciwnej, że w odniesieniu do kandydatów, z nowa maturą przeliczeniu na punkty procentowe, podlegały wyniki testu z tzw. rozszerzonej części egzaminu maturalnego z biologii, chemii, i fizyki z astronomią tych kandydatów. W świetle powyższego niewprowadzenie do treści uzasadnienia decyzji Rektora, treści opinii ekspertów ustosunkowujących się do zarzutów odwołania co do prawidłowości ocen organu I instancji, nie może być, w ramach odpowiedniego stosowania przepisów kpa, poczytane jako uchybienie proceduralne, skoro Rektor dokumenty te potraktował jako załączniki decyzji, a z treści uzasadnienia decyzji wynika, że przyjęte przez ekspertów oceny uznał za własne. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtowało się stanowisko (por. np. wyrok NSA z 1994.01. 31 SA/Wr 1769/93, Wokanda 1994/6/37, czy z 1994.12.02 I SA 1636/94 – ONSA 1995/4/176), w myśl którego sprawowana kontrola zgodności z prawem decyzji w postępowaniu kwalifikacyjnym na studia, nie dotyczy weryfikacji w postępowaniu przed sądem administracyjnym oceny prac egzaminacyjnych czy poprawności pytań egzaminacyjnych. Stanowisko to, wypracowane na podstawie przepisów ustawy z 12 września 1990 r., jest w przedmiotowej sprawie nadal aktualne, w świetle zakresu kognicji sadów administracyjnych, wyznaczonego przepisami art. 1 § 2 powołanej już ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stanowisko to Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie z uwagi na treść wskazanych wyżej przepisów w pełni podziela. Z tych względów, nie znajduje oparcia w przepisach prawa oczekiwanie skarżącej, że w postępowaniu sądowo administracyjnym Sąd zajmuje stanowisko, czy udzielona przez nią odpowiedź na zadanie 7 z arkusza egzaminacyjnego z biologii, odpowiada definicji plazmolizy z podręczników dla szkół średnich i winna być punktowana 2-ma, a nie jednym – jak ostatecznie przyjęto – punktem. Okoliczność, że oceniający pracę egzaminator, zmienił swą ocenę zadania Nr 7 z 2-ch na 1 punkt jeszcze przed wypełnieniem karty punktowej arkusza, która nie nosi żadnych skreśleń, jest w świetle tych dokumentów oczywista i nie może być wpleciona w sferę niedostatków ustaleń faktycznych poprzedzających wydanie decyzji. Podniesione zatem na płaszczyźnie proceduralnej zarzuty skargi, nie mogły doprowadzić do jej uwzględnienia. Przechodząc do zarzutów pomieszczonych na płaszczyźnie prawa materialnego, należy wyjść od konstatacji, że przepis art. 70 ust. 5 Konstytucji RP zapewnia szkołom wyższym autonomię na zasadach określonych w ustawie. Przepis art. 2 ust. 1 powołanej ustawy zakres tej autonomii lokuje w zasadzie wolności badań naukowych, wolności twórczości artystycznej i wolności nauczania. Oznacza to, iż uczelnia ma swobodę w ramach wymogów ustawowych do decydowania o prowadzonych kierunkach nauczania, podejmowanych badaniach i formach kształcenia kadr. Przepis art. 141 ust.1 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji (od 21.08. 2003 r.) stanowił, że senat uczelni, na wniosek rady wydziału, uchwala warunki i tryb rekrutacji na studia oraz zakres egzaminu wstępnego z zastrzeżeniem ust. 1 a. Szczegółowe zasady przyjmowania na studia laureatów oraz finalistów olimpiad stopnia centralnego senat uchwala na okres co najmniej trzech lat. Uchwała senatu jest podawana do publicznej wiadomości w sposób określony w statucie uczelni nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy. Zarazem dodany od 1.06.2003 r. przepis 1 a, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowi, że jeżeli warunki rekrutacji przewidują egzaminy wstępne z przedmiotów zdawanych przez kandydata na egzaminie maturalnym, podstawę przyjęcia na studia, w ramach miejsc dostępnych w danej uczelni, stanowią wyniki egzaminu maturalnego. W tym przypadku senat ustala, jakie wyniki egzaminu maturalnego, stanowią podstawę przyjęcia na studia. Wzajemna relacja przepisów art. 141 ust. 1 i ust. 1 a oraz ich odniesienie do konstytucyjnej zasady autonomii szkół wyższych, prowadzi do następujących wniosków: ▪ formą realizacji zasady autonomii przez szkołę wyższą jest również oddanie senatowi uczelni kompetencji do uchwalania warunków i trybu rekrutacji oraz zakresu egzaminu wstępnego, w tym do decydowania o liczbie dostępnych miejsc. Powołany przez skarżącą przepis art. 70 ust. 1 i 4 Konstytucji RP formułujący zasady prawa do nauki oraz równego dostępu do wykształcenia, musi być zatem odczytywany w sposób niesprzeczny z wyrażoną w tym samym artykule zasadą autonomii szkół wyższych, ▪ do senatu uczelni należy ustalenie, czy i na których wydziałach uczelni warunki rekrutacji przewidywać będą egzaminy wstępne z przedmiotów zdawanych przez kandydata na egzaminie maturalnym. Tylko wtedy, gdy warunkiem rekrutacji przewidzianym przez uchwałę senatu jest egzamin wstępny z przedmiotów zdawanych na egzaminie maturalnych, ustawa przesądza, że kryterium przyjęcia na studia, ale w ramach dostępnych miejsc stanowią wyniki egzaminu maturalnego, przy czym to senat ustala jakie wyniki są podstawą przyjęcia na studia. Z mocy przepisów art. 141 ust.1 i 1 a, do Senatu uczelni należy uchwalenie warunków i trybu rekrutacji oraz zakresu egzaminu wstępnego, a zatem określenie tych przesłanek, których spełnienie jest przedmiotem ustaleń komisji rekrutacyjnej. Przewidziany w zd. III art. 141 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym – w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji – wymóg podania uchwały senatu ustalającej warunki i tryb rekrutacji na studia oraz zakres egzaminu wstępnego do publicznej wiadomości, w sposób określony w statucie uczelni nie później niż do 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy, stanowi materialnoprawną – ustawową przesłankę wystąpienia skutków prawnych, tego tzw. (por. uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8.11.2000 sygn. Sk. 18/99 –OTK 2000/7/258) aktu wewnętrznego władztwa zakładowego, właśnie w postaci związania uczelni i kandydatów ustalonymi warunkami i trybem rekrutacji oraz zakresem egzaminu wstępnego. Powołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji § 125 Statutu Uniwersytetu [...] uchwalonego dnia [...] maja 1993 r. ze zmianami (ostatnia dnia [...].VI.2001 r.) w pkt 1 przewiduje, że Senat ustala w drodze uchwały warunki przyjmowania na studia podając je do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń oraz w informatorze na I rok studiów. W świetle powyższej regulacji, obowiązywanie Uchwały Senatu [...]. z dnia [...] .06.2004 r. podjętej w sprawie zasad i trybu przyjęć na I rok studiów w roku akademickim 2005/2006 m.in. na Wydziale Lekarskim z Oddziałem Stomatologii, nie było zależne od promulgacji tego aktu w trybie ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów (Dz.U. Nr 62, poz. 718 z późn. zm.), lecz od podania ich do publicznej wiadomości w sposób wskazany w statucie. To prawda, że w przedłożonych przez skarżącą kserokopiach Informatora 2005/2006 "po maturze" dla studiów magisterskich, zawodowych i uzupełniających magisterskich, wydanym przez Wydawnictwo [...], jako akt regulujący zasady i tryb przyjęć na studia w roku akademickim 2005/2006 wskazano uchwałę senatu [...] z [...] grudnia 2003 r. z późniejszymi zmianami, a nie wprost uchwałę Senatu [...] z [...] 06.2004, powołaną w podstawie prawnej decyzji. Jednakże treść informacji o zasadach i trybie rekrutacji, w tym kandydatów z tzw. nową maturą i z maturą starą zawarta w Informatorze, odpowiada treści uchwały Senatu [...] z [...] 06.2004r. Z podanych terminów rozpoczęcia przyjmowania dokumentów wynika, że informator ten został wydany przed dniem 31 maja 2005 r., a zatem z zachowaniem terminu przewidzianego art. 141 ust 1 ustawy o szkolnictwie wyższym. Podane w "Informatorze" informacje o zasadach i trybie kwalifikacji są powtórzone i uszczegółowione w "Regulaminie egzaminu wstępnego na I rok studiów w roku akademickim 2005/2006 na kierunku lekarskim i lekarsko dentystycznym", którego znajomość skarżąca potwierdziła. Brak zaznaczenia zatem w Informatorze 2005/2006 "po maturze" że zasady i tryb przyjęć na studia w roku akademickim 2005/2006 na wydziale lekarskim reguluje uchwała Senatu [...] z [...] .12.2003 r. zmieniona uchwałą z [...] .06.2004r., nie może być poczytany jako naruszenie prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy a więc na sposób rozstrzygnięcia w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia skarżącej na studia. Wobec zmiany sposobu klasyfikowania oceny z przedmiotów zdawanych na egzaminie maturalnym m.in. Senat Uniwersytetu [...] stanął przed koniecznością ustalenia zasad egzaminu wstępnego dla kandydatów, którzy zdawali tzw. starą i nową maturę. Przyjęte zatem przez Senat, iż wyniki egzaminu maturalnego na poziomie rozszerzonym z biologii, chemii i fizyki z astronomią (stosowanym przy tzw. nowej maturze), stanowią kryterium przyjęcia na studia na wydziale Lekarskim, dawało podstawę do wprowadzenia dla kandydatów ze starą maturą egzaminu wstępnego w formie ujednoliconego w skali kraju egzaminu testowego o porównywalnym poziomie wiedzy z nową maturą z biologii, chemii i fizyki z astronomią. Oceny testu wystawiane były na takich samych zasadach jak oceny egzaminu maturalnego. Przyjęte zasady i tryb rekrutacji mieściły się zatem w zakresie przewidzianej przepisami art. 141 ust. 1 i 1 a ustawy w zw. z art. 70 ust. 5 Konstytucji swobody w ramach autonomii szkół wyższych, w ustaleniu tych warunków i trybu rekrutacji. Wbrew odmiennemu stanowisku skargi, zaskarżona decyzja poddaje się kontroli na płaszczyźnie jej zgodności z prawem, a wynik tej kontroli prowadzi do stwierdzenia bezzasadności skargi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).