III SA/Kr 1272/19

|Sygn. akt III SA/Kr 1272/19 | POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Bożenna Blitek (spr.), WSA Janusz Bociąga, Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2020 r., sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia 5 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe I. W dniu [...] 2019 r. Starosta wydał decyzje: 1. nr [...], którą uznał M. S. za osobę bezrobotną z dniem 4 stycznia 2019 r., 2. nr [...], którą przyznał M. S. prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 180 dni od dnia 4 stycznia 2019 r. w wysokości 100% kwoty zasiłku określonej w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tj.: 847,80 zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz 665,70 zł brutto miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku. II. W dniu 16 stycznia 2019 r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynął wniosek M. S. o ponowne przeliczenie okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych i przyznanie tego zasiłku. Decyzją z dnia [...] 2019 r. nr [...] Starosta odmówił przyznania M. S. zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120% kwoty zasiłku określonego w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy od dnia złożenia wniosku, tj. 16 stycznia 2019 r. oraz wydłużenia okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych do 365 dni. III. Decyzją z dnia [...] 2019 r. nr [...] Starosta orzekł o utracie przez M. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 3 lipca 2019 r., gdyż zasiłek nie przysługuje bezrobotnemu, który wyczerpał okres pobierania zasiłku przewidziany ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Po rozpatrzeniu odwołania M. S., Wojewoda decyzją z dnia 5 października 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...]. Organ II instancji wskazał, że wyczerpanie przysługującego okresu pobierania zasiłku obliguje organ do orzeczenia o utracie prawa do zasiłku. Decyzja o wyczerpaniu zasiłku jest jedynie konsekwencją decyzji orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku na określony w niej okres, tj. decyzji z dnia [...] 2019 r. nr [...]. Zdaniem organu II instancji, powyższy okres został również potwierdzony decyzją Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...]. W skardze na powyższą decyzję Wojewody M. S. stwierdził, że decyzja Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...] jest bezprawna. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 3 stycznia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo Wojewody z dnia 30 grudnia 2019 r., do którego dołączono decyzję Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...], którą uchylono decyzję Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...] oraz przyznano M. S. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 16 stycznia 2019 r., tj. od dnia złożenia wniosku, w wysokości 120% kwoty zasiłku określonej w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do dnia 3 stycznia 2020 r. Na poczet przyznanego świadczenia Starosta zaliczył zasiłek dla bezrobotnych przyznany prawomocną decyzją z dnia [...] 2019 r. nr [...] od dnia 16 stycznia 2019 r. do dnia 2 lipca 2019 r. w wysokości 100% kwoty zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia 5 października 2019 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...] o utracie przez skarżącego z dniem 3 lipca 2019 r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na upływ okresu na jaki został on przyznany. Należy jednak zauważyć, że decyzją z dnia [...] 2019 r. nr [...] Starosta przyznał skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 16 stycznia 2019 r., tj. od dnia złożenia wniosku, w wysokości 120% kwoty zasiłku określonej w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do dnia 3 stycznia 2020 r. Ponadto Starosta na poczet przyznanego świadczenia zaliczył zasiłek dla bezrobotnych przyznany prawomocną decyzją nr [...] z dnia [...] 2019 r. od dnia 16 stycznia 2019 r. do dnia 2 lipca 2019 r. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 (skarżący skutecznie cofnął skargę) i w pkt 2 (w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania) tego przepisu stało się ono bezprzedmiotowe. Zdaniem Sądu, z taką sytuację mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż na skutek wydania przez Starostę decyzji z dnia 3 grudnia 2019 r. postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Przedmiotową decyzją przyznano bowiem skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres od 16 stycznia 2019 r. do dnia 3 stycznia 2020 r., a zatem okres ten uległ wydłużeniu ponad okres określony pierwotnie w decyzji organu I instancji nr [...] z dnia 15 stycznia 2019 r. Tym samym badanie przez Sąd prawidłowości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] 2019 r. było zbędne. Utrata przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych nastąpiła bowiem z dniem 3 stycznia 2020 r., a nie z dniem 3 lipca 2019 r. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.