III SA/Kr 1273/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 160/14 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 160/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi K. R. i J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 listopada 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r. nr [...] orzekającą o uwzględnieniu zarzutu złożonego przez K. R. i J. R. do modernizacji ewidencji gruntów i budynków gminy K, odnośnie powierzchni użytku "B" w działce nr [...] położonej w Z. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 30 listopada 2014 r. W skardze z dnia 16 września 2015 r., sprecyzowanej następnie pismem z dnia 25 listopada 2015 r., J. R. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego w/w wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wskazał, że postanowieniem z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 160/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił jego wniosek o ustanowienie adwokata. Zdaniem skarżącego, postanowienie to zostało wydane z naruszeniem prawa ponieważ z powodu znacznego uszczerbku na zdrowiu nie mógł samodzielnie występować przed Sądem, a nie stać go na pokrycie kosztów pełnomocnika z wyboru. Następnie skarżący opisał swój stan zdrowia oraz jego pogarszanie się w okresie od kwietnia 2010 r. do września 2014 r. Skarżący stwierdził, że z uwagi na stan zdrowia nie był w stanie samodzielnie prowadzić swojej sprawy przed Sądem, gdyż nie potrafił zrozumieć pouczeń, które Sąd do niego wysyłał. Skarżący uważa, że pozbawienie go w takiej sytuacji adwokata z urzędu stanowi naruszenie jego konstytucyjnych praw i wolności, a także podważa zaufanie do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno w art. 271-273 tej ustawy: "Art. 271. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe." "Art. 272. § 1. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. (...) § 3. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego." "Art. 273. § 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. § 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy." Jako podstawę do wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 271 pkt 2 p.p.s.a., gdyż wskutek braku należytej reprezentacji został pozbawiony możności działania, a zatem bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu oraz art. 273 § 2 p.p.s.a., ponieważ nie biorąc udziału w postępowaniu nie mógł powoływać okoliczności faktycznych i środków dowodowych na obronę swojego stanowiska. Jeżeli chodzi o wskazywany przez skarżącego art. 271 pkt 2 p.p.s.a. to należy stwierdzić, że podstawa braku należytej reprezentacji, jeżeli chodzi o osoby fizyczne dotyczy tych sytuacji, w których osoby fizyczne nie mają zdolności do czynności prawnych i z tej przyczyny w postępowaniu sądowym muszą być reprezentowane przez przedstawicieli ustawowych (art. 26 i art. 27 p.p.s.a.). Skarżący w skardze o wznowienie postępowania nie powołał się na tego rodzaju okoliczności. W toku postępowania w spawie III SA/Kr 160/14 skarżący działał razem z bratem K. R. i korzystał z przysługujących mu uprawnień procesowych, gdyż m.in. złożył skargę, wniosek o przyznanie prawa pomocy, czy też wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie można też uznać, by skarżący był pozbawiony możliwości działania, gdyż był prawidłowo zawiadomiony o wyznaczonej rozprawie, kierowanego do niej wezwania a także orzeczenia sądowe wraz z odpowiednimi pouczeniami były doręczane w sposób prawidłowy. Z akt kwestionowanego postępowania sądowego nie wynika więc, by na jakimkolwiek etapie skarżący był wadliwie reprezentowany lub też pozbawiony możliwości działania. Jeżeli chodzi o odmowę ustanowienia dla skarżącego adwokata z urzędu to należy stwierdzić, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 7 lutego 2014 r. zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, że przysługuje od niego sprzeciw. Skarżący nie skorzystał jednak z tej możliwości. Z kolei jeżeli chodzi o pozostałe wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy to zostały one złożone już po uprawomocnieniu się wyroku Sądu z dnia 2 września 2014 r. i nie mogły być z tego powodu rozpatrzone. Zatem podana przez skarżącego podstawa wznowienia – z uzasadnieniem, że nie był należycie reprezentowany prawnie - w rzeczywistości nie zaistniała. Jeżeli natomiast chodzi o przesłankę wznowienia z art. 273 § 2 p.p.s.a. to dotyczy ona tylko takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które zostały później wykryte i mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący nie wskazał żadnych takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że nie biorąc udziału w postępowaniu nie mógł powoływać okoliczności faktycznych i środków dowodowych na obronę swojego stanowiska. Oznacza to, że skarżący w przypadku wznowienia postępowania chciałby skorzystać z takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, z których mógł skorzystać w toku postępowania w sprawie III SA/Kr160/14, a nie z okoliczności lub środków później wykrytych. Nie zaistniała zatem również wymieniona przez skarżącego przesłanka wznowienia z art. 273 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż z uwagi na nie spełnienie ustawowych przesłanek wznowienia postępowania, skarga J. R. o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Kr 160/14 podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.