III SA/Kr 1277/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na obowiązującym urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi mieszkanie własnościowe córki o powierzchni 45 m2. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Należy do nich samochód osobowy marki Peugeot 205 Junior z 1991 r. o wartości ok. 700 zł. Stałe miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżący oszacował łącznie na kwotę 2090,05 zł wyjaśniając, że składa się na to jego emerytura w wysokości 791,67 zł i emerytura żony w wysokości 1298,38 zł. Uzasadniając swoje starania podniósł, że po odjęciu stałych wydatków, które sięgają kwoty ok. 1444 zł pozostaje małżonkom na życie ok. 323 zł na osobę. Przedstawił wykaz średnich miesięcznych wydatków stałych podając, że czynsz to 515 zł, prąd 130 zł, gaz 90 zł, RTV - telefon - internet 189 zł, spłata rat kredytów pożyczek i tzw. chwilówek to ok. 240 zł, wydatki na lekarstwa ok. 190 zł, wydatki związane z eksploatacją samochodu ok. 90 zł. Wobec tego, że nie jest to pierwszy wniosek ani sprawa jaką skarżący poddaje pod osąd tut. sądu więc okolicznością znaną z urzędu pozostaje, że w aktach sprawy III SA/Kr 181/14 przy odpowiedzi organu na skargę zalegały kopie adresowanych do SR i Prokuratury Rejonowej opinii sądowo-psychiatrycznych z których wynikało, że u skarżącego rozpoznano chorobę psychiczną w postaci zespołu urojeniowego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zacząć należy od tego, że choć w złożonym obecnie na obowiązującym urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący pozostawił niezakreślone wszystkie żądania prócz "częściowego zwolnienia od kosztów sądowych ,w zakresie", które przekreślił, to rzeczywista i aktualna treść jego wniosku pozostaje taka jaką wyraził wcześniej w złożonym dnia 06.10.2015 r. na nieobowiązującym formularzy a więc, że skarżący domaga się w sprawie zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia adwokata. Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2) natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt. 1 ppsa) zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ma miejsce we wszystkich tych przypadkach, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa). Jednocześnie podnieść należy, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Z oświadczenia tego wynika, że podstawą utrzymania tej dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne małżonków w łącznej wysokości 2090,05 zł. Stałe obciążenia związane z utrzymaniem domu, opłaceniem mediów, spłatą rat, wykupem lekarstw należy zaś szacować na ok. 1444 zł. Z zasad doświadczenia życiowego wynika więc, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie pozostają do dyspozycji małżonkom po opłaceniu wykazanych obciążeń wystarczają na opędzenie podstawnych potrzeb życiowych. Skarżący zresztą to akcentuje. Z wyjaśnień skarżącego wynika, ze zajmowane przezeń mieszkanie należy do córki . Wykazany zaś 23 letni samochód jest praktycznie rzecz biorąc bezwartościowy. Nie można również zapominać o stanie zdrowia skarżącego. Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.