III SA/Kr 128/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 6 grudnia 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a I) umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; II) ustanowić dla J. J. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął drogą elektroniczną wniosek J. J. o przyznanie radcy prawnego lub adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 6 grudnia 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Skarżący podał, iż ma niską emeryturę, która ledwie starcza mu na podstawowe potrzeby życia i nie stać go na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego. Wnioskodawca liczy 69 lat, jest schorowany po różnych poważnych chorobach. W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak przesyłając wypełniony formularz. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4 wniosku wynika, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego z urzędu. We wniosku J. J. oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną M. J. Ich miesięczny dochód wynosi 2.020,91 zł i stanowi go emerytura skarżącego w wysokości 1.274,64 zł i emerytura jego małżonki w wysokości 746,27 zł. Skarżący nie dysponuje żadnym majątkiem, korzysta z prawa dożywotniego mieszkania. Nie posiada zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy J. J. podniósł, iż jest emerytem, liczy 69 lat. Jest schorowany, cierpi na wiele przewlekłych chorób, które coraz bardziej się nasilają i wymagają ciągłego przyjmowania leków. Żona wnioskodawcy liczy 70 lat i też leczy się z powodu wielu przewlekłych chorób, a leczenie to jest kosztowne. Ponadto małżonkowie ponoszą koszty własnego utrzymania, opłacają gaz, prąd i opał. Z tych względów w chwili obecnej nie stać skarżącego na opłacenie jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszą sprawą. Czuje się natomiast pokrzywdzony decyzją Inspektora Sanitarnego. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Odnośnie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Do takiej właśnie kategorii spraw (choroba zawodowa) należy skarga J. J. Oznacza to, że skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy samego prawa. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dokonane na mocy niniejszego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Z tych względów, działając na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzono postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając je za bezprzedmiotowe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący domaga się również ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego z urzędu. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy mają odpowiednie zastosowanie dla stron korzystających z ustawowego zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Trzeba przede wszystkim podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zdaniem orzekającego w niniejszej sprawie sytuacja materialna J. J. nie pozwala na poniesienie przez niego kosztów zastępstwa procesowego we własnym zakresie. Skarżący jest schorowanym 69-letnim emerytem cierpiącym na wiele przewlekłych chorób. Pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym małżonka skarżącego również jest osobą schorowaną. Stan zdrowia skarżącego i jego małżonki wymaga przyjmowania na stałe kosztownych lekarstw, a ich zakup stanowi poważne obciążenie domowego budżetu strony. Jedynym źródłem dochodu skarżącego jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.274,64 zł. Żona pobiera emeryturę w wysokości 746,27 zł. Na osobę w rodzinie przypada zatem dochód w wysokości 1.010,46 zł. Nie są to dochody wysokie zważywszy na aktualne ceny za dobra i usługi. Zbliżający się okres zimowy wiąże się z dodatkowymi wydatkami na zakup opału. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mógłby spieniężyć celem pokrycia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia na jej rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu, dlatego orzeczono jak w pkt II sentencji na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270).