III SA/Kr 1280/06

WyrokWSA w Krakowie2007-08-07

Skład orzekający: Dorota Dąbek, Halina Jakubiec, Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przepis art. 150d ust. 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ma charakter materialnoprawny, czy jedynie kompetencyjny, i jak wpływa to na ponowne ustalenie wysokości świadczenia przedemerytalnego po wznowieniu postępowania?
Ratio decidendi
Przepis art. 150d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ma charakter wyłącznie kompetencyjny, wskazując organ właściwy do ponownego ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego w przypadku ujawnienia się nowych okoliczności. Organy błędnie uznały ten przepis za materialnoprawny, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego na dzień 1 listopada 2005 r., zamiast na dzień wydania decyzji po wznowieniu postępowania. W związku z tym zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały uchylone.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła prawa M. M. do świadczenia przedemerytalnego. Po przyznaniu świadczenia decyzją z 2004 r., postępowanie zostało wznowione w 2006 r. na skutek pisma ZUS z decyzją o ponownym przeliczeniu wysokości emerytury. Starosta uchylił poprzednią decyzję i przyznał świadczenie w niższej wysokości. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy, opierając się na stanowisku Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, że przepis art. 150d ust. 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia stosuje się od 1 listopada 2005 r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia 25 września 2006 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...].07.2006 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie: WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Elżbieta Kremer Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wojewoda [...] decyzją z dnia 25.09.2006 r. nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie Starosty Powiatu [...] z dnia [...].07.2006 r. nr [...] wydane po wznowieniu postępowania objętym postanowieniem z tego samego dnia, uchylające decyzję ostateczną Starosty [...] z dnia [...].08.2004 r. znak [...] przyznającą M. M. prawo do świadczenia przedemerytalnego w wysokości i na zasadach określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i jednocześnie orzekającą o przyznaniu M. M.: - od dnia [...].04.04 r. do dnia [...].10.2005 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego w wysokości 80% kwoty [...] zł nie mniej niż 120% zasiłku dla bezrobotnych, - od dnia 01.2005 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego w wysokości 80% kwoty [...] zł tj. [...] zł. Jako podstawę prawną orzeczenia organy powołały przepis art. 150d ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) Przepis ten stanowi, że: Prawo do świadczeń przedemerytalnych przyznanych przez powiatowy urząd pracy na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na zasadach i w trybie określonym w tych przepisach na wniosek osoby uprawnionej (zainteresowanej) lub z urzędu, jeżeli po dniu przejada przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaty tych świadczeń zostaną ujawnione okoliczności: 1) określone w art. 145 § 1 oraz art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego powodujące wznowienie postępowania lub stwierdzenie nieważności decyzji; 2) mające wpływ naprawo do świadczenia przedemerytalnego lub j ego wysokość, zaistniałe po dniu ustalenia prawa do tego świadczenia. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku ponownego obliczenia przez organ rentowy wysokości emerytury dla celów ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego wskutek: 1) doliczenia dotychczas nieuwzględnionego okresu uprawniającego do emerytury, przebytego przed nabyciem prawa do świadczenia przedemerytalnego, 2) ponownego ustalenia podstawy wymiaru w myśl art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub doliczenia dotychczas nieuwzględnionego dochodu - przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego za okres, który wskazano do ustalenia podstawy wymiaru emerytury - z tym, że wysokość emerytury oblicza się przy zastosowaniu kwoty bazowej ostatnio przyjętej do obliczenia wysokości tej emerytury. Stan faktyczny sprawy ustalony przez organy uzasadniający zastosowanie w/w przepisu przedstawia się następująco: M. M. został zarejestrowany jako bezrobotny w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. w dniu 22.04.2004 r. na podstawie decyzji Starosty [...] z tej samej daty. Następnie decyzją Starosty [...] z dnia [...].08.2004 r. znak R[...] przyznane zostało skarżącemu prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...].04.2004 r. W dniu [...].05.2006 r. do PUP wpłynęło pismo ZUS Oddział w K. wraz z decyzją organu rentowego z dnia [...].05.2006 r. znak [...] ponownie przeliczającą wysokość emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego. Na tej podstawie organ I instancji postanowieniem z dnia [...].07.2006 r. znak [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] przyznającą M. M. prawo do świadczenia przedemerytalnego. W wyniku wznowienia postępowania Starosta wydał w dniu [...].07.2006 r. decyzję opisaną na wstępie, uchylając swój ą wcześniejszą decyzję przyznającą świadczenie przedemerytalne a w to miejsce przyznał w/w prawo do świadczenia przedemerytalnego w wysokości 80% kwoty [...] zł nie mniej niż 120% zasiłku dla bezrobotnych a od dnia 01.2005 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego w wysokości 80% kwoty [...] zł tj. [...] zł. M. M. nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem odwołał się do Wojewody [...] domagając się przyznania świadczenia za okres od [...].04.04. do [...].10.05 r. w wysokości [...] a nie w wysokości [...] zł. Wojewoda [...] rozpatrując to odwołanie powołał się na stanowisko Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, Departamentu Rynku Pracy na temat wykładni art. 150 d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, które sprowadziło się do uznania, że przepis art. 150d ust. 2 pkt 2 ustawy stosować należy zawsze od dnia 01.11.2005 r. bez względu na wcześniejszy czas złożenia wniosku lub wydania decyzji przez ZUS. Opierając się na tym stanowiskiem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty wydając opisaną na wstępie decyzję. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi M. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił naruszenie przepisów art. 150 d ust. 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i wniósł o ponowne rozpoznanie i powtórne naliczenie zaległego świadczenia od dnia [...].04.2004 r. do [...].10.2005 r. w wysokości 80% przyszłej emerytury od kwoty [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ II instancji, wnosząc o jej oddalenie, powołał się na prawidłowość zastosowania w sprawie przepisu art. 150 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy od dnia 01.11.2005 r. bez względu na wcześniejszy czas złożenia wniosku przez skarżącego. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Powołany przez organ przepis art. 150d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy został dodany ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 164, poz. 1366). Przepis ten ma na celu regulację spraw o charakterze przejściowym w związku z przejęciem przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaty świadczeń. Świadczy o tym umieszczenie go w rozdziale 22 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zatytułowanym "Przepisy przejściowe". Oznacza to, że przepis ten nie stwarza nowej materialno-prawnej podstawy do ponownego ustalenia wysokości przyznanych świadczeń a jedynie wskazuje, który organ jest kompetentny do ponownego ustalenia wysokości świadczeń w przypadku ujawnienia się nowych okoliczności. W rozpatrywanym przypadku nową okolicznością jest wydanie przez organ rentowy nowej decyzji, w której ustalona została wysokość emerytury przysługującej M. M. w wykonaniu wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia [...].10.2005 r. Powyższe stanowi podstawę do wydania decyzji w trybie art. 151 §1 kpa. Wejście w życie przepisu art. 150d ma tylko to znaczenie, że począwszy od tej daty to organy zatrudnienia a nie organy rentowe mają szczególną kompetencje do określania w trybie wskazanym w tym przepisie wysokości świadczenia przedemerytalnego. Organy błędnie przyjęły, że przepis art. 150 d ma charakter materialnoprawny, dopiero wejście w życie tego przepisu pozwala na uwzględnienie zweryfikowanej ponownie przez organ rentowy decyzji ustalającej wysokość emerytury. Przepis ten nie zmienia jednak zasady, iż wskutek wznowienia postępowania organ administracji państwowej uchyla dotychczasową decyzję i wydaje nową decyzje rozstrzygającą o istocie sprawy o charakterze konstytutywnym tak jakby sprawa nie była rozstrzygana w danej instancji. Wobec tego organ wydający nową decyzję powinien stosować te przepisy prawa materialnego, które obowiązują w dniu orzekania, jednakże wg. stanu faktycznego na dzień wydania decyzji uchylonej na skutek wznowienia i ustalonego w postępowaniu po wznowieniu postępowania. Uchybienie organów polegające na uznaniu przepisu art. 150 d za przepis stanowiący o nowych materialno-prawnych przesłankach do weryfikacji wysokości świadczenia, a nie tylko o charakterze kompetencyjnym, miało istotny wpływ na wynik postępowania doprowadziło bowiem do wydania decyzji oceniającej stan faktyczny i prawny na dzień 01.11.2005 r. (od tego dnia organy przyznały skarżącemu świadczenie przedemerytalne w wysokości [...] zł) podczas gdy decyzja wydana w trybie art. 151 § 1 kpa winna uwzględniać stan prawny na dzień wydania decyzji po wznowieniu postępowania i nie powinna odnosić się do daty wejścia w życie przepisu art. 150d. Wobec powyższego zasadnym jest uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji - na podstawie art. 134 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło