III SA/Kr 1283/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: po rozpoznaniu w dniu sprawy ze skargi na akt w przedmiocie Sędzia WSA Barbara Pasternak na posiedzeniu niejawnym 21 listopada 2012 r. D. D Prezydenta Miasta z dnia 10 lipca 2012 r. znak: [...] odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia odrzucić skargę W dniu 19 czerwca 2012r. D. D. złożył wniosek o przyznanie mu lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy ze względów społecznych. W dniu 10 lipca 2012r. Prezydent Miasta odmówił D. D. przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy, informując, że nie jest on osobą uprawnioną do ubiegania się o pomoc mieszkaniową z zasobów Gminy, ponieważ aktualnie przebywa w zakładzie karnym. Pismo to doręczono D. D. 17 lipca 2012r. 14 sierpnia 2012r. D. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na odmowę przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący został prawidłowo pouczony, iż przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie konieczne jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Prezydent zarzucił, że wymóg ten nie został spełniony przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, aktu Prezydenta Miasta, na mocy którego odmówiono skarżącemu przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ppsa. Prezydent zarzucił skarżącemu, że przed wniesieniem skargi nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z pouczeniem. Ponadto z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia przez organ, nie dochował wymogu określonego w art. 52 § 3 ppsa. Skoro zatem skarżący nie wezwał prawidłowo Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. Zatem przedmiotowa skarga była niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.