III SA/Kr 1285/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K.-K. o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skarg J. K.-K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 września 2011 r. nr: [...] z dnia 16 września 2011 r. nr: [...] z dnia 16 września 2011 r. nr: [...] w przedmiocie zasiłków celowych p o s t a n a w i a ustanowić dla J. K.-K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Wyrokiem z dnia 17 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargi J. K.-K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 września 2011 roku nr: [...], nr: [...] i nr: [...] w przedmiocie zasiłków celowych W dniu 9 lipca 2012 roku w tut. sądzie został złożony wniosek o przyznanie J. K.-K. prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem B. K., 8-letnim synem H. i 3-letnią córką Z. Ich miesięczny dochód wynosi 1.048,60 zł i stanowi go renta małżonka skarżącej z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 736,60 zł i pobierany przez niego zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł oraz zasiłek rodzinny pobierany przez skarżącą w wysokości 159 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzą użytki rolne o powierzchni 0,66 ha. Jako przedmiot wartościowy skarżąca wskazała samochód Fiat [...], rok produkcji 2005 o wartości brutto 18 tys. zł. Wnioskodawczyni nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż mąż od dnia 11 marca 2010 roku ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności. Rodzina jest w stanie eksmisji z zajmowanego lokalu mieszkalnego z powodu zaległości w płatnościach. Na utrzymaniu skarżącej pozostaje dwoje małoletnich dzieci. W wyniku choroby i nacisku MOPS skarżąca z końcem 2011 roku zlikwidowała działalność gospodarczą. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i rodziny w świetle w/w przepisu należy rozumieć takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony, że nie byłaby ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Analizując sytuację materialną skarżącej orzekający doszedł do przekonania, iż spełnia ona przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wnioskodawczyni nie jest bowiem w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie. Źródłem utrzymania członków rodziny J. K.-K. są: zasiłek rodzinny w wysokości 159 zł, zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł oraz renta męża skarżącej w wysokości 736,60 zł. Łączne miesięczne dochody czteroosobowej rodziny wynoszą 1.048,60 zł, co oznacza, że na osobę w rodzinie przypada kwota 262,15 zł. Mąż skarżącej jest osobą niepełnosprawną z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności. J. K.-K. nie posiada żadnych oszczędności, a środki finansowe, którymi rodzina dysponuje w miesiącu, z trudem wystarczają na pokrycie ich podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca nie jest zatem w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).