III SA/Kr 129/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi A. O. "A" na akt Zarządu Województwa z dnia 12 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania skargę oddala. A. O., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A złożył w dniu 06 sierpnia 2010r. do Centrum Przedsiębiorczości w ramach konkursu wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]" na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z nową inwestycją. Konkurs został ogłoszony ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 2.1 Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Schemat B: Wspólne przedsięwzięcia i tworzenie powiązań kooperacyjnych pomiędzy przedsiębiorstwami, w tym tworzenie klastrów. Pismem z dnia 24 listopada 2010r. znak [...] Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości na podstawie § 19 pkt 31 Regulaminu konkursu, przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] 2010r. poinformował wnioskującego, że jego wniosek został poddany ocenie technicznej, stanowiącej pierwszy etap oceny merytorycznej. W wyniku weryfikacji przeprowadzonej przez Komisję Oceny Projektów, złożonej z ekspertów, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2006r., Nr 227, poz. 1658 ze zm.), nie będących pracownikami Instytucji Organizującej Konkurs, stwierdzono, że projekt nie spełnia kryteriów oceny technicznej wyboru projektów, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny uchwałą nr [...] z dnia [...] 2009r., zamieszczonych w załączniku nr 4 do Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] 2007 r. ze zm. W związku z tym projekt zostaje odrzucony na etapie oceny technicznej ze względu na niespełnienie kryterium nr 1 tj. "kwalifikowalność kosztów" zgodnie z uzasadnieniem wskazanym w załączonych kartach oceny merytorycznej. Oceniający szczegółowo wskazał, że za niekwalifikowane zostały uznane koszty usług doradczych, ekspertyz technicznych, finansowych i prawnych. Wnioskodawca podał, że koszty te mają stanowić 40 % kosztów projektu, gdy tymczasem oświadczył w uzasadnieniu wniosku, że podmioty tworzące powiązanie kooperacyjne posiadają odpowiedni potencjał merytoryczny w postaci wiedzy teoretycznej i doświadczenia umożliwiający kontynuowanie działalności w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz organizacyjnych, są grupą osób odpowiednio kwalifikowanych oraz posiada wieloletnie doświadczenie w realizacji projektów związanych z tworzeniem, uczestnictwem i współprowadzeniem powiązania kooperacyjnego. Co więcej, wnioskodawca załączył przygotowaną przez uczestników powiązania kooperacyjnego "[...]", w której zawarto m.in. wizję, cele strategiczne i operacyjne, możliwości rozwojowe, opis funkcjonowania struktury organizacyjnej, specyfikę relacji w klastrze, podejmowanie i planowanie działania i zadania, a także sposoby i źródła finansowania działań. W związku z tym koszt doradztwa w zakresie opracowania planów rozwoju i ekspansji klastra (1920 godzin usług doradczych, koszt 295.000 zł) nie może zostać uznany za niezbędny i zasadny ze względu na osiągnięcie planowanych w projekcie rezultatów. Tak samo nie uznano konieczności poniesienia proponowanych przez wnioskodawcę kosztów doradczych – ekspertyz finansowych i technicznych, gdyż instytucje, które zgłosiły chęć uczestnictwa w klastrze posiadają potencjał i wiedzę w zakresie wskazanym jako tematyka doradztwa. Dodatkowo, nie mogą zostać uznane za zasadne koszty doradztwa o charakterze prawnym, w chwili zatrudniania prawnika na 1 etat w ramach projektu. Zdaniem oceniającego przygotowanie modelowych umów a także wymogów i przepisów dotyczących szkoleń, które ma stanowić zakres doradztwa, powinno należeć do zakresu zadań zatrudnianego prawnika, w celu optymalizacji kosztów projektu. Na koniec podkreślono, że ze względu na fakt, iż koszt szeroko rozumianego doradztwa wynosi blisko 40% kosztów projektu, a więc przekracza pułap 10% kosztów kwalifikowanych, który może być korygowany w ramach oceny technicznej, projekt nie może zostać rekomendowany do dofinansowania. Pismem z dnia 10 grudnia 2010r. A. O. "A" złożył wobec w/w rozstrzygnięcia Centrum Przedsiębiorczości do Zarządu Województwa protest podpisany przez R. O. W proteście obszernie wywiedziono, że wbrew ocenie Centrum Przedsiębiorczości zawarte we wniosku o dofinansowanie wydatki projektowe w myśl regulaminu konkursu mieszczą się w kategorii wydatków kwalifikowanych i nie przekraczają limitów procentowych dotyczących poszczególnych kategorii wydatków oraz, że wydatki te są w pełni uzasadnione z uwagi na skalę przedsięwzięcia. Skarżący powołał się na § 17 Regulaminu konkursu odsyłający do "Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013", określający pułap procentowy na usługi prawnicze, ekspertyzy techniczne i finansowe jeśli są bezpośrednio związane z przygotowaniem i realizacją przedsięwzięcia objętego wsparciem do wysokości 10 % całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem a w zakresie doradztwa przy opracowywaniu planów rozwoju i ekspansji powiązań kooperacyjnych/klastrów dla projektów do wysokości 30 % całkowitych kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Wnioskujący spełnia te kryterium. Koszt wydatków z zakresu "Usługi prawnicze, ekspertyzy techniczne i finansowe" wynosi 9.95 % wartości projektu, przy dopuszczalnym 10%. Koszt "Doradztwo w zakresie opracowania planów rozwoju i ekspansji klastra" wynosi 29,95 % wartości projektu, przy dopuszczalnym 30%. W odpowiedzi na protest Zarząd Województwa poinformował skarżącego pismem z dnia 12 stycznia 2011r. znak [...], iż na podstawie art. 30 b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zapisów Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007 – 2013 protest pozostawia się bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu pisma organ zauważył, że protest został złożony w imieniu "A" A. O., przy czym podpisany przez R. O., który nie wykazał wraz ze złożeniem protestu swego umocowania do działania imieniem wnioskodawcy. W związku tym 10.01.2011r. na podstawie § 21 pkt 20 Regulaminu Instytucja Rozpatrująca Protest (IRP) wezwała wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów, które mogą mieć istotne znaczenie dla sprawy, to jest pełnomocnictwa dla R. O. do występowania w imieniu "A" A. O. Oryginał pełnomocnictwa został dostarczony w wyznaczonym terminie, osobiście, w dniu 11.01.2011r. Z treści pełnomocnictwa wynika, że A. O. w dniu 10.01.2011r. udzielił R. O. pełnomocnictwa do występowania w imieniu "A" A. O. w związku z wykonywaniem wszelkich czynności dotyczących złożenia projektu "[...]" a w szczególności protestu dotyczącego odrzucenia na etapie oceny technicznej pełnej dokumentacji tego projektu. Mając to na względzie, organ przyjął, że protest został złożony w terminie, ale przez osobę nie posiadającą w dacie złożenia protestu umocowania do dokonania tej czynności prawnej. Tu powołał się na § 21 pkt 13 lit. b Regulaminu, że nie podlega rozpatrzeniu protest, który mimo prawidłowego pouczenia został wniesiony w sposób sprzeczny z pouczeniem, w tym w szczególności bez zachowania formy pisemnej lub przez nieuprawniony podmiot. Organ miał przy tym na uwadze treść przepisu art. 104 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że jednostronna czynność prawna (jaką było złożenie protestu) dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu jest nieważna, a zatem, nie ma prawnej możliwości późniejszego sanowania złożenia protestu bez umocowania. Merytoryczne rozpatrzenie protestu byłoby możliwe, gdyby z treści złożonego w wyniku wezwania organu pełnomocnictwa wynikało, że składający protest (R. O.) był do tego umocowany w dniu 13.12.2010r. Powyższy akt oraz równolegle pismo zawierające odrzucenie wniosku o dofinansowanie (24.11.2010r.) zostały zaskarżone osobiście przez A. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zawarto wniosek o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Skarżący zarzucił w pierwszej kolejności naruszenie art. 30 b ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 104 zd. 1 Kodeksu cywilnego poprzez niezasadne zastosowanie art. 104 zd. 1 kc, w sytuacji gdy zostały zrealizowane przesłanki określone w art. 104 zd. 2 kc i w konsekwencji bezzasadne pozostawienie protestu bez rozpoznania. W tym miejscu zwrócił uwagę na zd. 2 art. 104 kc, który stanowi, że "gdy ten, komu zostało złożone oświadczenie woli w cudzym imieniu, zgodził się na działanie bez umocowania, stosuje się odpowiednio przepisy o zawarciu umowy bez umocowania". W ocenie skarżącego ten fragment artykułu 104 kc winien być zastosowany, gdyż Instytucja zarządzająca wyraziła zgodę na działanie R. O., pomimo braku przedłożenia przy wniesionym przez niego proteście dokumentu pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego (co wynikało z wiadomego w/w instytucji faktu zatrudnienia R. O. przez "A"). Zgoda miała wynikać też z faktu wezwania skarżącego do potwierdzenia (przedłożenia) dokonanej przez R. O. czynności i wyznaczenia terminu do potwierdzenia. Skarżący potwierdził czynność, co wynika jasno z dokumentu pełnomocnictwa. Skarżący zarzucił instytucji zarządzającej naruszenie w tym względzie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu (art. 26 ust. 2). Skarżący zauważył również, że informacja o pozostawieniu protestu bez rozpoznania została podpisana przez osobę, której uprawnienia do reprezentowania instytucji zarządzającej nie można w żaden sposób wywieść z treści informacji, a to z powodu braku podania zajmowanego stanowiska. Tymczasem zgodnie z postanowieniami Regulaminu konkursu oraz Podręcznikiem Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym 2007 – 2013 "rozstrzygniecie protestu jest podpisywane przez Dyrektora Departamentu PR lub jego zastępców". Działanie to skarżący uznał za niezgodne z art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju . Mając na względzie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) A. O. zaskarżył również rozstrzygniecie – odrzucenie projektu z dnia 27.11.2010r. W ocenie skarżącego dokonano błędnej, niezgodnej ze stanem faktycznym oceny projektu skarżącego. Pominięto bowiem szczegółowe uzasadnienie, dla których pomimo podkreślanego przez instytucję merytorycznego przygotowania skarżącego i pozostałych podmiotów tworzących klaster konieczne jest skorzystanie z doradztwa w zakresie opracowywania planów rozwoju i ekspansji klastra. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ustosunkowując się do charakteru wezwania R. O. o wykazanie pełnomocnictwa w ten sposób, że stanowiło ono wyraz realizacji § 21 ust. 20 regulaminu konkursu tj. uprawnienia do zwrócenia się do wnioskodawcy o przesłanie dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów, które mogą mieć znaczenie dla sprawy, natomiast nie można upatrywać w tym działaniu wyrażenia zgody na działanie R. O. w imieniu skarżącego, bez umocowania. R. O. uzyskał umocowanie dopiero w dniu 10.01.2011r. i nie miał umocowania w dniu wniesienia skargi tj. w dniu 13.12.2010r. Co do braku wskazania pod pismem o pozostawieniu bez rozpoznania stanowiska służbowego osoby sporządzającej rozstrzygniecie organ wskazał, że zostało podpisane przez osobę uprawnioną J. S. – dyrektora Departamentu Polityki Regionalnej. Ewentualny brak pieczątki pod rozstrzygnięciem protestu jest jedynie błędem technicznym, nie wpływającym na byt prawny pisma rozstrzygającego protest. Co do oceny kwalifikowalności kosztów usług doradczych, ekspertyz technicznych, finansowych i prawnych organ wypowiedział się jak w uzasadnieniu odrzucenia wniosku, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie działając na podstawie art.3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w zw. z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz.712 ze zm.) rozpoznał skargę . Podstawowym zagadnieniem spornym powstałym pomiędzy skarżącym a Instytucją Rozpoznającą Protest, które wymaga rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy protest został wniesiony przez osobę uprawnioną. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia tej kwestii należy w pierwszej kolejności przedstawić stan faktyczny sprawy, a następnie dokonać jego oceny prawnej. Bezspornym w sprawie jest, że skarżący A. O. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "A" w złożonym w dniu 6 sierpnia 2010r. wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 wskazał w części C wniosku dotyczącym opisu Beneficjenta w pkt C.1 dotyczącym danych beneficjenta siebie jako beneficjenta, czyli A. O. prowadzącego działalność gospodarcza pod firmą "A", w pkt C.2 podał dane teleadresowe beneficjenta, w pkt C3 dotyczącym podmiotu reprezentującego beneficjenta nie wskazał żadnego podmiotu natomiast w pkt C.4 dotyczącym osoby upoważnionej do kontaktów w sprawie projektu wskazał R. O. Mając na uwadze treść (wzór) wniosku, w którym odrębnie wskazuje się osobę upoważnioną do reprezentowania beneficjenta, a odrębnie osobę upoważnioną do kontaktów w sprawie projektu nie można mieć wątpliwości w jakim charakterze została wskazana konkretna osoba. Tym samym dane zawarte we wniosku jednoznacznie wskazują, że A. O. nie umocował R. O. do reprezentowania go w sprawie niniejszego projektu, a jedynie wskazał jako osobę do kontaktu w sprawie tego projektu. Nadto należy jeszcze zwrócić uwagę, że z wniosku i dokumentów dołączonych do wniosku wynika, że R. O. występował jako prezes Fundacji "I" , która to Fundacja zawarła z firmą "A" A. O. umowę określająca zasady współpracy w ramach projektu PN." [...]". Z wniosku i przedłożonych dokumentów wynika, że R. O. jako prezes zarządu Fundacji "I" jest upoważniony do reprezentowania Fundacji, a w sprawie niniejszego projektu jest tylko osobą do kontaktu w sprawie tego projektu. Powyższe okoliczności stanu faktycznego wskazują, że w sprawie dotyczącej przedmiotowego projektu R. O. nie został ustanowiony pełnomocnikiem A. O. prowadzącego działalność pod firmą "A’. Stąd też rozstrzygnięcie Centrum Przedsiębiorczości z dnia 24 listopada 2010r. w którym stwierdzono o nie zakwalifikowaniu projektu do dalszego etapu oceny zostało doręczone beneficjentowi A. O. W odpowiedzi został złożony w dniu 13 grudnia 2010r. protest, który został podpisany przez R. O. Wraz z protestem nie zostało przedłożone żadne pełnomocnictwo dla R. O. W takich okolicznościach, Instytucja Rozpatrująca Protest zwróciła się do A. O. pismem z dnia 10 stycznia 2011r. o przedłożenie pełnomocnictwa dla R. O. do występowania w imieniu A. O. "A". W odpowiedzi A. O. przedłożył pełnomocnictwo, które ma datę 10 stycznia 2011r., i następującą treść " niniejszym udzielam R. O. ... pełnomocnictwa do występowania w ...". Dla dokonania oceny prawnej powyższych okoliczności stanu faktycznego należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że na mocy art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r.o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w niniejszych sprawach został wyłączony kodeks postępowania administracyjnego, a więc również przepisy art.32, 33 tego kodeksu regulujące instytucje pełnomocnictwa procesowego. Dla dokonania oceny prawnej powyższego stanu faktycznego i ustalenia skutków prawnych protestu złożonego przez R. O., do złożenia którego nie posiadał pełnomocnictwa należy zatem sięgnąć do przepisów materialnoprawnych regulujących pełnomocnictwo, czyli do kodeksu cywilnego. Zasadnie zatem Instytucja Rozpatrująca Protest wskazała na przepisy kodeksu cywilnego o pełnomocnictwie jak również prawidłowo je zinterpretowała i zastosowała. W kodeksie cywilnym to przepisy art. 103 i 104 regulują problematykę dotyczącą działania osoby jako pełnomocnik bez umocowania albo z jego przekroczeniem. Podkreślić należy, że ustawodawca odmiennie uregulował skutki prawne działania danej osoby bez umocowania albo z jego przekroczeniem w przypadku zawarcia umowy, a inaczej w przypadku dokonania jednostronnej czynności prawnej. Zgodnie z art. 103 § 1 kc, jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta, § 2 stanowi, że druga strona może wyznaczyć osobie, w której imieniu umowa została zawarta, odpowiedni termin do potwierdzenia umowy; staje się wolna po bezskutecznym upływie wyznaczonego termin. Czyli skutkiem zawarcia umowy przez osobę działającą bez umocowania albo z jego przekroczeniem nie jest nieważność umowy, tylko jest to umowa niezupełna, jej ważność zależy od potwierdzenia przez osobę w imieniu, której umowa została zawarta. Skuteczność umowy zawartej przez osobę działającą bez umocowania albo z jego przekroczeniem jest zawieszona dopóty, dopóki nie nastąpi jej potwierdzenie albo odmowa potwierdzenia przez osobę, w której imieniu ją zawarto. Potwierdzenie konwaliduje wadliwą umowę i nadaje jej pełną skuteczność z mocą wsteczną od daty jej zawarcia. Należy tym samym wyraźnie podkreślić, że w przypadku umowy zawartej przez osobę działającą bez umocowania albo z jego przekroczeniem możliwość potwierdzenia tej umowy przez osobę w której imieniu ją zawarto zależy wyłącznie od woli tej osoby. Druga strona umowy może jedynie wyznaczyć osobie, w której imieniu umowa została zawarta, odpowiedni termin do potwierdzenia umowy, a po bezskutecznym upływie tego wyznaczonego terminu staje się wolna. Natomiast ustawodawca odmiennie ukształtował sytuację prawną osoby w przypadku gdy w jej imieniu dokonana została jednostronna czynność prawna przez osobę działającą bez umocowania albo z przekroczeniem jego zakresu. Zgodnie bowiem z art.104 kc jednostronna czynność prawna dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu jest nieważna. Czyli sankcją jednostronnej czynności prawnej dokonanej przez pełnomocnika bez umocowania jest nieważność bezwzględna. Od tej zasady ustawodawca dopuszcza wyjątek zawarty w zdaniu drugim art. 104 kc. , które stanowi, jednakże, gdy ten, komu zostało złożone oświadczenie woli w cudzym imieniu, zgodził się na działanie bez umocowania, stosuje się odpowiednio przepisy o zawarciu umowy bez umocowania. Ta regulacja zawarta w zdaniu drugim art.104 kc , która dopuszcza wyjątek od zasady, że jednostronna czynność prawna dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu jest nieważna wymaga szczególnej uwagi, albowiem w niniejszej sprawie zarówno skarżący jak i Instytucja Rozpatrująca Protest wskazując na jej treść i wywodzą zupełnie odmienne skutki prawne. Dokonując wykładni tej regulacji należy zwrócić uwagę, że warunkiem odpowiedniego zastosowania przepisów o zawarciu umowy bez umocowania jest wykazanie, że ten, komu zostało złożone oświadczenie woli w cudzym imieniu zgodził się na działanie bez umocowania. Jeżeli podmiot, któremu zostało złożone oświadczenie woli bez umocowania nie zgodził się na działanie bez umocowania, nie ma prawnej możliwości sięgnięcia do odpowiedniego zastosowania przepisów o zawarciu umowy bez umocowania, a zatem nie ma prawnej możliwości potwierdzenia ważności jednostronnej czynności prawnej dokonanej bez umocowania. Dostrzegamy zatem, że dokonanie czynności prawnej w cudzym imieniu bez umocowania zostało uregulowane w zasadniczo odmienny sposób w zależności od tego czy mamy do czynienia z jednostronną czynnością prawną, czy też z umową. W przypadku jednostronnej czynności prawnej zasadą jest nieważność tej czynności, a ewentualna możliwość sięgnięcia do odpowiedniego zastosowania przepisów o zawarciu umowy bez umocowania musi być poprzedzone zgodą podmiotu, któremu zostało złożone oświadczenie woli bez umocowania na działanie bez umocowania. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w dacie składania protestu R. O. nie był umocowany do działania w imieniu i na rzecz A. O. "A’, świadczy o tym sama treść wniosku wraz z załączonymi do wniosku dokumentami. Zasadnie zatem instytucja właściwa do rozpoznania protestu po złożeniu protestu podpisanego przez R. O. zwróciła się o uzupełnienie braku i przedłożenie pełnomocnictwa dla R. O. Właśnie to wezwanie Instytucji Rozpoznającej Protest do przedłożenia pełnomocnictwa dla R. O. do wniesienia protestu w imieniu i na rzecz A. O. "A" wskazuje, że Instytucja Rozpoznająca Protest nie wyraziła zgody na działanie bez umocowania R. O. Brak tej zgody powodował, że nie został spełniony ustawowy warunek od zaistnienia którego uzależniona jest ewentualna możliwość sięgnięcia do odpowiedniego zastosowania przepisów o zawarciu umowy bez umocowania, czyli potwierdzenia przez mocodawcę ważności jednostronnej czynności prawnej dokonanej bez umocowania. Stąd też podnoszone przez skarżącego twierdzenie, że pełnomocnictwo dla R. O. z dnia 10 stycznia 2011r. stanowi potwierdzenie przez A. O. dokonanej czynności przez R. O. nie może być uwzględnione. Jak wskazano bowiem wyżej brak było zgody Instytucji Rozpoznającej Protest na działanie bez umocowania R. O. jako pełnomocnika A. O. Nadto sama treść pełnomocnictwa z dnia 10 stycznia 2011r. przeczy tym twierdzeniom, jest to bowiem dokument z którego jednoznacznie wynika, że w tej dacie zostaje udzielone pełnomocnictwo R. O. "Niniejszym udzielam R. O....pełnomocnictwa..". A zatem dokument ten nie stanowi potwierdzenia dokonanej czynności przez osobę bez umocowania (oczywiście aktualne pozostają rozważania o braku zgody na działanie bez umocowania) jak również dokument ten nie wskazuje, aby pełnomocnictwo R. O. zostało udzielone wcześniej niż w dniu 10 stycznia 2011r. A ponadto z treści pisma Instytucji Rozpoznającej Protest z dnia 10 stycznia 2011r. zawierającej wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa dla R. O. do występowania w imieniu A. O. w związku z faktem, że pod protestem podpisał się R. O., nie wykazując przy tym umocowania do działania w imieniu Wnioskodawcy, jednoznacznie wynika, że wezwanie to nie dotyczy potwierdzenia czynności prawnej dokonanej przez R. O. bez umocowania, co wbrew treści tego pisma sugeruje skarżący w skardze. Oprócz zawartych w skardze twierdzeń, że przedłożony dokument opatrzony datą 10 stycznia 2011r. stanowi potwierdzenie czynności dokonanej przez R. O. zgodnie z art. 104 zdanie drugie kc, skarżący wskazał, iż R. O. posiada ogólne umocowanie do działania w imieniu skarżącego, do skargi załączył dokument zatytułowany pełnomocnictwo na którym widnieje data 21 kwietnia 2008r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnoszone w skardze kasacyjnej zarzuty są niezasadne. Niezależnie od wskazanych wyżej rozważań należy stwierdzić, że na dzień 12 stycznia 2011r. tj datę pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, Instytucja Rozpatrująca Protest dokonała prawidłowej oceny prawnej ustalonego w sprawie stanu faktycznego sprawy, dotyczącego możliwości reprezentowania A. O. "A" przez R. O. Należy podkreślić, że ustalenia te zostały dokonane w oparciu o dane i informacje przedłożone przez samego skarżącego zarówno we wniosku jak i na późniejsze wezwanie Instytucji Rozpatrującej Protest. Nadto twierdzenia skarżącego zawarte w skardze są wzajemnie sprzeczne; z jednej strony twierdzi, że dokument z dnia 10 stycznia 2011r. (udzielający pełnomocnictwa R. O.) należy traktować jako potwierdzenie czynności prawnej dokonanej przez R. O. (wskazując na art. 104 zdanie drugie kc ) , czyli przyznaje, że R. O. działał bez umocowania, z drugiej zaś strony w skardze powołuje się na pełnomocnictwo ogólne z dnia 21 kwietnia 2008r, które w trakcie tego postępowania nigdy nie zostało organowi przedłożone. Podkreślić należy, że zarówno we wzorze wniosku, jak i instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie stanowiących załączniki do Regulaminu Konkursu, który z kolei stanowi załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 maja 2010r. w pkt C dotyczącym beneficjenta zawarty jest pkt C3 dotyczący podmiotu reprezentującego beneficjenta. Odnośnie pkt C3 w instrukcji podano, Beneficjent ma prawo do ustanowienia podmiotu reprezentującego go w zakresie realizacji wszelkich czynności formano-prawnych oraz inwestycyjnych, związanych z wdrażaniem projektu. Upoważnienie - w formie pisemnej- musi być zgodne z zapisami statutu jednostki lub innego równoważnego dokumentu określającego kompetencje jej organów. W przypadku ustanowienia reprezentacji, Beneficjent zobowiązany jest do wypełnienia pola C3 . W przeciwnym razie należy zaznaczyć opcję "Nie dotyczy" . W niniejszej sprawie w złożonym wniosku A. O. w pkt C3 zaznaczył " nie dotyczy" natomiast w pkt C4 dotyczącym osoby upoważnionej do kontaktów w sprawie projektu podał R. O. W takich okolicznościach nie budząca wątpliwości treść wniosku z dnia 6 sierpnia 2010r. jednoznacznie wskazuje, że w sprawie tego konkretnego wniosku A. O. "A" chciał działać osobiście i nikogo nie ustanowił swoim pełnomocnikiem. Dopiero w wyniku złożenia protestu przez R. O. działającego bez umocowania i wezwania o przedłożenie stosownego pełnomocnictwa, takie pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 10 stycznia 2011r., podczas gdy protest został złożony w dniu 13 grudnia 2010r. , czyli został złożony przez osobę nieuprawnioną. Niezasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia art.30b ust.4 ustawy w z wz z § 21 pkt 15 Regulaminu , polegający na niepodaniu stanowiska służbowego osoby podpisującej informację o pozostawieniu protestu bez rozpoznania. Powołany pkt 15 Regulaminu nie dotyczy powyższej kwestii, przepis ten stanowi "w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia Instytucja Rozpatrująca Protest przekazuje Wnioskodawcy informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie". Natomiast w świetle zapisów Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym 2007-2013 dotyczących procesu nr 7 "Procedura odwoławcza- rozpatrywanie protestu", rozstrzygnięcie protestu jest przez Dyrektora Departamentu PR lub jego Zastępców. Rozstrzygnięcie protestu zostało podpisane przez osobę uprawnioną tj. pana J. S. –Dyrektora Departamentu Polityki Regionalnej, ewentualny brak pieczątki wskazującej stanowisko nie jest błędem, który mógłby wywoływać merytoryczne skutki. Pozostałe zarzuty skargi dotyczą odrzucenia wniosku na etapie oceny technicznej i odnoszą się do niespełnionego kryterium numer 1 tj "kwalifikowalności kosztów". Mając na uwadze, że protest w niniejszej sprawie, z uwagi że został wniesiony przez nieuprawniony podmiot, zasadnie pozostawiono bez rozpatrzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odnosił się do zarzutów dotyczących odrzucenia wniosku na etapie oceny technicznej. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 30c ust.3 pkt.2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga została oddalona.