III SA/Kr 129/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podje, że mieszka prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i synkiem Określając ich swój majątek uwidocznia, brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody swojej rodziny oszacowała łącznie na kwotę 3464 zł. Uzasadniając swoje starania powołała się na trudną sytuację rodzinną. Powiada, że cała jej wypłata oraz wypłata męża idzie na komornika. Spłacają kredyt kwotą 400 zł miesięcznie za wyrównanie zaległych alimentów. Podnosi, że na życie pozostaje im niewielka kwota, którą muszą mieć na bieżące wydatki , pampersy, jedzenie. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała że raty kredytu pochłaniają 400 zł, bieżące alimenty 400 zł, abonament telefoniczny 125 zł, żłobek 300 zł, komornik 400 zł, opłata za mieszkanie 500 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa na urzędowym formularzu PPF. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Wnioskodawczyni nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem trzeba postrzegać trzyosobową rodzinę, utrzymującą się z przeciętnie niskich pensji, z małym dzieckiem, bez majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje ta rodzina po opłaceniu wykazanych stałych wydatków wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez wnioskodawczynię środków na pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że nie jest ona w stanie ponieść tych kosztów, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono zatem stronie wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.