III SA/Kr 1291/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 listopada 2010 r. wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kat. C postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2011 r. nr [...] Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2011r. znak: [...] – cofnął zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych kat. B, tj. zawierających powyżej 18% alkoholu, przeznaczonych do spożycia na miejscu sprzedaży, jakim jest drink-bar przy ul. B w K wydane dla A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 września 2011 r. nr [...] utrzymało powyższą decyzję w mocy. Na powyższą decyzję skarżąca spółka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżąca przytoczyła Postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811, oraz podniosła, że w przedmiotowej sytuacji, nie wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii A spowoduje, że skarżąca nie tylko zostanie zagrożona niebezpieczeństwem poniesienia znacznej szkody, ale w świetle racjonalnej oceny taką znaczną szkodę niewątpliwie poniesie. Trudno bowiem wyobrazić sobie dalsze funkcjonowanie "C" bez możliwości zakupu napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. Wykonanie zaskarżonej decyzji będzie bezpośrednią przyczyną utraty przeważającej części zysku przez skarżącą, tym bardziej, że drink-bar "C" jest przeznaczony do spożywania różnego typu napojów alkoholowych, w tym napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca przytoczyła Postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06 ( LEX nr 192964), stwierdzając, że w przedmiotowej sytuacji wykonanie decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii A stawia prowadzenie jej dalszej działalności pod znakiem zapytania. Cofnięcie zezwolenia spowoduje zarówno znaczną szkodę o charakterze majątkowym (utrata zysku), jak i szkodę o charakterze niemajątkowym (utrata zaufania klientów, utrata renomy). Co więcej w razie uchylenia zaskarżonej decyzji powrót do stanu poprzedniego, tj. stanu sprzed wykonania decyzji, może okazać się bardzo trudny, a nawet niemożliwy. Powrót starych klientów oraz skuteczne zachęcenie nowych potencjalnych klientów do wyboru "C" będzie mało prawdopodobny, w sytuacji szeroko rozpowszechnionej pogłoski o braku możliwości zakupu i spożycia napojów, które widnieją w nazwie placówki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, iż art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do przerzucania ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Odnosząc powyższe do sprawy Sąd uznał, iż wniosek strony skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, iż wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia konkretnie wskazanej znacznej szkody lub spowoduje precyzyjnie określone, trudne do odwrócenia skutki. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniono jedynie twierdzeniami strony, które w ocenie Sądu, nie uprawdopodobniają istnienia przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. w odniesieniu do konkretnych okoliczności. Subiektywne przekonanie strony skarżącej, że poniesie szkodę zarówno znaczną szkodę o charakterze majątkowym (utrata zysku), jak i szkodę o charakterze niemajątkowym (utrata zaufania klientów, utrata renomy) w razie wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w ocenie Sądu, nie daje podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej jaką jest wstrzymanie wykonania decyzji. Dlatego też podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.