III SA/Kr 1293/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że syn jest u niego zameldowany lecz faktycznie nie mieszka ze skarżącym tylko dorywczo przyjeżdża na wakacje. Określając swój majątek skarżący uwidocznił, że należy do niego dom o powierzchni całkowitej 64 m2 z mieszkaniem o wielkości 20 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 45 arów. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje dochody określił na 1003,89 zł brutto emerytury. Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy. Nadmienił że boryka się z problemami zdrowotnymi wymagającymi interwencji operacyjnej. Wspomniał, że chodzi o dwóch laskach. Do wniosku dołączył kopię opisu badania rezonansu magnetycznego oraz odcinka wypłaty emerytury kwocie 856,54 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego przez skarżącego oświadczenia (art. 252 ppsa) wynika, że skarżący jest osobą niezamożną w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę starszą, utrzymującą się z niskiej emerytury, z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają na skromną egzystencję. Okoliczność, że należy do niego wykazany domu i nieruchomość rolna które potencjalnie posiadają określoną wartość sprzedażną lub podkładową nie zmienia tego punktu widzenia. W obecnej sytuacji życiowej skrzącego jakiekolwiek rozporządzenia tymi składnikami majątkowymi godziłyby bowiem w podstawę egzystencji tego człowieka. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Jednocześnie, nie zachodzi obawa nadużycia przez stronę publicznego prawa podmiotowego do pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego opłacanego prze Skarb Państwa już na etapie postępowania przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Nie można bowiem tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącego gdzie wskazuje na stan swojego zdrowia i podaje, że porusza się o dwóch laskach. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.