III SA/Kr 1294/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2024 r., nr SKO.PS/4110/784/2023 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 31 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 369/24 WSA w Krakowie odrzucił skargę A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2024 r., nr SKO.PS/4110/784/2023 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W dniu 3 lipca 2024 r. skarżący ponownie wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2024 r., nr SKO.PS/4110/784/2023 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Starszy Referendarz WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt III SPP/Kr 187/24 umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz.935 -dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przeprowadzona przez Sąd analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że zaskarżone postanowienie wraz z właściwym pouczeniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lutego 2024 r. (k. 34akt administracyjnych załączonych do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 369/24). Zatem od dnia następnego, tj. od 14 lutego 2024 r. rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, a upłynął on z dniem 15 marca 2024 r. (sobota). Z uwagi jednak na brzmienie art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Dzień 15 marca 2024 r. był sobotą, dlatego skarga powinna była zostać wniesiona najpóźniej 17 marca 2024 r. tj. w poniedziałek. Tymczasem skarżący złożył skargę w dniu 3 lipca 2024 r., tj. około cztery miesiące po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Skoro zatem skarga została wniesiona po terminie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił skargę odrzucić, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.