III SA/Kr 1299/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2014 r. wniosku Z. Ś. o przyznanie kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: wniosek oddalić. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 31 marca 2014 r. wpłynęło pismo Z. Ś., który będąc pełnomocnikiem swej żony podniósł, że "na podstawie rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych" wnosi "o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce przed waszym sądem". Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2014 r. referendarz Sądowy oddalił powyższy wniosek. W dniu 5 maja 2014 r. (data stempla pocztowego) Z. Ś. wniósł pismo, uznane przez tut. Sąd za sprzeciw, zatytułowane "Zażalenie na postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania" w którym wskazał, iż zaskarża postanowienie z dnia 18 kwietnia 2014 r. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270) stanowi, iż wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z. Ś. nie jest radcą prawnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (j.t.: Dz. U. 2010.10.65 ze zm.) i nie odnosi się do niego ani przepis art. 250 p.p.s.a ani rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02.163.1349 ze zm.). W związku z tym Sąd orzekł na podstawie wyżej wskazanych przepisów jak w sentencji.