III SA/Kr 13/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2018 r. wniosku G. C. w sprawie ze skargi G. C.i na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 9 października 2017 r. znak [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 9 października 2017 r. znak [...] w przedmiocie ewidencji gruntów, tj. orzeczenia o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem. Skarżący podniósł, iż działka nr [...] stanowi w całości ogólnodostępną drogę wewnętrzną (ul. [...]) służącą jako dojście i dojazd do nieruchomości z nią graniczących i zapewne w tym celu została geodezyjnie wyodrębniona z dawnych parcel, tworząc jedną działkę ewidencyjną. W ocenie skarżącego, dokonując jedynie połowicznego "rozdzielenia" gruntów o odrębnym stanie prawnym i pozostawiając kwestię ustalenia, z jakich parcel powstała działka nr [...] oraz dokonania aktualizacji danych odnośnie działki nr [...] na przyszłość, organy obu instancji naruszają interes społeczny i słuszny interes właścicieli nieruchomości tworzących działkę nr [...], wynikający z konieczności zapewnienia bezpiecznego i prawnie uregulowanego dostępu nieruchomości do drogi publicznej. Zdaniem skarżącego do czasu wyjaśnienia kwestii aktualizacji danych dotyczących działki nr [...] właściciele dawnych parcel wchodzących w skład tej działki nie są stanie podjąć niezbędnych kroków w celu zapewnienia sobie takiego dostępu, natomiast ze względu na wyodrębnienie z działki nr [...] nowej działki nr [...] utracili oni de facto dostęp do ul. [...]będącej drogą publiczną. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., póz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany Sygn. akt III SA/Kr 13/18 okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd podkreśla, że żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez pełnomocnika strony skarżącej uprawdopodobniona. Podkreślić należy, iż skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie uzasadnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ograniczając się do lakonicznego stwierdzenia, iż działka nr [...] stanowi w całości ogólnodostępną drogę wewnętrzną (ul. [...]) służącą jako dojście i dojazd do nieruchomości z nią graniczących i zapewne w tym celu została geodezyjnie wyodrębniona z dawnych parcel, tworząc jedną działkę ewidencyjną. W ocenie skarżącego, dokonując jedynie połowicznego "rozdzielenia" gruntów o odrębnym stanie prawnym i pozostawiając kwestię ustalenia z jakich parcel powstała działka nr [...] oraz dokonania aktualizacji danych odnośnie działki nr [...] na przyszłość, organy obu instancji naruszają interes społeczny i słuszny interes właścicieli nieruchomości tworzących działkę nr [...], wynikający z konieczności zapewnienia bezpiecznego i prawnie uregulowanego Sygn. akt III SA/Kr 13/18 dostępu nieruchomości do drogi publicznej. Zdaniem skarżącego do czasu wyjaśnienia kwestii aktualizacji danych dotyczących działki nr [...] właściciele dawnych parcel wchodzących w skład tej działki nie są stanie podjąć niezbędnych kroków w celu zapewnienia sobie takiego dostępu, natomiast ze względu na wyodrębnienie z działki nr [...] nowej działki nr [...] utracili oni de facto dostęp do ul. [...] będącej drogą publiczną. Tego rodzaju stwierdzenia mają charakter ogólny i nie są wystarczające. Uzasadnienie wniosku pozbawione jest konkretnej i przekonującej argumentacji, która odnosiłaby się sytuacji skarżącego. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych wyżej przepisów.