III SA/Kr 130/08
PostanowienieWSA w Krakowie2008-01-29
Skład orzekający: Dorota Dąbek, Grażyna Danielec, Wiesław Kisiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca stroną w postępowaniu administracyjnym ma legitymację procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą świadczeń z pomocy społecznej?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ wniosła ją osoba, która nie była stroną w postępowaniu administracyjnym, a tym samym nie posiadała legitymacji procesowej do jej wniesienia. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 PPSA, skargę może wnieść jedynie podmiot posiadający interes prawny, który był stroną w postępowaniu administracyjnym lub któremu ustawy przyznają takie prawo. W tej sprawie stroną postępowania był J. S., a nie jego żona K. K.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Prezydenta Miasta, zmienionej następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w przedmiocie zasiłku stałego dla J. S. Decyzje te wstrzymały realizację świadczenia z uwagi na zmianę miejsca zamieszkania J. S. Skargę na decyzję SKO wniosła jego żona, K. K., wskazując na trudną sytuację materialną i zdrowotną. Sąd rozpoznał kwestię legitymacji procesowej skarżącej.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek spr. Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr : [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia : s k a r g ę o d r z u c i ć .
d o p o s t a n o w i e n i a z d n i a 29 s t y c z n i a 2008r.
Prezydent Miasta decyzją wydaną w dniu [...] znak [...] na podstawie art. 3 ust. 3 i 4, art. 4, 8, 14, 18 ust.1 pkt 1 i 2, art. 37, 102,104, 106 i 109 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), zmieniając decyzję z dnia [...] znak [...], uznał, że zasiłek stały w kwocie 316 zł nie przysługuje J. S. od dnia 01.08.2006r., świadczenie w wysokości 316 zł za miesiąc sierpień 2006r. zostanie przekazane z konta depozytowego na konto podstawowe MOPS, oraz, że wstrzymuje od dnia 01.09.2006r. realizację świadczenia w formie zasiłku stałego. Wskazał, iż powodem decyzji jest ustalenie, że J. S. od dnia 24.07.2006r. mieszka z żoną K. K. w miejscowości P. gm. S. a w związku ze zmianą miejsca zamieszkania, właściwym do realizacji świadczeń jest Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w S.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] znak [...], po rozpoznaniu odwołania J. S. od powyższej decyzji, utrzymało ją w mocy. Nie uznając argumentacji skarżącego, iż zasiłek stały był mu przyznany do dnia 31.08.2006r. ze względu na stan zdrowia, stale pogarszający się, i z tego powodu brak jest podstaw by był mu odebrany za miesiąc sierpień 2006r. – organ wskazał na wyczerpanie w sprawie dyspozycji art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, który pozwala na zmianę lub uchylenie decyzji na niekorzyść strony w przypadku wystąpienia przesłanek takich jak: zmiana przepisów prawa, zmiana sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobranie nienależnego świadczenia oraz w przypadkach przewidzianych w art. 11,12, i 107 ust. 5 w/w ustawy. Za zmianę sytuacji osobistej organ uznał zmianę miejsca zamieszkania skarżącego: z gminy K. na gminę S.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K. K., która wskazała na celowość zmiany decyzji w kierunku przyznania zasiłku stałego. Powołała się na ciężką sytuację materialną w jakiej pozostaje wraz z mężem J. S. (wszystkie posiadane środki pieniężne przeznaczyli bowiem na remont domu na wsi) oraz problemy zdrowotne, które przyczyniają się do wzrostu wydatków.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło
o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie, tj., że w skutek zmiany miejsca zamieszkania strony zmienił się organ właściwy do wypłaty ewentualnych świadczeń z opieki społecznej, stąd też Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej
w K. nie jest władny do wypłaty zasiłku za miesiąc sierpień 2006r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W przedmiotowej sprawie punktem wyjścia do dokonania przez Sąd oceny legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji jest kwestia legitymacji procesowej skarżącej K. K. Stanowi o niej w sposób ogólny art. 50 § 1 i 2 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poz. zm.) w ten sposób, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym lub inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Istotnym jest by przy ocenie legitymacji procesowej wziąć pod uwagę nie tylko okoliczność wystosowania przez dany podmiot żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem ale także to, czy podmiot ten był stroną w postępowaniu administracyjnym czyli inaczej rzecz biorąc czy był stroną stosunku materialnoprawnego, który był przedmiotem konkretyzacji
w postępowaniu administracyjnym. W rozpatrywanej sprawie zachodzi niezgodność między stroną postępowania administracyjnego w przedmiocie zasiłku stałego wyrażonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...] – był nią J. S. – a osobą, która wniosła skargę czyli K. K. Złożyła ona podpis pod pismem procesowym, którego treść wyraźnie wskazuje na zamiar zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...], której to decyzji adresatem był jej mąż J. S. Skarżąca nie jest więc stroną
w przedmiotowej sprawie.
Powyższe daje podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że "sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne", uznając za "inną przyczynę" o której mówi ustawa wniesienie skargi przez osobę nie będącą stroną w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło