III SA/Kr 1302/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Wojewody z dnia 2 września 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a I) zwolnić I. M. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla I. M. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia 2 września 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie wymeldowania, skarżąca I. M. wniosła o zwolnienie jej od kosztów postępowania oraz ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w przewidzianej prawem formie, dlatego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 października 2011 roku, skarżącej został przesłany urzędowy formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak składając wniosek na odpowiednim formularzu. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z 14-letnim synem D. Ich miesięczny dochód wynosi 1.016 zł i stanowi go renta socjalna wnioskodawczyni w wysokości 560 zł, zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 156 zł oraz alimenty na syna w wysokości 300 zł. I. M. nie dysponuje żadnym majątkiem, wynajmuje mieszkanie o powierzchni 54 m². Nie posiada zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Jej wydatki przedstawiają się następująco: czynsz 230 zł, energia elektryczna 150 zł, gaz 63 zł, baterie do aparatu słuchowego 50 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni jest osobą nieporadną w wysokim stopniu, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Cierpi na obustronny niedosłuch i migreny. Oświadczyła, że nie poradzi sobie bez pomocy profesjonalisty. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, cierpi na obustronny niedosłuch i migreny. Na jej utrzymaniu pozostaje 14-letni syn. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest renta z zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 716 zł oraz alimenty na syna w wysokości 300 zł. Po uregulowaniu opłat czynszowych w wysokości 230 zł, opłaty za prąd w wysokości 150 zł i gaz 63 zł oraz zakupie baterii do aparatu słuchowego w kwocie 50 zł skarżącej pozostaje miesięcznie kwota 523 zł. Biorąc pod uwagę obecny poziom cen produktów i usług, środki finansowe, którymi dysponuje skarżąca z trudem wystarczają na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej syna. I. M. nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na jej rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wystąpiła o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, wybór pozostawiając uznaniu orzekającego - postanowiono przyznać skarżącej radcę prawnego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).