III SA/Kr 1303/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie: WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. – "A" o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt III SA/Kr 1303/11 w sprawie ze skargi J. P. – "A" na pismo Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. z dnia 1 czerwca 2010r. Nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: odmówić wykładni wyroku z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt III SA/Kr 1303/11. Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt III SA/Kr 1303/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. orzekł, iż dokonana przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w K. ocena projektu "A"- J. P. została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi (pkt I wyroku). Ponadto Sąd zasądził od Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II wyroku). Pismem z dnia 30 kwietnia 2012r. pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się do Sądu z wnioskiem o dokonanie wykładni pkt I w/w wyroku z dnia 31 stycznia 2012r. w części dotyczącej przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w K. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, rozstrzygnięcie w w/w części budzi uzasadnione wątpliwości dotyczące sposobu jego wykonania, a to z uwagi na nie dość precyzyjne (zbyt ogólne) i niejednoznaczne sformułowanie tej części orzeczenia. Orzeczenie w obecnym brzmieniu nie pozwala bowiem na jednoznaczne określenie jak rozumieć etap procedury, do którego powraca przedmiotowy dla sprawy wniosek i czy do jego zbadania należy zastosować zaktualizowaną procedurę odwoławczą, skoro w Regulaminie dokument ten przywołany jest z nazwy, a nie z nazwy i dnia jego publikacji. Pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, iż w sytuacji gdyby Sąd uznał za właściwą do aktualnie wykonywanych czynności, niezaktualizowaną procedurę odwoławczą, niezbędnym staje się stwierdzenie, który z dokumentów i w jakim zakresie, stanowiących system realizacji projektów nie może być stosowany przy dokonywaniu ponownej oceny, np. interpretację [....], oraz że dowiedziony w toku procesu związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy naruszeniami prawa, w ramach systemu realizacji konkursu, wynikającymi ze złamania przepisów Procedury Odwoławczej, w konsekwencji prowadzących do łamania przepisów poszczególnych ustaw (w tym Konstytucji), co znalazło się bezpośrednio w sentencji wyroku WSA w K., oznacza że wykazane w stanowisku skarżącego przypadki złamania Procedury Odwoławczej są (zważywszy na fakt, iż sama Procedura Odwoławcza jest składową systemu realizacji konkursu) naruszeniem prawa dowiedzionym w toku procesu. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż wątpliwości dotyczące wymienionej części sentencji wyroku, stwarzają realne zagrożenie, że ponowna ocena, będzie przebiegała pod znakiem naruszeń prawa, wynikających z niewłaściwej interpretacji wyroku, o czym, jego zdaniem, świadczą obecne działania organu. W piśmie z dnia 25 czerwca 2012r. pełnomocnik strony skarżącej podniósł, iż w dniu 25 kwietnia 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w sprawie II GSK 477/12, którym oddalił skargę kasacyjną Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt III SA/Kr 1303/11. Pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, iż NSA w pełni podtrzymał orzeczenie oraz zgodził się z ustaleniami WSA w K. w niniejszej sprawie. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał również, iż meritum wniosku jest ustalenie etapu oraz aktów prawnych obowiązujących dla procedury odwoławczej, w której po uprawomocnieniu się wyroku WSA w K. z dnia 31 stycznia 2012r. winien znaleźć się przedmiotowy dla sprawy wniosek o dofinansowanie. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, z treści w/w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego wynika, iż obowiązującą procedurą dla ponownej oceny jest aktualny Załącznik 4.4 – Procedura Odwoławcza w ramach POIG, gdyż cytowane w nim przepisy (pod takimi paragrafami) występują w aktualnym (a nie tym z 2009r.) Załączniku 4.4 Pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, iż wobec podtrzymania przez NSA orzeczenia WSA w K. z dnia 31 stycznia 2012r. oraz w świetle uzasadnienia do wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie II GSK 477/12 zawężona została konieczność sporządzenia wykładni do przedstawionych powyżej kwestii bowiem w przypadku udzielenia wykładni w tym zakresie, jasnym i bezspornym będzie rozumienie pozostałych, poruszonych we wniosku o wykładnię problemów, w tym np. rozumienia pojęcia wziąć pod uwagę, konieczności sporządzania odpowiednich dokumentów, wymaganych procedurą, które dotychczas nie były sporządzone, etc. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia wyroku ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Poza tym wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. W ocenie Sądu treść wyroku z dnia 31 stycznia 2012r. jest jasna, a powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna wyroku nie budzą wątpliwości. Natomiast z treści wniosku strony skarżącej o dokonanie wykładni przedmiotowego wyroku wynika, iż chce ona by Sąd dokonał oceny prawidłowości działania organu na etapie ponownie toczącego się postępowania administracyjnego. Tymczasem sądy administracyjne nie badają samego postępowania administracyjnego jako takiego, w trakcie jego trwania, lecz jego wynik w postaci wydanej decyzji, postanowienia lub aktu, o ile przysługuje na nie skarga. Natomiast kontrola prawidłowości przeprowadzonego przez organ postępowania administracyjnego jest jednym z elementów kontroli wydanych przez ten organ decyzji, postanowień lub aktów. Działania Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. mogą więc być przedmiotem kontroli tut. Sądu dopiero po zakończeniu obecnie toczącego się postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o dofinansowanie i zaskarżeniu przez stronę wydanego przez organ rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, we wnioskach strony skarżącej z dnia 30 kwietnia 2012r. oraz z dnia 25 czerwca 2012r. nie chodzi zatem o wykładnię wyroku z dnia 31 stycznia 2012r., o jakiej mowa w art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz o udzieleniu stronie wskazówek czy też porad prawnych co do tego, jakie przepisy znajdują zastosowanie w obecnie prowadzonym postępowaniu przed organem administracyjnym. Sąd administracyjny nie jest natomiast ani zobowiązany, ani też uprawniony, aby takich wskazówek lub porad udzielać. Należy również zwrócić uwagę, iż wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 31 stycznia 2012r., sygn. akt III SA/Kr 1303/11, podzielając stanowisko Sądu I instancji i uznając ten wyrok za zgodny z prawem. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.