III SA/Kr 1305/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi D. N. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 23 sierpnia 2011r. nr [...] w przedmiocie wznowienia studiów skargę oddala Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu, działając na podstawie : - art. 60 ust. 6 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U.05.164.1365 ze zm.); - art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071 tj. ze zm.); - § 21 ust. 5 i ust. 6 Regulaminu Studiów - Uchwała Senatu nr [...] z dnia 24 kwietnia 2009 r.; - w związku z § 17 ust. 4 pkt. 10 Statutu Uniwersytetu z dnia 28 kwietnia 2006 roku — Uchwała Senatu Nr [...] Uniwersytetu ze zm. – po rozpatrzeniu wniosku skarżącego D. N. o reaktywację (wznowienie) studiów , decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] nie wyraził zgody na wznowienie przez skarżącego studiów na kierunku [...]. Przedmiotowa decyzja została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2010r. , sygn. akt III SA/Kr 8/10. W uzasadnieniu swej decyzji organ podniósł, że skarżący był studentem Wydziału [...] do 2 listopada 2005 roku , kiedy to decyzją Prodziekana ds. Dydaktycznych i Spraw Studenckich Wydziału [...] został skreślony z listy studentów z powodu nie podjęcia studiów po zakończonym urlopie dziekańskim i nie dokonania formalności związanych z wpisem na 7 semestr w roku akademickim 2005/2006. W dniu 17 stycznia 2007 roku wpłynął wniosek skarżącego o reaktywację w prawach studenta i możliwość ukończenia studiów. Decyzją z dnia [...] 2007 roku znak [...] Prorektor ds. Dydaktycznych i Studenckich odmówił reaktywacji w prawach studenta . Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji w dniu 15 marca 2007r. Prorektor ds. Dydaktycznych i Studenckich postanowieniem z dnia [...] 2007r. zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową dotyczącego podejrzenia popełnienia przestępstwa z art.270 § 1 Kodeksu karnego sfałszowania dokumentu oraz podpisu Dziekana Wydziały [...] , poświadczającego ukończenie studiów w Akademii przez skarżącego, którym posłużył się na terenie USA. Postanowieniem z dnia 16 września 2008 r. , sygn. akt [...] Prokurator umorzył dochodzenie , a w konsekwencji postępowanie w sprawie reaktywacji zostało podjęte w dniu 03 czerwca 2009. W dniu [...] 2009r. Dziekan Wydziału [...], jako organ I instancji wydał decyzje odmawiającą skarżącemu reaktywacji na studia. Przedmiotowa decyzja została uchylona decyzją Rektora Uniwersytetu została uchylona jako wydana z naruszeniem procedury administracyjnej. Rozpatrując odwołanie skarżącego od decyzji z dnia [...] 2007r. Rektor uniwersytetu decyzją z [...] 2009 roku znak [...] utrzymał w mocy zaskarżona decyzję Prorektora ds. Dydaktycznych i Studenckich. Od powyższej decyzji skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , który wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 roku sygn. akt III SA/Kr 8/10 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prorektora ds. Dydaktycznych i Studenckich z dnia [...] 2007 roku [...] z powodu naruszenia przepisów o właściwości rzeczowej. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu, decyzja z dnia [...] 2011r, nr [...] nie wyraził zgodny na wznowienie przez skarżącego studiów na kierunku [...] . Po przeprowadzeniu ponownego postępowania wyjaśniającego, organ ustalił, że skarżący w roku akademickim 2003/2004 miał zaliczone 6 semestrów studiów na Wydziale [...], kierunek [...]. W okresie od 17.07.2004 do 16.07.2005 roku skarżący przebywał na urlopie dziekańskim , a następnie został skreślony z listy studentów z dniem 02 .11.2005 roku z przyczyn, o których wyżej mowa. W uzasadnieniu swej decyzji organ wyjaśnił , że od 1 września 2005 roku obowiązują przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005r. Nr 164 poz. 1365) , która wprowadziła podział na studia pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolite studia magisterskie. Studia na kierunku [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu do roku 2006 prowadzone były w formie jednolitych studiów magisterskich, a od roku akademickiego 2006/2007 są prowadzone dwustopniowo - studia pierwszego stopnia inżynierskie trwające 7 semestrów i studia drugiego stopnia - magisterskie - 3 semestralne. Od skreślenia skarżącego z listy studentów plany studiów i programy nauczania uległy zasadniczym zmianom. W czasie rozpatrywania sprawy skarżącego, siódmy semestr studiów tj. ten sam, na który skarżący powinien być wpisany po reaktywacji, jest jednocześnie ostatnim semestrem studiów pierwszego stopnia . Do zakończenie tych studiów skarżący winien mieć zaliczone wszystkie zajęcia i egzaminy objęte programem studiów. Wykaz tych zajęć organ przedstawił w załączniku do decyzji z dnia [...] 2011r. Ponadto organ przytoczył treść § 21 ust. 5 regulaminu studiów uchwalonego przez Senat Uczelni w dniu 24 kwietnia 2009 roku , tj. wznowienie studiów może nastąpić pod warunkiem, że : a/ od skreślenia z listy studentów nie upłynął czas dłuższy niż 5 lat, b/ w przypadku orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia z Uczelni minął okres, po którym ukarany może być ponownie przyjęty (zatarcie kary), c/ nie zaistniały inne ważne przyczyny uzasadniające odmowę reaktywacji studenta. Zgodnie z § 21 ust.6 ww. Regulaminu studiów , decyzję o reaktywowaniu studenta podejmuje dziekan. W ocenie Dziekana , reaktywacja skarżącego nie jest możliwa, gdyż od jego skreślenia z listy studentów minęło 5 lat i 7 miesięcy. Ponadto zmiany programowe , jakie wystąpiły po skreśleniu skarżącego z listy studentów , zdaniem organu , w znacznym stopniu uniemożliwiają reaktywację i stanowią ważną przyczynę odmowy reaktywacji , o której mowa w § 21 ust. 5 lit. c) Regulaminu studiów. Z załącznika do ww. decyzji wynika, że w przypadku skarżącego zachodzi konieczność uzupełnienia 660 godzin zajęć, niezbędnych do zaliczenia studiów pierwszego stopnia , co w ocenie organu oznacza, że reaktywacja na 7 semestr studiów nie jest możliwa , gdyż uzupełnienie 660 godzin zajęć w ciągu jednego semestru studiów jest nierealne (zbyt duża liczba godzin zajęć dydaktycznych i rozłożenie zajęć w semestrach letnim i zimowych). Organ podniósł , że powyższe różnice wynikają tylko z układu formalnego zajęć tj. godzin dydaktycznych i nie obejmują oceny merytorycznej. W technologiach produkcji rolniczej, przetwórstwie rolno-spożywczym i gospodarce leśnej w ostatnim dziesięcioleciu odnotowano duży postęp , co w sposób istotny wpłynęło na zmianę treści kształcenia w ramach poszczególnych przedmiotów . Ponadto Dziekan podniósł w uzasadnieniu swej decyzji , że ważną przyczyną, która uniemożliwia przywrócenie skarżącego w poczet studentów jest również jego postawa jako studenta Akademii (obecnie Uniwersytetu) prezentowana podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych. Z informacji uzyskanych od [...] wynika, że posługiwał się on podrobionymi zaświadczeniami o napisaniu pracy dyplomowej i ukończeniu studiów w Akademii. Dokumenty, którymi posługiwał się skarżący nie zostały nigdy przez Akademia wystawione i poświadczają nieprawdę. W ocenie organu , postępowanie takie jest niezgodne z podstawowymi obowiązkami studenta, jakie wynikają ze składanego ślubowania , tj. dbanie o honor i dobre imię uczelni oraz zachowanie godności i dobrego imienia studenta. Zdaniem organu, skarżący swoim zachowaniem naraził dobre imię uczelni poza granicami kraju. W odwołaniu skarżący zarzucił , że zaskarżona decyzja jest wadliwa i wydana została z naruszeniem przepisów prawa, a także w toku postępowania nie zostały wyjaśnione wszystkie aspekty przedmiotowej sprawy. Zdaniem skarżącego , uzasadnienie powyższego rozstrzygnięcia nie odnosi się do całości postępowania , a w konsekwencji zostało wydane z istotnym naruszeniem przepisów prawa. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem, bądź też uchylenie ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Odnosząc się do argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji , skarżący podniósł , że jego wniosek o przywrócenie w prawach studenta został złożony w terminie, a z winy organów tj. Uniwersytetu, a wcześniej Akademii i tylko z powodu opieszałości w załatwieniu sprawy przez właściwe organy , wniosek ten nie został rozpatrzony "w prawem przewidzianym terminie ". Organy załatwiały przedmiotowa sprawę 4 i pół roku , mimo , że zgodnie z art.35 Kodeksu postępowania administracyjnego , termin do załatwienia sprawy wynosi miesiąc , a w sprawach skomplikowanych – dwa miesiące. Przerzucanie na skarżącego odpowiedzialności za uchybienia organów, w ocenie skarżącego, rażąco narusza obowiązujące przepisy. Ponadto skarżący zarzucił , że organ nie rozpatrzył skutków zawieszenia toczącego się postępowania w niniejszej sprawie , co stanowi istotną okoliczność , która miała wpływ na wynik sprawy , a w konsekwencji organ naruszył art.7 i art.77 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także art.107 tej ustawy z uwagi na niewyczerpujący uzasadnienie. Skarżący podniósł , że z akt sprawy , jak również z treści decyzji nie wynika , czym kierował się organ pierwszej instancji uznając, że nie jest możliwe nadrobienie różnic programowych ; organ w tym zakresie nie przedstawił uzasadnienia swojego stanowiska. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w tym zakresie , w ocenie skarżącego " zawiera jedynie pewne przypuszczenia i spekulacje (...)" , natomiast nierealność wyrównania różnic programowych przez skarżącego nie została przez organ wyjaśniona. Skarżący zarzucił , że organ nie wskazał, która z przesłanek do odmowy wyrażenia zgody na wznowienie przez niego studiów na kierunku [...] zaistniała w rozpatrywanej sprawie , gdyż w ocenie skarżącego , różnice programowe opisane w zaskarżonej decyzji , nie stanowią samoistnej przesłanki do odmowy wznowienia studiów , zgodnie z § 21 Regulaminu studiów. , a ten przepis został powołany jako podstawa orzekania w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do argumentacji dotyczącej postawy skarżącego prezentowanej w czasie pobytu w Stanach Zjednoczonych , skarżący stwierdził , że stanowisko organu w tej kwestii jest nieprawidłowe , bo – jak twierdzi – nigdy nie posługiwał się podrobionymi zaświadczeniami o napisaniu pracy dyplomowej i ukończeniu studiów na Akademii. Mimo zawiadomienia uczelni w tej kwestii do Prokuratury Rejonowej o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, skarżący nie został uznany winnym zarzucanych mu czynów . Organ nie odniósł się do tej okoliczności w zaskarżonym rozstrzygnięciu , mimo iż okoliczność ta stanowiła podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego . Skarżący zarzucił , że skoro zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy sąd odmiennie od oceny przyjętej w zaskarżonej decyzji, to należy rozważyć , czy przedmiotowa decyzja nie jest dotknięta kwalifikowana wadą prawną określona w art. 145 § 1 pkt 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Reasumując skarżący zarzucił, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odnosi się i nie wyjaśnia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie . Rektor Uniwersytetu, działając na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego; - art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym - decyzją z dnia 23 sierpnia 2011 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie kwestionując ustaleń Dziekana Wydziału [...] co do faktu skreślenia skarżącego z listy studentów Akademii z dniem 02.11.2005r w wyniku nie podjęcia studiów po zakończonym urlopie dziekańskim, stwierdził , że skarżący nie odwołał się od tej decyzji , mimo zawartego w niej pouczenia o takim środku zaskarżenia. Organ odwoławczy przyznał , że postępowanie z wniosku skarżącego o przywrócenie statusu studenta , zostało zawieszone z uwagi na konieczność zbadania przez organy ścigania informacji przekazanych Dziekanowi Wydziału [...] przez działającą w USA instytucję [...], zajmującą się weryfikacją wykształcenia , z których to informacji wynikało , że skarżący posłużył się sfałszowanym dokumentem , którego treść sugerowała , że ukończył studia na Akademii na Wydziale [...]. Postępowanie prokuratorskie w tej sprawie zostało umorzone , co spowodowało podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie reaktywacji skarżącego na studia. Rektor Uniwersytetu, po ponownym zbadaniu stanu faktycznego w niniejszej sprawie utrzymując w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji stwierdził , że ewentualne przywrócenie skarżącego na siódmy semestr na kierunku [...], przy obowiązującym aktualnie systemie studiów 2 stopniowych jest niemożliwe. Powodem tego jest zbyt obszerna różnica programowa, która oscyluje na poziomie 390 godzin. Zdaniem organu nie jest fizycznie możliwe pogodzenie bieżącej realizacji programu 7 semestru , z równoczesnym wyrównywaniem różnic programowych. Organ podniósł , że siódmy semestr studiów jest jednocześnie ostatnim semestrem studiów inżynierskich, zatem do zakończenia tych studiów student winien mieć zaliczone wszystkie zajęcia i egzaminy objęte programem studiów. Niektóre z zajęć są prowadzone przez dwa semestry, inne w semestrze letnim, co faktycznie uniemożliwia skarżącemu uzupełnienie brakujących przedmiotów i uczestnictwo w zajęciach w ciągu jednego semestru. Organ odwoławczy podkreślił, że różnice programowe winny być bowiem uzupełnione do końca siódmego semestru. Brak możliwości uzupełnienia różnic programowych i ukończenia w terminie studiów I stopnia uniemożliwia pozytywną decyzję w sprawie wznowienia studiów skarżącego i stanowi "ważną przyczynę uzasadniającą odmowę reaktywacji studenta" , o której mowa w § 21 ust. 5 lit. c Regulaminu Studiów. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Dziekana Wydziału [...], że skoro stosownie do § 21 ust. 5 Regulaminu studiów. - "wznowienie studiów może nastąpić pod warunkiem, że a) od skreślenia z lity studentów nie upłynął czas dłuższy niż 5 lat (...)" to upływ tego terminu stanowi przesłankę negatywną do reaktywacji skarżącego. W niniejszej sprawie w momencie wydania zaskarżonej decyzji , od skreślenia skarżącego upłynęło 5 lat i 7 miesięcy, zatem przesłanka wskazana w ww. Regulaminie została spełniona, przy czym uwzględnienie tej przesłanki nie jest uwarunkowane badaniem przyczyn upływu czasu. Ponadto organ odwoławczy po analiza akt sprawy stwierdził, że próby wykorzystania sfałszowanych dokumentów, które podjął skarżący na terenie Stanów Zjednoczonych, a które świadczyły o rzekomym ukończeniu studiów oraz uzyskaniu pozytywnej oceny z obrony pracy magisterskiej, są bezsprzecznie wyrazem niegodnego postępowania i braku solidaryzowania się z ideami, którymi kierują się studenci tej uczelni. W ocenie organu II instancji, takie zachowanie narusza podstawowe zasady godności i etyki studenta, ale przede wszystkim jest sprzeczne z treścią ślubowania, które skarżący złożył wstępując na studia . Dokumenty, którymi się skarżący posługiwał nigdy nie zostały przez uczelnię wystawione, tym samym poświadczają nieprawdę. Rektor uznał powyższe zachowanie skarżącego jako niemoralne, sprzeczne z honorem i godnością studenta i w sposób dobitny naruszające dobre, wypracowywane przez dziesięciolecia, imię uczelni. Wskazane okoliczności , w ocenie organu odwoławczego , należy zakwalifikować jako ważną przyczynę uzasadniającą odmowę wznowienia studiów , o której mowa w § 21 ust. 5 lit. c). Odnosząc się do kwestii wpływu umorzenia postępowania przez prokuraturę na postępowanie w sprawie wznowienia studiów , organ odwoławczy podniósł , że rozstrzygnięcie organu I instancji nie odnosi się do popełnienia lub nie popełnienia przez skarżącego przestępstwa , lecz ocenia zachowanie pod względem moralnym. W ocenie obu instancji orzekających w tej sprawie , zachowanie skarżącego narusza dobre imię uczelni, niezależnie od tego, czy w świetle prawa stanowi to przestępstwo. Na powyższa decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący zarzucił , iż narusza ona przepisy prawa, a w szczególności: - art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 138 § 1 pkt.1 tej ustawy przejawiające się w tym, że organ odwoławczy nie przeprowadził postępowania w sposób prawidłowy i nie rozpatrzył ponownie sprawy, lecz ograniczył się wyłącznie do kontroli wydanego w pierwszej instancji rozstrzygnięcia pod kątem zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącego; - art. 10 ww. ustawy tj. zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu, co przejawia się w podejmowaniu wielu czynności bez zawiadomienia skarżącego , a także nie powiadomienia go o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy , a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; - art. 7 ww. ustawy polegające na niepodjęciu przez organ działań wydający decyzję czynności zmierzających do wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy w sposób, który nie uwzględnia interesu społecznego i słusznego interesu strony, poprzez pominięcie w ustaleniach wielu okoliczności istotnych w sprawie; - art. 77 i art. 80 k.p.a, polegające na niepodjęciu przez organ wydający decyzję, czynności zmierzających do wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz jego oceny , poprzez pominięcie w ustaleniach wielu okoliczności istotnych w sprawie; - art. 11 k.p.a, polegające na nie wyjaśnieniu zasadność przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy; - art. 107 § 3 k.p.a poprzez brak wskazania w decyzji precyzyjnych i prawdziwych powodów, dla których organ wydający decyzję nie uwzględnił w trakcie postępowania wszystkich okoliczności sprawy , a także ogólnych zasad współżycia społecznego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji . W ocenie skarżącego organ odwoławczy nie przeprowadził postępowania w sposób prawidłowy i nie rozpatrzył ponownie sprawy , bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ Ii instancji opisał wyłącznie przebieg postępowania, a następnie przedstawił argumenty polemiczne z argumentami skarżącego podniesionymi w odwołaniu. Ponadto skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu , w tym m.in. dotyczącą złożenia wniosku w sprawie wznowienia studiów w terminie i opieszałości w załatwianiu jego sprawy przez właściwe organy Uniwersytetu, a wcześniej Akademii. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu odwoławczego dotyczącym braku możliwości wyrównania różnic programowych przez niego i podtrzymał dotychczasową argumentację w tej kwestii , a także w kwestii posługiwania się podrobionymi zaświadczeniami o napisaniu pracy dyplomowej i ukończeniu studiów na Akademii, zaprzeczając ustaleniom organów w tej kwestii. Skarżący podkreślił , że nigdy nie został uznany winnym popełnienia zarzucanych mu czynów. W odpowiedzi na skargę, Rektor Uniwersytetu wniósł o jej oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji ( innego aktu lub czynności ) z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia . Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. z 2012 r. Nr 270) tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art.134 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , z którego wynika , że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpatrywanej okolicznością niesporną jest , że skarżący był studentem Wydziału [...] Akademii. W roku akademickim 2003/2004 miał zaliczone 6 semestrów studiów na kierunku Technika [...]. W okresie od 17 lipca 2004r. do dnia 16 lipca 2005r. skarżący przebywał na urlopie dziekańskim , a po jego zakończeniu nie podjął studiów , co spowodowało , iż został skreślony z listy studentów z dniem 2 listopada 2005r. W dniu 17 stycznia 2007r. wpłynął wniosek skarżącego o reaktywację w prawach studenta . Decyzją z dnia [...] 20011r, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2011r, sygn. akt III SA/Kr 8/10 , Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu nie wyraził zgody na wznowienie przez skarżącego studiów na kierunku [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Rektora ww. Uniwersytetu decyzją z dnia 23 sierpnia 2011r. Sąd w całości podzielił stanowisko obu organów orzekających w rozpatrywanej sprawie , jako zgodne z prawem. W pierwszej kolejności należy podnieść , że jedną z przyczyn , które legły u podstaw zaskarżonych rozstrzygnięć był § 21 ust. 5 lit. a Regulaminu studiów na Uniwersytecie wprowadzony Zarządzeniem Nr [...] Rektora Uniwersytetu z dniem 18 maja 2009r. Przepis ten stanowi , że wznowienie studiów może nastąpić pod warunkiem , że od skreślenia z listy studentów nie upłynął czas dłuższy niż 5 lat . Jak wyżej podniesiono , okolicznością bezsporną jest , że skarżący został skreślony z listy studentów z dniem 2 listopada 2005r., natomiast decyzja rozstrzygająca wniosek o wznowienie studiów została wydana przez organ pierwszej instancji w dniu [...] 2011r. Z zestawienia obu powyższych dat jednoznacznie wynika , że w dacie orzekania upłynął czas dłuższy niż 5 lat , co oznacza , że została spełniona przesłanka negatywna do uwzględnienia wniosku skarżącego. Powyższego stanowiska nie mogą zmienić okoliczności podnoszone przez skarżącego dotyczące daty złożenia wniosku o wznowienia studiów, ani fakt zawieszenia postępowania w sprawie tego wniosku i umorzenia postępowania w sprawie karnej. Regulamin studiów obowiązujący w dacie rozstrzygania wniosku skarżącego nie przewiduje żadnego odstępstwa od terminu określonego w § 21 ust.5 lit.a , ani nie dopuszcza możliwości badania przyczyn upływu tego terminu. Sąd podzielił stanowisko Rektora Uniwersytetu, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , że nie jest istotne , czy upływ czasu był zawiniony , czy niezawiniony przez studenta. Upływ 5 - letniego okresu od daty skreślenia z listy studentów obliguje organy tej uczelni do wydania decyzji odmawiającej wznowienie studiów i to niezależnie od wszystkich innych okoliczności faktycznych i prawnych , jakie zaistniały w rozpatrywanej sprawie. Należy podkreślić, że z punktu widzenia teorii prawa, termin określony w omawianym § 21 ust.5 lit.a Regulaminu studiów jest przepisem prawa materialnego co oznacza, że nie ma możliwości badania przyczyn , które spowodowały jego upływ, a w konsekwencji nie ma prawnych możliwości przywrócenia tego terminu nawet w sytuacji, gdy okoliczności, które spowodowały jego upływ zasługiwałyby na uwzględnienie. Na marginesie należy zauważyć , że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie są istotne powody , dlaczego do regulaminu studiów wprowadzono powyższy zapis , ale nie sposób nie dostrzec okoliczności powszechnie znanych , podnoszonych także przez organy orzekające w tej sprawie, że z upływem czasu następuje dezaktualizacja dotychczasowej wiedzy, co powoduje , że zmienia się jej zakres merytoryczny wymuszający konieczność zmiany zakresu wykładów, a w konsekwencji po upływie określonego czasu – w niniejszej sprawie 5 lat – zachodzi konieczność rozpoczęcia studiów na nowo , od początku . Niezależnie od powyższego , należy zauważyć , że od dnia 1 września 2005r. weszła w życie ustawa z dnia 27 lipca 2005r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2005r, Nr 164 ), która wprowadziła podział na studia pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolite studia magisterskie. Zmiany te zostały wprowadzone również na Wydziale [...] Uniwersytetu, na kierunku [...], na który to kierunek starał się reaktywować skarżący . Do 2006r. studnia na tym kierunku były prowadzone w formie jednolitych studiów magisterskich , a od roku akademickiego 2006/2007 – są prowadzone dwustopniowo . Pierwszy stopień inżynierski trwa 7 semestrów , drugi stopień magisterski – 3 semestry. Zmiany wprowadzone ww. ustawą wymusiły zmiany w programie nauczania , również na tym kierunku . Trudno nie zgodzić się z twierdzeniem Rektora , że zmiany te mają zasadniczy charakter , co potwierdza załącznik do decyzji organu pierwszej instancji , z którego wynika zakres ( podkreślić należy – obszerny ) różnic programowych. Co do możliwości skarżącego wyrównania tych różnic, Sąd podzielił stanowisko organów uczelni , że reaktywacja skarżącego na 7 semestr obliguje , aby do zakończenia studiów pierwszego stopnia student miał zaliczone wszystkie zajęcia i egzaminy objęte programem studiów na tym kierunku. Ta możliwość wyrównania różnic wiąże się nie tylko z możliwościami po stronie studenta , ale wynika również z organizacji zajęć dydaktycznych i możliwości po stronie uczelni , zważywszy , że jak wynika z akt sprawy , niektóre zajęcia prowadzone są przez dwa semestry , inne w semestrze letnim . Ocena organów orzekających w niniejszej sprawie , że nie jest możliwe wyrównanie obszernych różnic programowych i jednocześnie uczestnictwo w bieżących zajęciach w ciągu jednego semestru jest oparta na doświadczeniu dydaktycznym i trudno się z tym nie zgodzić . W związku z powyższym argumentacja skargi podważająca tę ocenę nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego , że wskazane powyższe okoliczności stanowią " ważne przyczyny uzasadniające odmowę reaktywacji studenta", o których mowa w § 21 ust. 5 lit. c Regulaminu studiów . Podkreślić należy, że jest to dodatkowa, druga okoliczność potwierdzająca zasadność wydania zaskarżonej decyzji . W rozpatrywanej sprawie pozostaje do oceny jeszcze kwestia postawy skarżącego w związku z zarzutem posługiwania się dokumentami , "których wiarygodność została poddana wątpliwościom". W aktach sprawy znajdują się kopie dokumentów wystawione na nazwisko skarżącego , w tym tytułowa strona pracy magistersko – inżynierskiej tj. dokument sugerujący napisanie pracy magisterskiej przez skarżącego . Dokumenty te zostały przesłane przez stronę amerykańską do weryfikacji przez władze Akademii. Dokumenty te zostały uznane przez władze uczelni za nie autentyczne , nie zarejestrowane , a na jednym z tych dokumentów stwierdzono sfałszowanie podpisu profesora , u którego rzekomo miała być napisana praca magisterska przez skarżącego. W związku z powyższym należy stwierdzić , że negatywna ocena postawy skarżącego dotycząca materiału dowodowego w tym zakresie- jest uzasadniona. Podkreślić należy , że ocena ta oparta jest na innych przesłankach , niż odpowiedzialność karna. Niegodne i nieetyczne zachowanie jest pojęciem szerszym od odpowiedzialności karnej. Nie każde niegodne, czy nieetyczne zachowanie stanowi przestępstwo, natomiast każde przestępstwo stanowi zachowanie niegodne , czy nieetyczne. Sąd podzielił stanowisko organów uczelni , że zachowanie skarżącego w tym zakresie narusza dobre imię uczelni i okoliczność ta stanowi negatywną przesłankę , o której mowa w § 21 ust. 5 lit.c Regulaminu uczelni. Powyższa okoliczność jest dodatkową, trzecią z koli przesłanką uzasadniającą prawidłowość wydania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 10, art.7 , art.77 i art.80 Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd w całości podzielił stanowisko organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji.