III SA/Kr 1306/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 2 maja 2014r. T. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2014r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2013r. znak [...] o odmowie przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką Z. K. W piśmie z dnia 7 sierpnia 2014 r. skierowanym do Sądu, skarżąca zawarła oświadczenie: "Cofam skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia 31 marca 2014r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2013r. znak [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W sprawie wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.